Inhoudstafel :
“Met Hamas aan de macht is het moeilijker om solidair te
zijn met het Palestijnse volk” horen we nu vaak. Inderdaad, onze visie op een
democratische seculiere samenleving staat lijnrecht tegenover het religieus
fundamentalistisch gedachtegoed.
En toch gaan we niet akkoord met de internationale
gemeenschap die de hulp aan de Palestijnse Autoriteit blokkeert. 120.000
regeringsambtenaren zijn al twee maand niet betaald. Internationale organisaties
waarschuwen voor een humanitaire ramp en instabiliteit.
De miljardeninvesteringen voor democratische
staatsstructuren zullen weggesmeten geld zijn. En zullen de Palestijnen Hamas of
veeleer het Westen daarvoor de schuld geven?
Een versterking van die structuren is nodig. FOS draagt
zijn steentje bij door de democratische krachten binnen de Palestijnse
arbeidersbeweging te versterken. Tegelijk willen we - samen met alle Vlaamse
NGO’s binnen Actieplatform Palestina – dat onze politici Palestina op de kaart
zetten. Enkel als de internationale gemeenschap Israëls bezettingspolitiek
aanpakt, krijgen de Palestijnen de kans om een leefbare en democratische
samenleving uit te bouwen.
Annuschka Vandewalle
Algemeen Secretaris
FOSFOR: inhoudstabel
Stelling: “De geldkraan dichtdraaien zal de
democratische krachten in Palestina weer aan de macht brengen”
Door de fondsen aan de Palestijnse Autoriteit te
blokkeren, zitten 152.000 ambtenaren, leerkrachten, verpleegkundigen en
politieagenten al twee maand zonder inkomen. Zo wordt een miljoen mensen
onmiddellijk getroffen. Binnen enkele maanden zullen veel gezinnen in extreme
armoede vallen, zal gezondheidszorg niet meer gegarandeerd zijn, neemt de
onveiligheid toe.
We vragen aan de EU om direct te stoppen met deze
uithongeringspolitiek tegenover het Palestijnse volk, want deze nieuwe regering
is – meer dan een Hamas-regering - een door het Palestijnse volk democratisch
verkozen regering.
Wedad Alwazni
Veldwerkster PWWSD
Opgepast met het woordje ‘democratie’! Vrije verkiezingen
in Palestina? Als de uitslag politici en partijen aan de macht brengt die niet
in het schema passen, dan gebruiken wereldleiders chantage. Voor de Palestijnse
bevolking is dat niet nieuw, nu zij opgesloten zitten in een gevangenis met een
muur.
Lieven Van Houtte
Algemene Centrale - ABVV
FOSFOR: inhoudstabel
FOS ondersteunt de opbouw van een democratische arbeidersbeweging in de
Palestijnse gebieden. Waar staat die nu?
Politieke doelstelling
De Palestijnse vakbeweging heeft al een lange voorgeschiedenis. De eerste
vakbonden in de jaren twintig van vorige eeuw hadden vooral een politieke
doelstelling: zich inschakelen in de nationale bevrijdingsbeweging voor een
zelfstandige staat Palestina. Eerst tegen de Britse voogdij, nu tegen de
Israëlische bezetting. Na de vredesakkoorden van Oslo in 1993 hoopten de
Palestijnen dat de Palestijnse Autoriteit het land sociaal en economisch vooruit
zou helpen. De vakbonden zouden de strijd voor betere werkomstandigheden
opnemen. Maar Israël verstrengde de militaire bezetting na de uitbraak van de
tweede Intifada, begin 2000. De Palestijnse economie stortte in elkaar. De
werkloosheid steeg tot tussen 21 % (Westelijke Jordaanoever) en 29 % (Gaza).
Meer dan de helft van de families zag zijn inkomen gehalveerd. De vakbeweging
werd in de verdediging gedrukt en richtte zich meer op tijdelijke programma’s
voor werk en hulppakketten, en de verdediging van de arbeidsrechten beperkte
zich tot juridische dienstverlening.
