Inhoudstafel :
Edito
Beste
lezer,
Inderdaad,
u hebt het goed gezien! Kort Verslag, uw vertrouwde kwartaalblad met nieuws over
de FOS-werking in Noord en Zuid kreeg niet alleen een nieuwe naam, maar heeft
een heel nieuw kleedje gekregen. Zodat we u nog beter kunnen informeren. Met een
frisse, aantrekkelijke vormgeving in kleur. En hou ons in de gaten, want
binnenkort worden ook onze website en elektronische nieuwsbrief opgefrist.
De eerste
FOSFOR van 2005 gaat over water. Dat kostbare goedje blijft immers het thema van
onze één mei-campagne. Dit jaar spitsen we ons toe op de schrijnende situatie
van de boeren en boerinnen in Peru. Die lijden onder de mijnindustrie die al het
water vervuilt zodat het onbruikbaar wordt voor de landbouw. Wij steunen de
boerenorganisaties in hun verzet en hun strijd voor hun rechten.
Bedankt
voor uw steun, en veel leesplezier gewenst met dit eerste nummer!
Annuschka Vandewalle
Algemeen Secretaris FOS
FOSFOR: inhoudstabel
Mijn gedacht:
“Water
is een basisrecht, geen koopwaar”
Dirk
Van der Maelen, sp.a-fractieleider in de kamer en voorzitter van FOS
“Drinkwatervoorziening is voor sp.a een te kwetsbare sector om het
beheer ervan in handen van de privé te geven. Uit ervaringen met privatiseringen
binnen deze sector is in verschillende ontwikkelingslanden maar ook in de VS
gebleken dat er onmiddellijk zware problemen de kop opsteken. Zowel de
veiligheid van als de universele toegankelijkheid tot drinkwater komen in gevaar
als er een blinde marktlogica op toegepast wordt. Het bezoek van mijn
partijgenoot Patrick Janssens aan Manilla en mijn persoonlijk werk bij het
opstellen van een waterresolutie in de Commissie globalisering hebben dit
standpunt om de toegang tot veilig water als een publiek recht te beschouwen
extra in de verf gezet.”
FOSFOR: inhoudstabel
1 mei campagne 2005:
Elke
druppel telt
In het noordelijke
departement Cajamarca, in het hart van de Peruaanse Andes, heeft amper 11% van
de bevolking toegang tot drinkbaar water. De boeren voeren er verbeten strijd
tegen de wildgroei en de wanpraktijken van mijnbedrijven. Die monopoliseren het
schaarse water en vervuilen de vruchtbare landbouwgronden met gevaarlijk afval.
Voor de lokale bevolking is het vijf voor twaalf.
Op de
Zuid-Amerikaanse markt is Peru de grootste producent van goud, zink, lood en
tin, de tweede grootste producent van zilver en koper. De Peruaanse hoogvlaktes
in het Andesgebergte zijn dan ook de thuisbasis van tal van grote en kleinere
mijnbedrijven. Ze eisen grote hoeveelheden drinkwater voor zich op. Water dat
sowieso al schaars is in de regio. Voor de ontginning maken de mijnen gebruik
van giftige stoffen, zoals arsenicum en cyanide. Hun afval dumpen ze
rechtstreeks in de rivieren, alle milieunormen ten spijt. Toch legt de Peruaanse
overheid die mijnbedrijven weinig in de weg. Ze hoopt op inkomsten om haar
enorme buitenlandse schuld af te betalen. Want mijnbouw is voor het land een
belangrijke bron van dollars, goed voor 46,6% van de export.
Wilder Sanchez is
boerenleider in Cajamarca en algemeen secretaris van
de Confederación Campesina
del Peru (CCP),
partner van FOS:
“In Cajamarca gingen
landbouw en mijnbouw altijd hand in hand. De laatste jaren komen de
landbouwactiviteiten meer en meer in het gedrang. Zowat 75% van de grond is
ingepalmd door mijnbedrijven. En er zijn nog verschillende grote terreinen
waarvoor al een aanvraag tot mijnuitbating is ingediend. Vroeger werd er in de
streek melk geproduceerd, nu zijn de graasgronden toegezegd aan de mijnbouw.
