Inhoudstafel :
Beste lezer,
Eerst en vooral willen we alle storters hartelijk danken
voor hun bijdrage in 2005. Voor onze partners in het Zuiden is dat niet alleen
broodnodige financiële steun maar ook een morele opkikker!
Binnenkort beëindigen we onze samenwerking in Chili. Omdat
we voortdurend streven naar een zo groot mogelijke samenhang binnen onze werking
zijn verschuivingen soms noodzakelijk. Daarom werpen we in dit nummer nog eens
een blik op dit boeiende land.
In Chili steunt FOS inheemse organisaties die opkomen voor de belangen en de
landrechten van het inheemse Mapuche-volk. Mede dankzij FOS hebben die een
flinke stap gezet in de erkenning van hun cultuur en meer beslissingsrecht over
de politieke, sociale en economische ontwikkeling van hun grondgebied.
Chili blijft een ontwikkelingsland. Dat merk je wel als je
dit nummer leest.
De schitterende macro-economische cijfers vertellen niets
over de groeiende inkomenskloof. Het land gaat moeizaam verder op de
democratische weg, na de vreselijke dictatuur van Pinochet. Die heeft tot op
vandaag gevolgen voor de bevolking.
De middelen die vrijkomen in Chili gaan naar onze andere
Zuid-Amerikaanse partnerlanden. Ons nieuwe partnerland Ecuador hangt cultureel,
politiek en sociaal stevig samen met de andere partnerlanden uit de Andes, Peru
en Bolivia.
Prettige eindejaarsfeesten!
Annuschka Vandewalle
Algemeen Secretaris FOS
FOSFOR: inhoudstabel
Stelling: 'Met zo'n goede economische resultaten is
Chili geen ontwikkelingsland meer'
‘Niet waar. Ontwikkeling betekent dat de mensen hier goed
kunnen leven en dat is in Chili niet zo. Ontwikkeling hangt volgens mij samen
met een civiele samenleving die werkt om de rechten van de inwoners te
garanderen. Maar de Chileense bevolking lijkt soms ingeslapen en is zich weinig
bewust van wat er gebeurt in het land.’
Noelia Figueroa
Medewerkster FOS-kantoor in Chili
‘Als vakbond hanteren wij niet enkel macro-economische
indicatoren om te beslissen over onze
solidariteitsactiviteiten in ontwikkelingslanden. De verdeling van de rijkdom,
arbeidsomstandigheden, milieuverloedering en het respect voor een aantal
fundamentele arbeidsrechten zijn voor ons even belangrijk. Redenen genoeg dus om
de vakbond in Chili te steunen.’
Mieke De Raedemaecker
Medewerker Internationale Dienst ABVV
FOSFOR: inhoudstabel
Bijna alle buitenlandse instanties hebben besloten om de hulp aan Chili stop
te zetten. Overheden sluiten samenwerkings- of vrijhandelsovereenkomsten af in
plaats van bilaterale ontwikkelingshulp. Buitenlandse NGO’s trekken al jarenlang
weg en ook FOS sluit in 2006 als één van de laatste zijn boeken in Chili.
Chili heeft dan ook uitstekende macro-economische resultaten, en doet zijn
best om zijn imago van een uiterst succesvol land naar buiten te dragen. Een
democratie met sinds 1990 volkomen legale verkiezingen, geen grote conflicten,
veilig voor investeringen, weinig tot geen corruptie, met een gezondheidssysteem
en pensioenregelingen. En daarbovenop de groeiende economische activiteiten van
de afgelopen jaren. Een land dat je als voorbeeld kunt nemen. Maar de
werkelijkheid toont een ander beeld.
Twintig dagen te veel in een maand
De armoedecijfers zijn inderdaad gedaald. Van meer dan 35 % ‘arme Chilenen’
in 1990 naar 19% in 2003. De cijfers zijn betwistbaar. Iedereen die meer dan 75
euro per maand verdient wordt niet als arm beschouwd door de Chileense overheid.