Dit verklaart waarom de vakbonden weinig geïnvesteerd hebben in de
organisatie van de werknemers op de werkvloer of per sector.
Een eigen sociale en democratische staat
Meer en meer groeide het besef dat de strijd voor een eigen staat en de
opbouw van een democratische samenleving samen horen. Dat geldt ook voor de
vakbonden. In 2002 legde het Palestijnse parlement de algemene rechten van de
werknemers vast. Ook werd een minimaal systeem van ziekteverzekering voor
ambtenaren in het leven geroepen. Maar in de praktijk bleef dat grotendeels dode
letter. De grote vakbonden werden bekritiseerd omdat ze aarzelden om de
Palestijnse Autoriteit op haar verantwoordelijkheid te wijzen en omdat ze te
passief bleven in de verdediging van de werknemersbelangen.
Nochtans schort er wel degelijk iets aan de werkomstandigheden in Palestina.
Mohammed Khalil werkte bijvoorbeeld sinds 1998 voor een Palestijns bedrijf, maar
had nog nooit vakantie gekregen. In april 2004 werd hij door een arbeidsongeval
zes dagen werkonbekwaam. De werkgever ontsloeg hem zonder meer.
Onze partners
FOS steunt in Palestina de democratische krachten binnen de
arbeidersbeweging. Onze partner Democracy and Workers’ Rights Center (DWRC)
traint al jaren vakbondsmilitanten en stimuleert hen om op te komen voor hun
arbeidsrechten. Zij ijveren er ook voor dat de grote vakbonden meer luisteren
naar de echte noden van de arbeiders en hun spreekbuis worden. In 2005 is
gebleken dat het trage en geduldige vormingswerk van militanten vruchten
afwerpt. Arbeiders en bedienden van het gemeentepersoneel en de openbare
gezondheidszorg hebben actieve vakbondskernen opgericht, onafhankelijk van de
traditionele politieke fracties.
In deze benarde economische situatie zijn de vrouwen het grootste
slachtoffer. Door de grote werkloosheid nemen mannen arbeidsplaatsen van vrouwen
over, die gedwongen zijn om werk tegen gelijk welke voorwaarden te aanvaarden.
Wedad, een veldwerkster van FOS-partner Palestinian Working Women Society for
Development (PWWSD), getuigt hoe moeilijk het is om buitenshuis werkende vrouwen
na werktijd samen te brengen. Daarom bezoekt ze de vrouwen tijdens hun
lunchpauze op de werkvloer: in kleine naaiateliers, kapsalons en kleine
bedrijven. Daar praat zij over hun rechten, al moet dat soms in heel algemene
termen gebeuren om bij de werkgever geen argwaan te wekken. Om dezelfde reden
organiseert Wedad een bijeenkomst voor de werkneemsters in de
kinderopvangverblijven onder het thema “hoe omgaan met kinderen”. Zo zoekt ze
creatief naar mogelijkheden om toch over rechten zoals minimumlonen, verlof,
enz.. te kunnen praten.
Een nieuwe partner
Vanaf dit jaar gaat FOS, samen met de Algemene Centrale van het ABVV,
samenwerken met de Palestinian General Federation of Trade Unions (PGFTU). Deze
vakbond, met zijn 120.000 leden de grootste koepel, telt 16 regionale afdelingen
waar de leden terecht kunnen voor juridische hulpverlening. In maart 2004 heeft
de PGFTU besloten om de vakbeweging van onderuit uit te bouwen en te
democratiseren. Ondertussen zijn in verschillende sectoren regionale
verkiezingen georganiseerd, en hoopt de PGFTU dit proces tegen eind dit jaar met
de verkiezing van een nationaal bestuur te kunnen afsluiten.
De economische vooruitzichten voor de Palestijnse gebieden zijn verre van
rooskleurig. De staatsstructuur hangt volledig af van de internationale steun,
die nu met Hamas in de regering in het gedrang komt. De Israëlische afgrendeling
heeft tot gevolg dat Palestijnse producten moeizaam kunnen worden uitgevoerd.