Veel boeren zitten zonder werk. De bedrijven beweren wel dat ze investeren in
wegen en gezondheidsposten, dat ze zorgen voor jobs. Maar ze nemen enkel
arbeiders met een diploma van de middelbare school. En welke boerenjongen maakt
zijn middelbare school af?”
Vuil spel
Voor de landbouw
is de situatie rampzalig. De natuurlijke reserves geraken uitgeput. De bergen
zijn kaal, landbouwgronden liggen er uitgedroogd bij. Zo’n 10.000 kleine boeren
in Cajamarca - die vooral maïs en melk produceren - zijn het slachtoffer van de
huidige mijnbouwpraktijken.
Wilder Sanchez:
“De mijnen vervuilen de landbouwgronden en vergiftigen het drinkwater. In 2001
stierven 12.000 forellen in Llaucán. Het ministerie van Gezondheid sprak eerst
van een zwavel- en loodvergiftiging, maar beweerde later dat iemand vergif in de
rivier had gestrooid. Niet lang daarna, in 2002, bleek dat er arsenicum zat in
het drinkwater van de stad Cajamarca, een product dat de mijnen gebruiken om
ertsen te zuiveren. In de mijnbedrijven drinken de bazen water uit flessen, nooit van de kraan of
van de bronnen. Maar ze vinden het wel normaal dat de boeren dat water
consumeren.”
Volgens officiële rapporten
is de vervuiling al lange tijd aan de gang, maar de procedures om klacht neer te
leggen zijn erg omslachtig. Klachten blijven meestal ook zonder gevolg.
Toch geven de
Peruanen de strijd niet op. Van de Wereldgezondheidsorganisatie kregen ze alvast
gelijk. Uit rapporten blijkt dat zowat alle rivieren in de regio vervuild zijn
met zware metalen en andere schadelijke stoffen. Volgens de Wereldbank loost de
mijnbouw jaarlijks meer dan dertien biljoen kubieke meter afval in Peruaanse
wateren. Lood, kwik, arsenicum, cyanide,… De lokale bevolking maakt zich terecht
grote zorgen. Op de hoogvlaktes is het vee graatmager, koeien verliezen hun
haar. Opvallend veel kinderen worden geboren met lichamelijke afwijkingen of
zijn mentaal gehandicapt. Het aantal
kankergevallen ligt
abnormaal hoog, vooral maagkanker komt veel voor. In een gespecialiseerd
ziekenhuis in Lima is bijna veertig procent van de kankerpatiënten afkomstig van
Cajamarca.
Wilder Sanchez: “Twintig
jaar geleden gingen we forel vissen en zwemmen in de rivieren. Dat kan vandaag
niet meer. Soms kleurt de rivier rood. Tijdens het regenseizoen neemt de
vervuiling nog toe. Dan profiteren de mijnen van het feit dat het rivierwater
troebel is om gevaarlijk afval te lozen.”
Monster van een
mijn
In Cajamarca
klinkt het protest tegen de wildgroei en de wanpraktijken van de mijnbedrijven
steeds luider. Niet zonder resultaat. Toen het mijnbedrijf Yanacocha van de
regering de toelating kreeg om de berg Quilish te exploiteren, kwamen de
Cajamarquinos in opstand. Eerst protesteerden de boeren omdat hun waterputten
uitdroogden, later sloten de stadsbewoners zich bij de protestacties aan. Zo
dwongen ze de regering om de exploitatievergunning in te trekken (zie interview
p. 6).
Wilder Sanchez: “We hebben
de steun gekregen van de bevolking, maar blijft een moeilijke strijd. We hebben
machtige tegenstanders: grote mijnondernemingen die de steun krijgen van de
nationale regering. Op de hoogvlaktes zijn er ook veel kleine en middelgrote
mijnen en er komen er voortdurend bij, ook zij lappen de milieunormen aan hun
laars. We zijn er al in geslaagd om die wildgroei van kleine mijnbedrijven af te
remmen. Maar hét probleem in Cajamarca is Yanacocha, een monster van een mijn.