Maar wat betekenen die cijfers nu in het dagelijkse bestaan? Wat kost het om
jezelf in leven te houden? Een paar prijzen:
een kilo brood: 1 euro
een liter melk: tussen 0,5 en 1 euro
een pakje boter: 1 euro
een kilo bonen: 1,35 euro
een kilo rijst: 1,50 euro
een kilo linzen: 2 euro
een kilo vlees: 10 euro
Een eenvoudige huurwoning van 30 vierkante meter in Concepción - de tweede
stad van Chili - kost al snel 100 euro per maand. Aan leidingwater besteed je al
snel 5 euro per maand en dan moet je de gas- en elektriciteitsrekeningen nog
betalen. De bus in Concepción kost 50 cent als je niet al te ver woont. Met een
budget van 75 euro en zo’n prijzen telt een maand al snel twintig dagen te veel.
Rijk op krediet
In het extreem neoliberale Chili kun je alles krijgen wat je wil, ook de
laatste elektronische snufjes. Als je goed zoekt kun je zelfs Belgisch bier
kopen. Maar deze producten zijn niet voor iedereen bereikbaar. De meeste
werknemers van de succesvolle nationale en transnationale bedrijven verdienen
iets meer dan het minimummaandloon van 175 euro, voor werkweken van 44 uur. De
sociale zekerheid is vaak voor eigen rekening aangezien de werkgever daar
wettelijk niet meer verantwoordelijk voor is. De kleine en microbedrijfjes -
goed voor 75% van de werkgelegenheid - kunnen moeilijk concurreren op de
internationale markt en steken zich elke dag verder in de schulden. De 10 %
rijkste gezinnen hebben gemiddeld 35 keer zoveel maandinkomen (ongeveer 8000
euro met 3,2 gezinsleden) als de 10% armsten (ongeveer 226 euro met 4,7
gezinsleden).
Het Belgische bier is dus slechts voor enkelen weggelegd. ‘Gelukkig’ wordt in
Chili bijna alles op krediet verkocht. De Chilenen besteden gemiddeld 43% van
hun inkomen aan het aflossen van schulden!
Dode zwanen
Ook het milieu is op krediet in het succesvolle Chileense model. Door de
eenzijdige nadruk op de macro-economische groei komen die problemen niet aan
bod. Een transnationale houtonderneming opende eind 2004 een fabriek in het
zuiden van Chili, vlakbij het stadje Valdivia en vlakbij een reservaat waarin
duizenden zwartgehalsde zwanen hun verblijfplaats hadden. Een half jaar na
opening van de fabriek kwamen de zwartgehalsde zwanen letterlijk dood uit de
lucht vallen. De bevolking sloeg alarm. Hoewel niet onmiddellijk bewezen werd
dat de fabriek de oorzaak was, werd die stilgelegd wegens milieuproblemen.
Tijdelijk. Na onderhandelingen tussen de eigenaren en de overheid werd besloten
een pijpleiding naar zee aan te leggen voor het afvalwater. Na duizenden dode
zwanen is dat het enige wat de bevolking wist af te dwingen. Toch is dat al heel
wat in vergelijking met gelijkaardige voorbeelden van vervuiling.
Democratie op de pof
De alternatieve voorstellen van de Mapuche-bevolking krijgen niet veel
aandacht in het nieuwe Chili. Sterker nog, veel Mapuches zijn op beschuldiging
van terrorisme achter slot en grendel gezet en er wordt gesproken over ‘het
probleem Mapuche’.
Het bedrijfsleven heeft directe toegangen tot het parlement en de president.
Regionale en provinciale gezagsdragers worden aangesteld in plaats van verkozen.
Het kiesstelsel van Pinochet – met aangeduide senatoren - dat volgens huidig
president Lagos de dood van de democratie betekent, is nog steeds niet
afgeschaft. Ook de vrouwelijke socialistische presidentskandidaat Michelle
Bachelet, topfavoriet om de huidige president op te volgen, heeft de relaties
met het bedrijfsleven hoog op de agenda staan.
De civiele maatschappij georganiseerd
De civiele maatschappij wordt steeds belangrijker in de nabije toekomst. De
dood van de zwartgehalsde zwanen heeft een aantal mensen wakker geschud en
bracht hen massaal op de been. De Mapuches en hun organisatie doen voorstellen
waarin begrippen als wederkerigheid en solidariteit een belangrijke plaats
innemen. Maar de organisaties en de civiele maatschappij in het algemeen zijn
nog steeds zeer zwak en hebben heel weinig invloed op wat er gebeurt in het
land. Op een bijeenkomst van streekgebonden Mapuche-organisaties in december
2004 verbaasden de Peruaanse en Boliviaanse zusterorganisaties zich over de
‘organisatorische armoede’ van hun Chileense buren. En dat terwijl met de steun
van FOS al heel wat is veranderd in de afgelopen jaren.