Omgekeerd wordt de Palestijnse markt overspoeld door goedkopere Israëlische
landbouwproducten. De werkloosheid legt een zware hypotheek op de toekomst. De
strijd voor een leefbare Palestijnse staat tegen de Israëlische bezetting gaat
hand in hand met de strijd voor het respect van de werknemersrechten.
Ontslagen uit ’veiligheidsoverwegingen’
Mahmoud Eid onderhoudt een gezin van acht personen. Hij werkte van 1994
tot 2003 als onderhoudstechnicus in de Israëlische kolonie Afrim. Omdat
het Israëlische leger de omgeving van zijn woonplaats Ramallah voor
enkele maanden volledig had afgesloten, kon Afrim van maart tot juni
2002 zijn werk niet bereiken. Daarom ontsloeg zijn werkgever Mahmoud
‘uit veiligheidsoverwegingen’, zonder financiële vergoeding. Mahmoud
diende met de hulp van DWRC een klacht in bij het Israëlische
Arbeidshof. De werkgever werd verplicht om een vergoeding van 1200 euro
te betalen. |
Twee maten en twee gewichten
Het Westen sluit de financiële kraan en zet de Hamas-regering zwaar
onder druk om het bestaansrecht van Israël te erkennen. Hoe schril
steekt deze maatregel af tegen de laksheid waarmee datzelfde Westen, met
de VS op kop, de Israëlische bezetting van de Palestijnse gebieden sinds
1976 gedoogt. Wanneer hebben België en Europa de moed om ook tegen
Israël te zeggen “dit pikken we niet meer” en het land te bestraffen?
Zolang Europa deze politiek van twee maten en twee gewichten handhaaft,
is het niet verwonderlijk dat veel Palestijnen met het Hamas-extremisme
flirten. |
De veiligheidsretoriek van Israël
Israël gebruikt steeds het argument ‘veiligheid’ om zijn
machtsvertoon tegenover de Palestijnen te verantwoorden. Maar de
annexatie van het overwegend door Palestijnen bewoonde Oost-Jeruzalem,
de bouw van talloze kolonies op de Westelijke Jordaanoever en de
immigratie van kolonisten naar de Palestijnse gebieden zijn vanuit dat
veiligheidsdenken onlogisch omdat men ‘het hol van de leeuw
binnendringt’. Daartegen biedt zelfs een metershoge muur geen
bescherming. Niet wat de Israëlische regering zegt, maar de feiten op de
grond geven een duidelijk beeld van Israels echte bedoelingen: een groot
deel van de Palestijnse gebieden, binnen de internationaal erkende
grenzen van 1967, is momenteel door Israël feitelijk geannexeerd. |
Neen, dank u…
“Mijn dochtertje van 10 stond samen met haar moeder al meer dan een
uur te wachten aan de militaire controlepost op weg naar huis in
Ramallah na een familiebezoek in Jenin, toen ze eindelijk doormochten.
Ze liep even voor haar moeder uit. Een Israëlische soldaat liep naar
haar toe en bood haar een yoghurtdrankje aan. Ze weigerde het. Ze neemt
niets aan van Israëlische soldaten. De soldaat reageerde furieus, en
stuurde het kind en haar moeder terug. Pas na nog een extra uur mochten
zij hun reis verder zetten.” vertelt Ali, die er nog aan toevoegt dat
hij zijn dochter verdraagzaam opvoedt. De meeste Palestijnen doen
vriendelijk tegenover de Israëlische soldaten aan de controleposten,
maar innerlijk voelen ze zich vernederd en kwaad om het zinloos wachten
in de rij, tot een soldaatje van amper twintig je met een vingerknip
laat verstaan dat je doormag. Ali’s dochter toonde haar frustratie op
haar manier. |
Wim Leysens
Regioverantwoordelijke Palestina
FOSFOR: inhoudstabel
Uit een bericht van JD,
Landenvertegenwoordigster in Palestina voor Solidarité Socialiste, onze
Franstalige zusterorganisatie
“Op vrijdag 9 juni vond een volledige jonge Palestijnse
familie gruwelijk de dood tijdens een picknick op het strand van Gaza, door een
aanval van het Israëlische leger.