En hoe bestrijd je een monster? Yanacocha beschikt over een pool van advocaten
en ingenieurs die onmiddellijk in de verdediging gaan en elke aanklacht trachten
te weerleggen. Maar we geven de moed niet op. We willen de mijnbouw niet
verbieden, maar
wat staat er ons te wachten als het goud uitgeput raakt en de mijnen
vertrekken? Het zou niet de eerste keer dat de afvalbergen gewoon blijven
liggen. We vragen de bedrijven om een dialoog en respect voor het milieu. Ook de
regering moet haar verantwoordelijkheid opnemen. Wij vragen dat er een
compensatiefonds wordt opgericht voor milieurisico’s en dat er
sociale investeringen komen,
allemaal in het belang van de lokale bevolking.” p
O. Deze beweging slaagt er in dat de regionale regering
| De komst van de
mijnen heeft het dagelijkse leven van de plaatselijke bevolking
ingrijpend veranderd. Carmela Sifuentes, algemeen secretaris van de
Confederación General de Trabajadores del Peru (CGTP) van Cajamarca,
partner van FOS, vertelt: “Er is een nieuwe economische elite ontstaan,
de ondernemers van Yanacocha. Maar Cajamarca blijft één van de armste
regio’s van Peru. De mijnen hebben geen sociale investeringen gedaan,
alle beloftes ten spijt. Slechts tien procent van de mijnarbeiders is
afkomstig van Cajamarca. Veel boeren zitten zonder werk, maar er zijn
geen extra jobs gecreëerd. Vandaag zijn er meer nachtclubs dan scholen.
Jonge meisjes verkopen zichzelf voor twee soles. De criminaliteit is
gestegen. En alles blijft ongestraft. Ook de stadsvlucht is fors
toegenomen. Veel mensen verkopen hun gronden aan de mijnen en trekken
naar de stad. Maar met de opbrengst kunnen ze daar amper twee maanden
overleven. Een trieste zaak ook is dat er op alle niveaus sprake is van
corruptie. Bijna alle gezagsdragers laten zich omkopen. Ze krijgen geld
of voordelen in natura. In ruil knijpen ze een oogje dicht als de mijnen
voor de zoveelste keer de wetten overtreden. ” |
| Jose
Luis Sánchez (student): “Als kind kreeg ik te horen dat ik niet mocht
zwemmen in de rivier, dan kreeg je huiduitslag. Cajamarca leeft van
veeteelt en landbouw. In deze streek verkopen we melk aan Nestlé en
Gloria, maar die bedrijven maken zich zorgen omdat de melk
gecontamineerd is. Ik hoop dat ze onze melk blijven afnemen, anders
geraken de mensen nog meer in de problemen.” |
|
Silverio
Bautista, secretaris van de Junta de Regantes van Maygasbamba
(Vereniging van de Irriganten): “Jaren geleden lagen de mensen niet
wakker van de strijd tegen vervuiling. Er was wel wat sociale druk, een
sporadische actie. Daarna werd tussen vier muren onderhandeld met de
mijnuitbaters en alles bleef zoals het was. Vandaag is dat anders. Nu
kunnen waterstalen nemen. Zo hebben klacht ingediend tegen de mijn San
Gabán. Een expert van het ministerie ven Energie en Mijnen is stalen
komen nemen. Er zijn onderhandelingen gestart en zeven mijnen op de
hoogvlakte hebben beloofd om de rivieren te saneren. San Gabán heeft zes
maanden de tijd gekregen om haar afvalberg op te ruimen. Daarna start
een sluitingsplan. Na veertig jaar wordt er eindelijk werk gemaakt van
de bescherming van het milieu, dankzij de mobilisaties. En we gaan door.
We laten ons niet omkopen door de mijnen. Ze moeten de milieunormen
naleven.” |
|
Wat
doet FOS?
Op 1 mei
voert FOS campagne. Die staat in het teken van de toegang tot water.
Samen met onze Peruaanse partners trekken we aan de alarmbel. We willen
dat de belangen van de lokale bevolking op de eerste plaats komen. En
daar proberen we samen met onze partners werk van te maken. In het
Zuiden steunen we sociale organisaties die opkomen voor de rechten van
gewone mensen, zoals het recht op drinkbaar water. Onze Peruaanse
partners CCP en CGTP voeren campagne tegen de privatering van water en
tegen de monopolisering en de vervuiling van het water door de
mijnbedrijven. Ze vragen respect voor het milieu en het recht op water.