Karen Kraakman
Landcoördinator voor FOS in Chili
| “Een kind wordt nooit lopend geboren...”.
Lonko Anselmo Paillemanques, een lokale inheemse autoriteit, verwijst
met deze uitspraak naar het proces van organisatieversterking en
kadertraining van zijn organisatie Mapu Lawual. FOS heeft die de
afgelopen drie jaar ondersteund. Maar volgens hem kan ze nog steun
gebruiken. Pas sinds twee jaar krijgt Mapu Lawual betekenisvolle invloed
op de ontwikkeling van haar grondgebied. De vaardigheden van de leden om
te onderhandelen met nationale en internationale instanties moeten
verder aangescherpt worden.
|
Chili in cijfers
- BNP per capita: $ 9.190 (België: $ 25.520)
- Hoofdstad: Santiago
- Schuldenlast: $ 36.978 miljoen; $ 2.431 per capita
- Oppervlakte: 748.000 km²
- Levensverwachting bij geboorte: 76 jaar (België: 79)
- Bevolking: 15.589.000
- Kindersterfte: 10 per 1.000 (België: 6)
- Munteenheid: Peso
- Alfabetiseringsgraad: 96 %
- Taal: Spaans
- Menselijke ontwikkelingsindex: 43 / 0.831
Wat doet FOS in Chili?
In Chili steunt FOS partners in de landbouwsector, waarbij wordt samengewerkt
met inheemse organisaties die opkomen voor de belangen van de Mapuches. Die
worden in de huidige Chileense context economisch, sociaal en politiek steeds
verder gemarginaliseerd. Geografisch beperkt de werking van FOS zich tot de
zuidelijke regio’s van het land. De Mapuches zien hun grond bedreigd door grote
bosbouwproducenten (hout voor de export) en ijveren voor een erkenning van hun
cultuur en voor meer beslissingsrecht over de ontwikkeling van hun grondgebied.
De strijd van deze inheemse bevolking om haar (land)rechten wordt steeds
grimmiger en de regering tracht met allerlei middelen de sociale onrust te
verminderen.
Het nationale landbouwbeleid heeft evenmin aandacht voor deze kleine boeren
die voornamelijk voor eigen voedselvoorziening produceren en op lokaal vlak
nauwelijks inspraak hebben. De werking van FOS in Chili beoogt de versterking
van rurale basisorganisaties zodat zij kunnen participeren in de sociale,
economische en politieke ontwikkelingen op lokaal en regionaal vlak.
Naar een ander begrip van rijkdom
De Mapuche-bevolking in het zuiden van Chili heeft een idee over rijkdom dat
verschilt van de westerse of Chileense opvattingen. De Mapuches hebben het over
overvloed in plaats van schaarste. Overvloed die o.a. te maken heeft met
identiteit, gemeenschap en gemeenschappelijk eigendom, en een wederkerige
relatie met de natuur. Rijkdom gaat bij de Mapuches niet enkel over inkomen,
maar vooral over een groter of beter patrimonium om de familiale productie en
reproductie mogelijk te maken. Een patrimonium met niet enkel –
gemeenschappelijke - eigendom van bijvoorbeeld grond, maar ook met ongrijpbare
zaken zoals kennis. Die kennis heeft te maken met waardering voor een houding
die overgeleverd werd door ouderen. Participatie en gemeenschappelijke arbeid of
het duurzaam gebruik van de natuurlijke hulpbronnen zijn erg belangrijk.
Interview met David Bulnes Carilao (DBC), een jonge leider van organisatie
Ñankuchew (grondgebied Nag-che) en met Heraldo Antilef (HA), leider van
organisatie Punolef (grondgebied Laf-kenche)
Wat heeft de organisatie bereikt met de specifieke hulp van FOS?
DBC: ‘Er is meer eenheid en bewustwording in de families, bijvoorbeeld over
de wijze waarop de Mapuches de wereld beschouwen, over onze identiteit. We komen
samen om ons te verenigen als Mapuches. Hiervoor schaamden veel van onze mensen
zich ervoor dat ze Mapuche waren.