Maar op 21 mei 2006 had een gelijkaardig familiedrama
plaats. Toen was de collatoral damage ook een hele familie uit Gaza: de 7 jaar
oude zoon, de 27-jarige vrouw en de 46 jaar oude moeder van Hamdi Aman (28)
werden toen vermoord. Zijn 3 en half jaar oude dochter ligt op intensive care in
een Israelisch hospitaal, voor eeuwig verlamd en aan een beademingtoestel.
Hijzelf en zijn jongste zoon van 2 kregen schrapnel in hun lichaam. Zijn oom, 33
jaar, is volledig verlamd en ligt in kritische conditie in een hospitaal in Tel
Aviv.
Deze aanslag van het Israëlische leger gebeurde niet aan
het strand tijdens een picknick, maar tijdens de illegale liquidatie van een
Islamic jihad-activist, die onderweg was naar het hospitaal waar zijn vrouw net
bevallen was van een zoontje, waar het gezin net met de wagen voorbijkwam. Fout
moment, foute plaats.
De Israëlische media besteedden amper aandacht aan dit
'incident'. Bij gevolg was er ook in de internationale media weinig te vinden.
Twee weken later vertelt een woordvoerder van het Israëlische leger aan de
Israëlische krant Haaretz: 'Tijdens het onderzoek heeft onze stafchef Dan Halutz,
de pogingen benadrukt die onze troepen doen om burgerslachtoffers te vermijden’.
Terwijl ik mijn zoveelste schreeuw in de woestijn
neerschrijf, lopen de berichten binnen van een nieuwe aanslag in Gaza,
vanochtend. Weer vielen er 11 doden waaronder 3 verplegers, een vader en zijn
zoontje, een ander kind van 13, 3 andere burgers en 2 militanten van Jihad.
Sinds 1 januari 2006 werden er 170 Palestijnen vermoord
door het Israëlische leger, waarvan de grote meerderheid ongewapende onschuldige
burgers. In maart werden 5 kinderen gedood, in april 6. Juni doet er een flink
aantal bovenop.
En dit alles gebeurt op een moment dat de hospitalen geen
medicijnen meer hebben, dokters en verplegers vaak al vier maanden geen loon
meer kregen, minimale basisgezondheidszorg er niet meer is…”
13 juni 2006
FOSFOR: inhoudstabel
‘Ik ben niet voor Hamas, ik zal ze altijd blijven
bevechten’
We spraken met Hasan Barghouthi, directeur van onze
partner Democracy and Workers’ Rights Center (DWRC).
Hoe moeten we de recente verkiezingsoverwinning van
Hamas begrijpen?
Het Palestijnse volk heeft de politieke leiders afgestraft
die hun autoriteit volledig kwijtraakten door vriendjespolitiek en corruptie.
Die politici hebben het volk achtergelaten zonder enig
uitzicht op vrede. De meerderheid van de Palestijnen stond in 1993 achter de
Oslo-akkoorden. Maar zie waar we nu staan. De bevolking is gefrustreerd door de
onbuigzame houding van Israël en ze heeft gekozen voor de stem van het verzet.
Fatah is zijn contact met de mensen verloren. Hamas staat
integendeel zeer dicht bij de mensen, via de moskees en in de
vluchtelingenkampen. Hamas bekritiseert zo sterk het vredesproces, omdat de
resultaten uitbleven. Maar de mensen staan niet achter het politieke programma
van Hamas. De bevolking is ontgoocheld omdat de Palestijnen alle mogelijke
toegevingen aan Israël deden, maar niets in de plaats kregen.