Ze pleiten voor een nieuwe mijnwetgeving, die niet langer alle voordelen
toekent aan de bedrijven en de boeren hulpeloos achterlaat. |
|
Doe mee!
Op 1 mei
zijn wij aanwezig met ludieke acties en infostands. Zin om mee campagne
te voeren? Dat kan. Contacteer ons vandaag nog. Bel ons op het nummer
02/552.03.00 of e-mail naar
an.vandevelde@fos-socsol.be. Alle hulp is welkom!
000-0000074-74
Onze
partners verdienen uw steun! |
FOSFOR: inhoudstabel
1 mei
campagne 2005
: “De berg moet blijven”
In september 2004
stond Cajamarca in rep en roer. Daar ligt Yanacocha, de grootste goudmijn van
Peru en Zuid-Amerika en de tweede grootste ter wereld.
Yanacocha maakt
deel uit van de Compañia de Minas Buenaventura, een winstgevende
multinational. Van de milieuwetgeving trekt de mijngigant zich - net als veel
andere mijnbedrijven in de regio - weinig of niets aan. Yanacocha loost zijn
afvalwater rechtstreeks in de rivieren. Nochtans bevat dat afvalwater grote
hoeveelheden giftige stoffen, zoals arsenicum en cyanide. De lokale bevolking
maakt zich terecht grote zorgen.
Carmela Sifuentes is
algemeen secretaris van de Confederación General de Trabajadores del Peru
(CGTP) van Cajamarca, partner van FOS in Peru: “Yanacocha
heeft in de regio al vijf bergen met de grond gelijk gemaakt. Toen de
mijnonderneming van de regering de toelating kreeg om ook nog de Quilishberg te
ontginnen, werd het de Cajamarquinos te veel.”
El Quilish - op amper 4,5
kilometer van Cajamarca - is voor de regio van strategisch belang. Daar
ontspringen de bronnen die de stad Cajamarca van drinkwater voorzien. Ook
duizenden boeren zijn van dat water afhankelijk voor hun landbouwactiviteiten.
Voor de
plaatselijke bevolking stond er veel op het spel. Protesten bleven niet uit.
Carmela Sifuentes:
“De burgemeester riep
de berg uit tot beschermd gebied. Yanacocha ging in beroep en begon de berg toch
af te graven.
De bronnen en de irrigatiekanalen waren opgedroogd. De boeren
klaagden al weken, maar kregen geen gehoor.
Begin september hebben we
beslist om actie te voeren. De boeren waren het beu: ‘liever strijdend ten onder
dan sterven van de dorst’, klonk het.”
CGTP nam - samen met andere
volksorganisaties - het voortouw in de mobilisaties. De boeren trokken
wegversperringen op om de toegangswegen van en naar de mijn af te sluiten. De
nationale overheid bracht een groot contingent politieagenten op de been. Bij
schermutselingen geraakten drie boeren gewond. Voor de actievoerders reden te
meer om strijd niet op te geven, meer en meer mensen sloten zich aan.
Carmela Sifuentes: “De
bevolking was solidair. Mensen brachten eten, hielpen bij de blokkades,… Vrouwen
gingen, enkel gewapend met stokken, de politie te lijf. De mensen waren tot
alles bereid. El Quilish moest blijven. Zelfs de natuur was met ons, want de
wind dreef het traangas terug naar de politie. De staking duurde drie weken. Op
15 september gingen meer dan 30.000 mensen de straat op. Dat heeft Yanacocha er
uiteindelijk toe gedwongen zich terug te trekken. Het was een historische dag.”
Tot voor enkele
jaren lagen de meeste Peruanen niet wakker van de agressieve mijnbouwpolitiek
van een aantal grote nationale en internationale bedrijven. Dat is vandaag wel
anders.