Onze organisatie is groter en sterker. Vooral de identiteit van het
grondgebied van Nag-che werd in kaart gebracht. Er zijn immers verschillende
Mapuche-culturen met een eigen identiteit: de Laf-kenche (mensen van de zee), de
Nag-che (mensen van het laagland), de Pehuen-che (mensen van het gebergte)
hebben verschillende gewoontes, taal, voeding…’
'Onze organisatie is langzaam gegroeid. Maar er zijn veel gemeenschappen die
in het systeem van de overheid verstrikt raakten. Ze voeren studies en taken uit
in opdracht van de overheid. Nu zijn ze zo druk bezig met alle bureaucratie dat
ze geen tijd meer hebben om aan hun organisatie te denken. ‘
HA: ‘Het zelfbestuur over ons grondgebied en de emancipatie van de families
in dit gebied. De erkenning door de overheid en andere instanties van de
eigenheid van ons werk, waarin we zélf aan ontwikkeling doen.
De flexibele hulp van FOS heeft ons toegelaten ons werk beter te plannen. En
we hebben vertrouwen geschapen tussen de Laf-kenche en FOS.’
Welke opinie heb je over het feit dat FOS en de Europese
ontwikkelingssamenwerking in het algemeen zich uit Chili terugtrekt?
DBC: ‘FOS heeft onze organisatie versterkt. Maar er zijn nog noden en wij
hebben zelf niet voldoende middelen. We moeten onze coördinatie en de
vormingswerkzaamheden van de organisatie immers aan de gang houden.’
HA: ‘We zijn er in geslaagd om zowel de families als de organisatie van de
streek te versterken. We versterken de streek met onze eigen krachten en
capaciteiten. We staan in de helft op weg naar onze emancipatie. Ik vind het wel
jammer dat FOS vertrekt. ‘
Wat gaat jullie organisatie nu doen?
DBC: ‘We hebben vergaderd met de leiders van de gemeenschappen over de
noodzaak om ook met geld bij te dragen aan de organisatie. Vooral met die
gemeenschappen die voordeel hadden bij onze acties. Dat doen we nog niet zo
lang. Maar we zullen ook nog andere middelen moeten zoeken.’
HA: ‘We gaan door met het werk dat we begonnen zijn en we zullen de overheid
blijven beïnvloeden. FOS heeft ons versterkt om op deze lijn te blijven werken.
We zullen nog meer kracht nodig hebben, en gesprekken aangaan met de instanties
die te maken hebben met educatie, landbouw, de gemeentes enz. Het is de enige
manier. Met het werk van de afgelopen jaren is het mogelijk om onze rechten als
Mapuches te laten gelden. Onze alternatieven voor ontwikkeling die we gaan
voorstellen zijn heel duidelijk. We zullen ons standpunt verder versterken en
uitdragen.’
Karen Kraakman
FOSFOR: inhoudstabel
“Ja, ze noemen mij de maquila-terroriste”, zegt Fabia Gutierrez uit
Honduras. Samen met Sarai Aguillon uit El Salvador en Marcelina Garcia uit
Nicaragua was ze van 5 tot 21 oktober 2005 bij ons op bezoek. De drie vrouwen
zijn actief in vakbonden van Centraal-Amerikaanse maquila’s. Met ABVV-militanten
uit Scheldeland, West-Vlaanderen en Vlaams-Brabant, wisselden ze dagenlang
ervaringen uit. Samen bezochten we EVV en IVVV, de Europese en internationale
vakbondskoepels.
De vrouwen getuigden over de vele arbeidsschendingen binnen de maquila’s en
hun strijd daartegen. Bedrijfsleiders en regeringen ziin de vakbondsmilitanten
dan ook liever kwijt. Intimidaties zijn dagelijkse realiteit. De ABVV-deelnemers,
die zelf net gestaakt hadden, waren onder de indruk. Solidariteit, daar draait
het uiteindelijk om, daar waren alle deelnemers het na afloop over eens.
FOSFOR: inhoudstabel
Op 15 oktober 2005 vond in Diksmuide de onvergetelijke Dag van de
Internationale solidariteit en Democratie van ABVV West-Vlaanderen plaats.
Meer dan 45O mensen genoten van de waaier aan activiteiten: een boottochtje,
een film, een wandeling of een debat.
Fabia, Marcelina en Sarai, onze drie maquila-syndicalistes, waren ook van de
partij. Zij traden in debat met onder andere Rudy De Leeuw (Federaal secretaris
ABVV) over de vrijhandelsakkoorden.
En onze FOS-stand, stond in het teken van de campagne '2015, de tijd loopt'.