Een laatste oorzaak is de houding van de internationale
gemeenschap, die gefaald heeft om Israël onder druk te zetten en enkel de
Palestijnse Autoriteit viseert om toegevingen te doen. De mensen verliezen zo
hun geloof in de internationale gemeenschap. Arafat vroeger en Abbas nu hebben
Israël erkend, maar Israël bezet nog steeds ons land.
Waar staan de ‘onafhankelijke’ partijen voor, die bij
de verkiezingen een alternatief voor Fatah en Hamas wilden zijn?
Deze partijen hebben één fout gemaakt. We hebben in het
verleden veel de klemtoon gelegd op de noodzaak om de Palestijnse samenleving te
democratiseren en te strijden tegen corruptie. Onze aandacht ging zo sterk naar
de opbouw van een democratische Palestijnse staat, dat we haast vergaten dat wij
nog steeds onder een Israëlische bezetting leven, die alsmaar sterker in het
leven van de Palestijnen ingrijpt. Hoe kan je mensen overtuigen van democratie,
als hun land net is onteigend voor de muur, of als ze hun landbouwproducten door
militaire controleposten niet tot op de markt krijgen?
De VS hoopt op nieuwe verkiezingen door Hamas te
isoleren via opschorting van de financiële steun aan de Palestijnse regering?
Ik ben niet voor Hamas, ik zal ze altijd blijven
bevechten. Toch zeg ik dat het Palestijnse volk nooit zal aanvaarden dat Hamas
door buitenlandse druk gedwongen wordt in het zand te bijten. Want de mensen
zullen dat beschouwen als een straf voor het Palestijnse volk, en niet voor
Hamas. Wij verdedigen onze democratie.
Het enige alternatief dat ons rest is verder bouwen aan
een democratische samenleving. We moeten de sociale beweging versterken. Vorig
jaar zijn wij, DWRC en de onafhankelijke arbeidersbeweging, in Gaza met
vijftienduizend mensen op straat geweest en op de Westelijke Jordaanoever met
vijfduizend. De enige hoop is dat alle democratische krachten zich weten te
verenigen.
Is er nog een uitzicht op vrede?
Het is nu aan Israël om een duidelijk signaal te geven aan
het Palestijnse volk. Maar we zien dat de nieuwe Israëlische regering van
premier Olmert niet wil onderhandelen en éénzijdig de grenzen van Israël wil
vastleggen.
Hamas heeft al duidelijk gezegd dat het wil meewerken aan
een echte vrede, van zodra Israël zich heeft teruggetrokken uit de Palestijnse
gebieden tot aan de grenzen van 1967.
Het beleid van de internationale gemeenschap moet Hamas
meer en meer betrekken bij het democratische proces, én vermijden dat Hamas door
Syrië en Iran gebruikt wordt voor eigen doeleinden. Dat bereik je niet door de
financiële steun af te snijden.
Interview: Wim Leysens
FOSFOR: inhoudstabel
In 2005 deden we onze eerste lezersenquête die peilde naar de tevredenheid
over Fosfor.
Voortaan houden we elk jaar een lezersenquête bij de Fosforlezers. Uit de
resultaten van de lezersenquête – en spontane reacties van lezers - blijkt een
grote waardering voor de nieuwe vorm en inhoud van Fosfor. Er wordt ook
behoorlijk wat in gelezen. De winnaars krijgen hun prijs in de loop van volgende
maand in de bus.
Laagdrempelige rubrieken als de kookrubriek Wereldkeuken worden bijzonder
gesmaakt, letterlijk en figuurlijk. De gekozen thema’s spreken aan. Ook de
interactiviteit - Wereldkeuken, kruiswoordraadsel, enquête, terugstuurkaarten,
petities - wordt gewaardeerd en zorgt voor meer reacties en betrokkenheid.
We kregen heel wat suggesties en ideeën om de volgende Fosfors te vullen. Over
vakbonden en gezondheidsthema’s kunnen we volgens u blijkbaar niet genoeg
schrijven. Alle reacties blijven trouwens welkom. En volgende jaar mag u zeker
een Cuba-nummer verwachten!