Carmela Sifuentes: “De
strijd in Cajamarca heeft een slapende leeuw wakker gemaakt. Mensen zijn zich er
van bewust geworden dat er dringend een sociaal akkoord nodig is voor de
uitbating van de watervoorraden. Er staat te veel op het spel. De mijnbouw
brengt veel geld op voor het Noorden. Maar ten koste van wat? Bedrijven als
Yanacocha maken de wereld kapot. Ze contamineren de waterreserves, ook voor de
rest van de wereld. Mij lijkt het alvast verschrikkelijk dat we in de toekomst
enkel nog flesjeswater zullen kunnen drinken. Wie kan dat betalen? Meer dan
twintig miljoen Peruanen die moeten rondkomen met één of twee euro per dag zeker
niet.”
FOSFOR: inhoudstabel
Beentjes strekken op
grote finale koffiekwis
Op 27 november had
in De Barkentijn in Nieuwpoort de "Dag van de solidariteit" plaats, als
afsluiter van de samenwerking van Bond Moyson West-Vlaanderen met FOS over
internationale solidariteit in 2004.
De 530 deelnemers
werden vergast op een solidariteitsmaaltijd en een zuiderse modeshow. Daarna
volgde de grote provinciale finale van de "Koffie Verkeerd"-kwis, met 46
winnaars uit 2800 deelnemers van de lokale koffiekwissen in
West-Vlaanderen. Winnares Christel Carrein ontving de hoofdprijs: 7 kg koffie,
het gemiddelde jaarlijkse koffieverbruik van een Belg.
Wie de beentjes
wou strekken kon deelnemen aan twee begeleide wandelingen of aan een zuiderse
danscursus. Daarnaast werd nog actie gevoerd tegen de muur in Palestina en waren
er tentoonstellingen over de Maquila's, over aids-preventie in Zuid-Afrika en
over de plattelandsmutualiteit in Nicaragua.
De opbrengst van
de tombola, drieduizend euro, ging naar FOS. Bond Moyson zorgde voor een extra
schenking van tweeduizend euro.
FOSFOR: inhoudstabel
Help Sri Lanka weer op te
bouwen!
Tweede kerstdag.
Een verwoestende aardbeving teistert Zuidoost-Azië. Metershoge vloedgolven maken
honderdduizenden slachtoffers. Meer dan 500.000 mensen worden dakloos.
Tweeduizend kilometer idyllische kustlijn opgeslokt door een reeks moordende
tsunami’s.
Arbeiter Samariter
Bund (ASB)
- een Duitse zusterorganisatie van FOS - is actief in Sri Lanka. Meteen na de
ramp is ASB er gestart met het verstrekken voedsel, geneesmiddelen, drinkbaar
water,… Maar noodhulp alleen volstaat niet. Een moeizaam proces van wederopbouw
wacht. Huizen, scholen en ziekenhuizen, sanitaire voorzieningen en wegen…
De Srilankanen
willen zo snel mogelijk starten met de rehabilitatie van hun land. Ook
FOS wil - samen met ASB - zijn steentje bijdragen. Dat kunnen we alleen
met uw steun. Uw bijdrage is welkom op 000-0000074-74, met vermelding ‘tsunami’.
Voor giften vanaf 30 euro ontvangt u later een fiscaal attest. En uiteraard
houden wij u op de hoogte!
FOSFOR: inhoudstabel
Awethu-trefweek
Apartheid ... Zuid-Afrika.
Houdt jouw alfabet daar bij op? Dan ben je toe aan Expeditie Awethu -Trefweek
Zuid-Afrika op Belgische bodem!
Tijdens deze trefweek leer
je Zuid-Afrikaanse jongeren kennen - en zij jou!
In allerlei workshops proef
je van elkaars cultuur, en ontdek je verrassende gelijkenissen en verschillen.
Zo vorm je een hecht team dat samen heel wat avontuur tegemoet gaat. Tijdens
treffende getuigenissen over aids kan je je mening kwijt. Want aids raakt
iedereen. In België worden per dag 3 mensen met HIV besmet. Van elke 100
Zuid-Afrikanen jonger dan 20, zijn er 15 seropositief.
Ben jij klaar om samen met
het Zuiden de strijd tegen aids aan te gaan? Dan verwachten we je!