FOSFOR: inhoudstabel
In tal van Oost-Vlaamse afdelingen van VFG, VIVA en S-plus, werd tijdens het
afgelopen jaar ‘Koffie Verkeerd’ gespeeld, de koffiekwis van FOS. Heel wat
winnaars en hun supporters kwamen op 19 november naar de Ceder in Deinze om er
de Grote Finale van de koffiekwis te spelen.
Al in de voormiddag bruiste het van de activiteit, met workshops
Latijns-Amerikaanse dans, filigrana, koken met recepten uit het ‘Koffie
Verkeerd’-kookboek van FOS, de wandelzoektocht...
De finale van de koffiekwis deed de grijze celletjes van de finalisten
afzien. Gelukkig zorgden de 'koffieproeven' - zoals om het snelst een potje
koffiebonen malen op grootmoeders wijze - voor de nodige afwisseling.
Bond Moyson mag fier zijn op deze geslaagde afsluiter van een heel jaar inzet
rond 'Koffie Verkeerd'.
FOSFOR: inhoudstabel
Zaterdagmiddag 26 november heeft een
enthousiaste groep sympathisanten van het Actieplatform Palestina (APP) de Muur
afgebroken... op het Muntplein in Brussel.
De weergoden waren de slotactie van de campagne
‘Gebruik je hoofd tegen de Muur’ niet gunstig gezind. Een paar felle windstoten
scheurden het spandoek (3 x 12 meter) met een foto van de muur los en tilden de
info-tent in opbouw op. Het feit dat we - symbolisch althans - een muur hebben
afgebroken, troostte ons.
Op 29 november, de Internationale Dag van
Solidariteit met het Palestijnse volk, zullen we de ruim 23.500 foto’s van
hoofden overhandigen aan het Kabinet van minister van Buitenlandse Zaken Karel
De Gucht en de partijvoorzitters. Palestina moet hoger op de politieke agenda
komen. Voor APP is het onaanvaardbaar dat Israël het internationale recht
voortdurend schendt zonder dat België en de Europese Unie daar iets tegen
ondernemen.
FOSFOR: inhoudstabel
Wij verzamelden verzoekschriften voor de campagne '2015 De tijd loopt' bij de
congresgangers in Hasselt op 15 oktober. Alle tweeduizend aanwezigen kregen een
verzoekschrift mee naar huis. Heel wat mensen vulden ter plekke de kaart in.
Met de campagne ‘2015 De tijd loopt’ wil de Vlaamse Noord-Zuidbeweging de
politieke wereld herinneren aan zijn belofte uit 2000 om de
Millenniumdoelstellingen waar te maken. De campagne loopt wereldwijd.
FOS neemt mee het initiatief. Voor ons ligt de klemtoon op gezondheid,
landbouw en gender. Ook willen we meer aandacht voor werkgelegenheid en sociale
rechten als voorwaarden om blijvend aan armoede en uitbuiting te ontsnappen. De
bijdrage van de rijke landen uit het Noorden moet groter en preciezer omschreven
wordt.
En natuurlijk moet armoede op termijn niet voor 50% maar voor 100% de wereld
uit!
FOSFOR: inhoudstabel
De Werkgroep Internationale Politiek (WIP) van animo stort zich samen met FOS
op de EPA’s (Economic Partnership Agreements). Op 23 november 2005 was er een
eerste bijeenkomst in Gent.
De Europese Unie voert handelsbesprekingen met de ACP-landen, vroegere
kolonies van Europa. Wil de Europese Unie echt de ontwikkeling in de ACP-landen
stimuleren of wil ze vooral zo veel mogelijk voordelen voor de eigen Europese
markt?
Animo vreest het laatste. We gaan op zoek naar alternatieven, lobbyen bij
nationale en internationale beleidsmakers en nemen deel aan het Europees Sociaal
Forum. Tijdens het zomerkamp van jongsocialisten uit de hele wereld organiseren
we een EPA-seminarie om onze Europese collega’s aan te zetten om in onze
voetsporen te treden.
Meer weten over EPA’s? Vraag de ‘Vraag&Antwoord-bundel’ van FOS en 11.11.11
aan op 02/552 03 02 of haal hem van onze website.