FOSFOR: inhoudstabel
In februari was de FOS-ploeg weer een week samen in
Nieuwpoort. Tijdens dit Algemeen Beraad 2006 legden we de grote lijnen vast van
onze werking tot 2013. We willen vooral onze Noord- en Zuidwerking verder
integreren.
We kiezen voor ledenorganisaties als partners, want we
geloven dat veranderingen de meeste kans op slagen hebben als mensen zich
organiseren. Die organisaties willen we verder helpen versterken.
Recht op waardig werk en Recht op toegang tot
gezondheidszorg worden voortaan onze leidraad. Daarmee stappen we ook naar onze
achterban.
De expertise van onze partners uit de socialistische
beweging gaan we beter benutten voor onze Zuiderse partners. We proberen
partners, middelen en expertise nog meer te concentreren.
Onze educatieve werking wordt voortdurend aangepast aan de
dynamiek van de socialistische beweging. Verder zullen we volop nadenken over
beleidsbeïnvloeding als vorm van politieke actie. Gender zullen we overal
integreren.
FOSFOR: inhoudstabel
Banden tussen organisaties en hun leden
in Noord en Zuid zijn nodig om een internationale tegenmacht te vormen.
Ontmoetingen zijn daarbij nodig om de problematiek een gezicht te geven, en om
zo mensen te motiveren om actie te ondernemen.
Dat is het besluit van ons onderzoek
naar solidariteitsrelaties tussen Noord en Zuid. We vroegen het aan andere ngo’s,
een twintigtal mensen uit de socialistische beweging, en evenveel partners uit
het Zuiden. Hoe kan zo een solidariteitsrelatie eruit zien? Kennis verdiepen en
ervaringen uitwisselen staan alvast hoog op beider verlanglijstje. Ook acties
zoals solidariteitsoproepen mogen niet ontbreken. ‘Door reacties van Belgische
partners voelen de leden van mijn organisatie zich moreel ondersteund in hun
strijd om betere levenskwaliteit,’ aldus een FOS-partner uit Peru. Redenen
genoeg dus, om deze weg verder te verkennen!
In december volgt een eindversie van het rapport en een infonamiddag voor wie
meewerkte.
FOSFOR: inhoudstabel
In april 2006 ging een groep leden en familieleden van de
Raad van Bestuur van FOS naar Cuba om daar een tiental door FOS gesteunde
projecten te bezoeken: vier vakbondsprojecten, drie landbouwprojecten, twee
gezondheidsprojecten en een rehabilitatieproject. We trokken daarvoor door het
hele land, van Guantánamo tot La Habana, en kwamen er in contact met mensen die
direct begunstigd worden door de projecten. We hadden ook enkele contacten op
regeringsniveau evenals met de Belgische Ambassadeur. En we kregen ook een zicht
op de vele aspecten van de uitgebreide gezondheidszorg in Cuba. We slaagden er
in van dit alles te mengen met een gevarieerd stuk plaatselijke cultuur -
muziek, dans, toneel, televisie - en natuur. Ook konden we uitgebreid kennis
maken met de Cubaanse gastronomie. We keerden terug met een enorme diversiteit
aan indrukken en met een goed zicht op wat ontwikkelingssamenwerking in een land
als Cuba kan bijdragen.
FOSFOR: inhoudstabel
FOS, al jaren actief lid van het Actieplatform Palestina,
roept al onze FOSFOR-lezers op om onze politici wakker schudden. Dat kan je doen
met de actiepostkaart die je in het midden van het blad vindt. Bijna twee jaar
geleden oordeelde het Internationaal Gerechtshof dat de Israëlische Muur in
Palestijnse gebieden illegaal is en moet worden afgebroken. Een advies dat
bekrachtigd werd door honderdvijftig lidstaten, waaronder ook België.
En toch … al die tijd werd er vanuit België noch Europa
een initiatief genomen om Israël te dwingen de Muur af te breken. Erger nog:
samenwerkingsverbanden met Israël worden terug aangehaald. Dat land schendt
nochtans elke dag het internationaal recht. De vier kaartjes op de folder tonen
aan hoe Israël eenzijdig en ongemoeid zijn expansiepolitiek verder zet.