Wanneer? 14 - 18 juli 2005.
Waar? in Landen.
Voor wie? voor + 16 j.
Prijs? 50 euro.
Interesse? Contacteer awethu@mja.be of bel naar Sofie Debisschop: 02/515.02.53.
FOSFOR: inhoudstabel
FOS feest met Ghanaba
FOS wil voortaan
meer samenwerken met de mensen uit het Zuiden die in Vlaanderen wonen. Zo is er
sinds enige tijd een samenwerking met Ghanaba, de zelforganisatie van de Ghanese
gemeenschap in België. Deze koepel brengt mensen uit de verschillende regio’s en
cultuurgemeenschappen van Ghana bijeen.
In Ghana zelf
worden armoede en voedselveiligheid aangepakt. Maar ook hier zijn er
activiteiten om Vlamingen en Ghanezen te laten kennismaken met elkaars cultuur.
Daarom werd er op
5 maart in Anderlecht samen gefeest, naar aanleiding van het feest van de
onafhankelijkheid. Ghana was immers het eerste zwart-Afrikaanse land dat de
onafhankelijkheid verkreeg van de Britse kolonisator in 1957.
Maar liefst 300
aanwezigen konden genieten van interessante uiteenzettingen en culturele
hoogstandjes door geoefende dansers en muzikanten. Om de inwendige mens te
versterken was er een uitgebreid buffet met traditionele gerechten uit de vier
Ghanese windstreken.
FOSFOR: inhoudstabel
Word lid van het
actienetwerk Indonesië
Palmolie zit in
heel veel producten, van mayonaise tot shampoo, van koekjes tot dierenvoeding.
De gebruiksmogelijkheden van de verschillende bestanddelen zijn zo groot dat er
nog altijd rek zit in de palmoliemarkt.
En dat is
precies het probleem.
Want om in de
toenemende vraag te voorzien wordt het regenwoud in Indonesië aan een hels tempo
gekapt.
Jaarlijks verdwijnt bijna 4 miljoen hectare tropisch regenwoud!
Een groot deel
daarvan maakt plaats voor palmolieplantages.
11.11.11 start
met een actienetwerk Indonesië om de campagnes van partnerorganisatie
Walhi te ondersteunen.
In een eerste fase
richt het netwerk zich op de problematiek van de palmolieplantages. Die wakkeren
de ontbossing van het tropisch woud aan. Bovendien zijn de arbeidsomstandigheden
op de plantages lamentabel.
Het netwerk zal
vooral via e-mail georganiseerd worden. Op 30 april is er een eerste trefdag.
Interesse? Geef dan een seintje aan
Myriam.Keustermans@11.be
FOSFOR: inhoudstabel
FOS
beweegt
In januari was de FOS-ploeg weer
een week samen de Barkentijn op de Nieuwpoortse zeedijk. Tijdens dit Algemeen
Beraad 2005 bogen we ons zoals steeds over onze beleidslijnen en stroomlijnden
we onze werking. En we spijkerden onze kennis en vaardigheden bij in vormings-
en studiemomenten.
’s Avonds hadden we de gelegenheid
om onze collega’s – waarvan sommige aan het andere eind van de wereld werken –
beter te leren kennen. Een pluim voor de leden van de Algemene vergadering en de
Raad van bestuur die actief deelnamen aan de soms vermoeiende sessies!
En in mei lanceren
we onze splinternieuwe website. Binnenkort worden onze elektronische
nieuwsbrieven ook samengesmolten tot één maandelijkse, overzichtelijke
nieuwsbrief. Boordevol informatie over onze werking in Noord en Zuid, over
acties en campagnes, met tips voor interessante sites... Wil je de nieuwsbrief
ontvangen? Mail gewoon even je elektronische adres
door naar
arnout.fierens@fos-socsol.be
FOSFOR: inhoudstabel
“Otro mundo es posible”
Wereld Sociaal Forum
Daniel Gámez,
Nicaraguaan en FOS-landencoördinator in Nicaragua, was één van de deelnemers aan
het vijfde Wereld
Sociaal Forum (WSF) van
26-31 januari in Porto Alegre, Brazilië. We vroegen hem naar zijn persoonlijke
indrukken.