FOSFOR: inhoudstabel
Eind jaren tachtig startte FOS enkele projecten in Cambodja. De nasleep van
de Vietnam-oorlog en de Rode Khmer, gevolgd door een internationaal embargo,
maakten dit landje één van de armste van Azië. Ook vandaag bengelt Cambodja nog
steeds onderaan in uiteenlopende statistieken: moeder- en kindsterfte, HIV/aids,
corruptie, landmijnen etc. Na vijftien jaar heeft FOS beslist het programma in
Cambodja stop te zetten. Beperkte middelen hebben ook hier pijnlijke keuzes
genoodzaakt.
De laatste jaren heeft FOS gewerkt met vissersgemeenschappen en hun coalitie,
met boeren omtrent landrechten, met arbeidsorganisaties en natuurlijk de
vakbonden. Als “NGO-land”, een veel gehoorde bijnaam voor Cambodja, is er hier
geen gebrek aan lokale en internationale NGO’s. Maar ondanks de toegenomen
aandacht voor thema’s als internationale handel en arbeidsomstandigheden, zijn
er slechts een handvol internationale organisaties die de lokale vakbonden en
boerengroepen ondersteunen.
Nochtans wordt steeds meer erkend dat sommige van de Cambodjaanse vakbonden
één van de weinige lokale actoren zijn die werkelijk hebben kunnen wegen op het
beleid. Hun acties hebben geleid tot betere arbeidsomstandigheden, die intussen
als voorbeeld voor de regio worden gebruikt. Maar door delokalisering wordt de
druk om de verworven elementaire rechten in Cambodja deels op te geven steeds
groter.
In de confectiesector zijn de arbeiders al langer georganiseerd. Onze partner
“Cambodian Tourism and Service Workers Federation” bestaat echter nog maar twee
jaar, maar heeft al een aantal succesvolle campagnes achter de rug. De
“Coalition of Cambodian Fishers” werd pas dit jaar opgericht binnen onze
partnerorganisatie “Fisheries Action Coalition Team”. Omtrent landrechten, het
“hot issue” van de laatste maanden, beginnen de boerengemeenschappen zich nu pas
te organiseren... Omdat FOS zich concentreert op ledenorganisaties, kon ons
programma in Cambodja slechts langzaam uitgebreid worden.
Helaas zal dit niet langer kunnen gebeuren. FOS levert natuurlijk een extra
inspanning om andere NGO’s en donoren aan te moedigen onze vroegere
partnerorganisaties te steunen!
Eric Willemaers
FOS-Landcoördinator Cambodja
FOSFOR: inhoudstabel
Als nieuwe regioverantwoordelijke voor Palestina maakte Wim Leysens in juli
kennis met de FOS-partners aldaar.
“Ik ben alleenstaande moeder, en ik werk in een naaiatelier voor minder dan
het minimumloon. Wat moet ik doen ?” vraagt een vrouw op een studiedag
georganiseerd door onze partner Palestinian Working Women Society for
Development (PWWSD). De vertegenwoordigster van het Ministerie van Arbeid van de
Palestijnse Autoriteit antwoordt met een simpel ‘Kom eens naar mijn bureau’.
Maar de vrouw reageert heftig: ‘Dit is geen individueel probleem, maar één van
ons allemaal!’
Amal, een vormingsmedewerkster van PWWSD, legt me uit dat de Palestijnse
Autoriteit nog geen uitvoeringsbesluiten bij de arbeidswet heeft uitgewerkt. Een
klacht bij de rechtbank verdrinkt in de vele dossiers. Sinds de Oslo-akkoorden
een zeer beperkte autonomie aan de Palestijnse Autoriteit toelaat, staat die
voor de uitdaging om een Palestijnse staat uit te bouwen, met eigen wetgeving en
structuren. Tegelijk neemt de arbeidersbeweging het niet langer dat hun rechten
blijvend geschonden worden. PWWSD bezoekt dagelijks de arbeidsters in de
werkplaatsen; deze kennen hun rechten, maar zij staan in een te kwetsbare
positie en durven zich nauwelijks syndicaal organiseren.
Bij Democracy and Workers’ Rights Center – DWRC ontmoet ik wel verschillende
arbeidersgroepen die zich verenigd hebben in arbeiderscomités. Ook bij deze
organisatie neemt beleidsbeïnvloeding een belangrijke plaats in. De organisatie
volgt op de voet de besprekingen van het wetsvoorstel op de vakbeweging. Zij
verzetten zich tegen de pogingen van de Palestijnse Autoriteit om al te veel
controle op de vakbeweging te krijgen.