Wil je meer informatie over deze campagne? Bezoek
www.actieplatformpalestina.be.
FOSFOR: inhoudstabel
Zowat 1000 mensen hebben op zondag 21 mei 2006 Antwerpen Ondersteboven gezet.
Bootje varen, wandelen of fietsen, het waren maar een paar van de vele
activiteiten om Antwerpen op een andere manier te leren kennen.
Maar er was ook aandacht voor de wereld buiten Antwerpen. Elke deelnemer
kreeg een ‘pillendoosje’ waarin de FOS-campagne “Cocktails moeten betaalbaar
zijn…als het over aids gaat” uit de doeken werd gedaan. In Hangar 15 konden de
mensen een ‘aids-test’ doen of sjoelend meer te weten komen over de kostprijs en
toegankelijkheid van een aidsbehandeling in Zuidelijk Afrika. Maar liefst 160
aanwezigen ondertekenden het verzoekschrift en vragen zo aan de Belgische
regering om werk te maken van de strijd tegen armoede en aids.
De dag werd feestelijk afgesloten op de tonen van de Propere Fanfare van de
Vieze Gasten.
FOSFOR: inhoudstabel
Van 27/4 tot 3/5 nodigden wij een ANSA-delegatie uit in
ons land. Het werd een vruchtbare reis, zo vertelden onze gasten.
Van 27/4 tot 3/5 nodigden wij samen met animo een
ANSA-delegatie uit in ons land. ANSA staat voor Alternatives to Neoliberalism in
Southern Africa. ANSA is een initiatief van vakbonden,
vrouwenorganisaties en studiediensten uit o.a. Zimbabwe, Namibië en Angola. Zij
zoeken naar alternatieven voor het neoliberale model in hun landen. De Europese
Partnerschapsakkoorden (EPA’s), waarover momenteel onderhandeld wordt, houden
immers onvoldoende rekening met de sociale noden.
Het werd een vruchtbare reis, zo vertelden onze gasten.
Timothy Kondo is hoofd van het Advocacy Department van de Zimbabwaanse
vakbondskoepel ZCTU (Zimbabwe Congress of Trade Unions) en deeltijds
ANSA-coördinator. Ntwala Mwilima is onderzoekster bij LaRRI (Labour Resource and
Research Institute), het onderzoeks- en vormingscentrum van de Namibische
arbeidersbeweging.
Wat kwamen jullie hier doen?
We kwamen naar België om de alternatieven van ANSA voor de
EPA’s te bespreken. Om onze situatie en wensen te verduidelijken, om voor onze
zaak te pleiten, en om bij te leren.
Welke ontmoetingen hadden jullie?
We hebben gesproken met verschillende militanten en kaders
van de vakbond, ook de internationale koepel IVVV. We hadden ontmoetingen op de
VUB, de Algemene centrale, animo, ERO, Linx+. We hadden interviews met o.a.
MO*. We hebben op gemeentelijke Noord-Zuidraden gezeten. We hadden gesprekken
met vertegenwoordigers in Vlaams, federaal en Europees parlement. We hebben mee
1 mei gevierd in Gent.
Zijn die gesprekken meegevallen?
Zeker en vast. Vooral de diversiteit van de mensen en de
groepen viel op. Dat verraste ons toch wel een beetje. FOS is bijvoorbeeld een
NGO, het ABVV met zijn centrales is weer iets apart, er is het Europese
vakverbond en ICFTU (IVVV), sp.a is een linkse politieke partij, animo is een
politieke jongerenorganisatie die wel de politieke ideeën van sp.a deelt maar
toch onafhankelijk is, er zijn Belgische parlementairen van verschillende
parlementen, Europese parlementairen, …
We hebben ook veel verschillende standpunten gehoord.
Hebben jullie hier iets kunnen opsteken?