Daniel, wat heeft het WSF je
bijgebracht?
De deelname aan het WSF heeft mij gesterkt in de overtuiging dat een andere
wereld mogelijk is. En dat er duizenden en duizenden mensen en organisaties
zoals FOS zijn die werken aan een gelijke wereld, en die een betere wereld
willen voor iedereen. Ik kon heel wat bijleren over thema’s die voor FOS en voor
mij persoonlijk interessant waren.
We hebben daar nagedacht over de vele dingen die nog moeten worden gedaan. Of
over hoe belangrijk het WSF is voor de sociale beweging. Maar ook dat het erg
diffuus is en dus moeilijk te organiseren, zodat er maar minimale akkoorden
mogelijk zijn over de gemeenschappelijke thema’s, en over strategieën om
collectief toe te passen.
Er zijn zo veel aanwezigen dat de organisatie eigenlijk materieel onmogelijk is.
Niettemin hielpen eerdere kleinere fora tussen gelijkaardige organisaties (zoals
bv. de ontmoeting van Via Campesina) om tot gemeenschappelijke agendapunten,
concrete probleemstellingen en een realistische planning en uitvoering te komen.
Welke thema’s hebben het
grootste indruk op jou gemaakt?
Het programma was erg gevarieerd, de verwachtingen bij de deelnemers waren dus
hoog gespannen. Maar in de praktijk verliepen de dingen vaak niet zoals gepland.
Tussen de interessante thema’s die ik bijwoonde zaten onder meer:
-
Klasse, massa, bewegingen, partijen die allianties bouwen. Een discussie
over de verschillende posities jegens het neoliberalisme en de strategieën
om het te bestrijden.
-
Coöperaties als instrument voor verandering. Een gelegenheid om positieve en
negatieve ervaringen over coöperaties uit te wisselen.
-
Hervorming of revolutie?
Hier debatteerde men over de vraag of de nodige sociale veranderingen zich
kunnen voltrekken door hervormingen van het kapitalistische systeem of
alleen maar door revoluties.
-
Het recht op gezondheid algemeen maken. Dit was een discussie over de
wenselijkheid van een universeel gezondheidssysteem voor iedereen zonder
onderscheid.
-
De syndicale beweging versus het neoliberale offensief in de wereld. Over de
crisis van de syndicale beweging, en over de grote nood aan eenheid en
versterking van de nationale syndicale beweging om macht te verwerven op
internationaal niveau.
-
Voedselsoevereiniteit en verdediging van het land. De introductie van
transgenetische gewassen werd klaar en duidelijk verworpen. De aanwezigen
handhaafden de strijd van de boerenbewegingen voor het land. Via Campesina
deed een voorstel om tot een echte landhervorming te komen.
Welke andere FOS-partners heb je kunnen ontmoeten?
Ik had de gelegenheid om mijn
logement te delen met de delegatie van Via Campesina. Daar ontmoette ik vrienden
van de ATC uit Nicaragua, en van de boerenbeweging uit Honduras. Ook kon ik de
vertegenwoordiger van de maquila-vakbonden uit Nicaragua ontmoeten.
Daarnaast sprak ik met Gladys Cifuentes van Solidarité Socialiste, de
Belgische zusterorganisatie van FOS waarmee we op dit moment in Managua het
kantoor en het secretariaat delen, en met Luis Bueno van het Centro de
Investigación Laboral y Asesoría sindical de México.