De armoede op de Westelijke Jordaanoever en Gaza is zorgwekkend en de
economische toestand slecht. Het afgrendelingsbeleid van de Israëlische overheid
heeft desastreuze gevolgen. ‘Wij vechten op beide fronten, licht Amal toe, voor
een democratische Palestijnse staat en tegen de Israëlische bezetting’. Even
later vergezel ik tweehonderd inwoners van Nablus naar een Israëlisch checkpoint
(militaire controlepost) even buiten de stad, om te protesteren tegen de
afgrendeling van Nablus van de rest van de Westbank.
Wim Leysens
FOS-Regioverantwoordelijke Palestina
FOSFOR: inhoudstabel
(voor 4-6 porties)
Een ovenschotel met maïs, het nationale gerecht van Chili. Heerlijk op een koude
winteravond!
4 eieren, hardgekookt
2 uien 200 gram gehakt
100 gram rozijnen
100 gram zwarte olijven
2 potjes maïskorrels (2 x 350 ml) (traditioneel de korrels van 2 gekookte
maïskolven)
snufje gemalen komijn
zout & peper
1-2 eetlepels (riet)suiker
4 blaadjes verse basilicum
Oven voorverwarmen op 200º C. Ui fruiten, gehakt toevoegen en aanbraden. Zout,
peper en komijn naar smaak toevoegen. Gehaktmengsel in een ovenschaal leggen en
bedekken met plakjes gekookt ei, rozijnen en olijven.
Maïskorrels grof pureren met basilicum, knoflook, zout en peper en wat
olijfolie. Puree over het gehakt verdelen en bestrooien met suiker. In de
voorverwarmde oven 30 minuten goudbruin bakken.
Serveertip: lekker met een frisse tomatensalade.
FOSFOR: inhoudstabel
Waar vind je FOS de komende maanden? Voor meer informatie over deze
activiteiten, surf naar naar onze website
www.fos-socsol.be of bellen naar 02/552 03 00.
Praatcafé over Palestina
5 december 2005 om 19.30u
Achturenhuis, Maria-Theresiastraat 121, Leuven
Org. CIS, Commissie Internationale Solidariteit ABVV Vlaams-Brabant
Slotdag Watercampagne
9 december 2005 om 12.30u
Prinses Stefanieplein 19, 8400 Oostende
org. Bond Moyson West-Vlaanderen
Palestina-brunch
11 december 2005 om 9.45u
Grote Zaal van AC, Van Arteveldestraat 17, 2060 Antwerpen
Panelgesprek met Dirk Van der Maelen en Rudy De Leeuw, muziek,
fototentoonstelling
org. ABVV Antwerpen, i.s.m. Linx+, AC Antwerpen Waasland en ACOD
sp.a-beurs gemeenteraadsverkiezingen
17 december 2005 Brugge
Algemeen beraad FOS
6 tot 17 februari 2006
Barkentijn Nieuwpoort
Peru-stand
11 maart 2006
Destelbergen
Vorming Koffie verkeerd?
18 april 2006 om 14u
Merodelei 19, Turnhout
Org. S+ Anwterpen
Restaurante del pueblo
19 april 2006 om 12u
Deurnebaan 1b, Merksem
Org. S+ Antwerpen
FOSFOR: inhoudstabel
Begin het nieuwe jaar met stijl. Stuur vrienden en familie een kaartje van
FOS. Een reeks van vier kleurrijke beelden voor een schitterend eindejaar. Zo
kan je tegelijkertijd je bekommernis om de wereld uiten én aan professionele
relaties, kennissen en familie prettige feestdagen wensen. Een prima idee voor
jouw eindejaarswensen, én een steuntje in de rug voor onze partners in het
Zuiden.
Een pakje met vier wenskaarten (plus omslagen) kost 3 euro (excl.
verzendingskosten).
Ook grote bestellingen zijn welkom. Vanaf tien pakjes betaal je 2,75 euro (excl.
verzendingskosten).
Bestellen kan bij FOS. Schrijf een briefje of bel ons even. FOS -
Socialistische Solidariteit, t.a.v. Jean-Marie, Grasmarkt 105/46, 1000 Brussel,
tel: 02/552 03 03, e-mail:
jean-marie.peere@fos-socsol.be.
Of via
de fos-site. Bekijk daar onze volledige collectie FOS-wenskaarten.
Alvast bedankt voor je bestelling en voor je steun!
FOSFOR: inhoudstabel