|
“De kwaliteit van de fora is wat achteruitgegaan, maar ze zijn nog
altijd belangrijk”,
Digna Reyes, 35 jaar, CONAMUCA Dominicaanse republiek. |
|
“Het forum lijkt me goed, maar een betere organisatie is wel
noodzakelijk”,
William Kramer, 46 jaar, onderzoeker en opleider van Via Campesina,
verenigde Staten. |
|
“Op het forum kon ik bijleren en mezelf vormen, wat me zeer zal helpen
bij mijn toekomstige werk over internationale samenwerking”,
Stefano Libero, 24 jaar, Italië. |
|
Het Wereld Sociaal Forum is een unieke ontmoetingsplaats voor sociale
organisaties uit alle windstreken. Het Zuiden wordt hier ernstig genomen
en is vaak initiatiefnemer. Heel wat partnerorganisaties van FOS namen
dan ook deel aan WSF 2005, zo onder meer:
ATC (Nicaragua), COSIBAH
(Honduras), ANAP (Cuba), CCP (Peru), CGTP (Peru), CIOEC (Bolivia), DWRC
(Palestina), ILRIG (Zuid-Afrika), African Labour Network, Alipio Jorge
Oliveira (assistent coördinator FOS Angola). |
FOSFOR: inhoudstabel
voor 8-10
personen
Ingrediënten:
-
500 gram
runderriblap, in blokken gesneden van 5 bij 5 cm
-
500 gram
lamsvlees, in blokken gesneden
-
500 gram
kipfilet, in blokjes gesneden
-
1 mespunt
gedroogde oregano
-
1 mespunt
gemalen komijn
-
1 mespunt
of meer chilipoeder
-
½ dl
(olijf)olie
-
500 gram
sjalotjes, gehalveerd
-
4 tenen
knoflook, geschild
-
1
literblik gepelde tomaten
-
1 dl droge
witte wijn
-
1 kilo
aardappels, geschild en in blokken gesneden
-
500 gram
sperziebonen, geblancheerd
-
peper en
zout
Bereiding:
-
Leg de
stukken vlees in een grote ovenschotel of braadslee, strooi er de oregano,
de gemalen komijn, de chilipoeder en peper en zout over en schud alles goed
door elkaar.
-
Schenk er
de olie bij en roer die door het gekruide vlees.
-
Voeg ook
de sjalotjes en de knoflook toe en roer alles door elkaar.
-
Sluit de
schaal met een deksel of aluminiumfolie en plaats ze in de oven.
-
Zet de
temperatuur op 120-130° C en laat het vlees tenminste 2 uur zachtjes bakken
in de oven.
-
Voeg de
tomaten toe en schenk er de wijn bij, roer er de aardappels door en laat ze
in circa 30 minuten gaar worden.
-
Voeg tot
slot de bonen toe en en verwarm die nog een half uur mee, het geheel is dan
door en door gaar en warm, en de verschillende ingrediënten heerlijk
doortrokken.
In Peru eten
ze daar natuurlijk rijst bij. Eventueel opdienen met een frisse wittekoolsalade.
FOSFOR: inhoudstabel
In memoriam
Roger Pertry
In de
nacht van 14 december overleed plots op éénenzeventigjarige leeftijd Roger
Pertry, een actieve FOS-vrijwilliger van het eerste uur. Roger Pertry was ook
jarenlang gewaardeerd lid van de Raad van Bestuur, waar hij verschillende
opgemerkte tussenkomsten hield. Wij willen Roger bedanken voor zijn jarenlange
bescheiden en onbaatzuchtige inzet voor onze partners in het Zuiden. En wij
wensen zijn familie veel sterkte.
FOSFOR: inhoudstabel
Waar vind je
FOS de komende maanden? Voor meer informatie over deze activiteiten, surf naar
onze website
www.fos-socsol.be
17
april Gent: Gent Ondersteboven
19 april Vlamertinge:
Maquilavorming
VIVA-Vlamertinge
21
april Sint-Niklaas: De achterkant van het gelijk Vorming over GATS
30 april en 1 mei Torhout:
Cuba-weekend
1 mei Gent, Antwerpen,
Oostende, Kortrijk, Houthalen-Helchtere: 1 mei-campagne ‘Elke druppel telt’
7 en 8 mei Boom: Mano Mundo
Festival
14-19 juli Landen: Awethu!-Trefweek
over Zuid-Afrika en HIV/aids, met uitwisseling Zuid-Afrikaanse jongeren
10-21 oktober
West-Vlaanderen en Vlaams-Brabant: Uitwisseling militanten Centraal-Amerika en
Vormingsweek met militanten West-Vlaanderen en Vlaams-Brabant
15 oktober Diksmuide:
Internationale dag van de solidariteit in West-Vlaanderen
FOSFOR: inhoudstabel