Absoluut. Het is wel zo dat de mensen vaak niet veel weten
over EPA’s, ook vele van onze gesprekspartners niet. Als ze dan horen wat onze
moeilijkheden zijn willen ze er wel werk van maken.
Maar in het Europees parlement hebben we bijvoorbeeld met
mensen gesproken die enorm veel weten over EPA’s. Daar zijn ook wij heel wat te
weten gekomen.
Zoals?
Een voorbeeldje: het algemene gevoel is dat het proces van
de EPA’s moet vertragen. Zodat we onze achterban kunnen consulteren en in alle
rust ons standpunt kunnen bepalen en onze alternatieven uitwerken.
Maar hier hebben we vernomen dat onze regeringen een
document ondertekend hebben dat bepaalt dat de besprekingen over EPA’s tegen
2007 afgerond moeten zijn. Dat wisten we niet, dat is bij ons geen publieke
informatie!
We hebben tot onze aangename verrassing gemerkt dat we
hier in bijvoorbeeld de parlementen pleitbezorgers hebben, die de negatieve
gevolgen van EPA’s voor Afrika beklemtonen.
Hoe nuttig achten jullie dit bezoek, als jullie er nu
op terugkijken?
Dit is een zeer belangrijke reis geweest. Het programma
was buitengewoon interessant en nuttig. Er was echt tweerichtingsverkeer: wij
hebben ons verhaal over alternatieven voor de EPA’s kunnen doen. En we hebben
heel wat bijgeleerd. Die informatie gaan we nuttig kunnen gebruiken.
Wat is jullie nog opgevallen?
Dat de Belgische bevolking erg vriendelijk is! Ik zeg dat
niet zomaar, want ik heb ook in andere Europese landen gereisd. Ik kan dus
vergelijken. Ook Manneken Pis is een opmerkelijke verschijning.
Hoe kunnen we jullie nog helpen hier in Vlaanderen?
Deze uitwisselingen moeten doorgaan. EPA’s zijn
ingewikkelde materie, maar de gevolgen voor onze landen zijn zeer ernstig.
Jullie kunnen ons bijvoorbeeld helpen door de vakbondskoepel ZCTU in Zimbabwe te
steunen, zoals FOS al jaren doet. En door ons een forum te geven om te getuigen,
en door de problematiek bekend te maken.
Waar gaan jullie nu naar toe?
Voor we naar huis terugkeren, gaan we nog naar het
Europees Sociaal Forum in Athene.
Bedankt en goede reis verder!
Arnout Fierens
Educatiedienst
FOSFOR: inhoudstabel
Deze verrukkelijke pasta is even
populair in Israël als in de Palestijnse gebieden. Smeer het op een broodje,
gebruik het als dipsaus of eet het met een frisse salade en olijven. Maar let
op, want het is verslavend!
Ingrediënten
-
250 gr kikkererwten (blik)
-
2 tenen knoflook
-
Sap van 1 citroen
-
2 el tahine (pasta van sesamzaad,
vind je in plaatselijke Wereldwinkel of in exotische afdeling van de
supermarkt)
-
4 el olijfolie
-
Verse koriander of peterselie
-
Paprikapoeder
Bereiding
-
Mix de uitgelekte kikkererwten
(bewaar het sap) en voeg citroensap, knoflook, tahine en olijfolie toe. Mix
nog eens.
-
Voeg net zoveel vocht toe dat het
een smeuïg, smeerbaar geheel wordt.
-
Breng eventueel op smaak met zout.
Serveertip
Dien op in kleine schoteltjes. Leg een
olijf in een vijvertje olijfolie, versier met paprikapoeder, een plukje
koriander of peterselie. Smakelijk!
FOSFOR: inhoudstabel
Op 11 mei 2006 overleed in Ukkel, op
hoge leeftijd en na een welgevuld socialistisch leven, onze erevoorzitter Oscar
Debunne. Hij was voorzitter van FOS van 1984 tot 1992. Wij wensen zijn familie
sterkte bij dit droevige nieuws.
FOSFOR: inhoudstabel
Vertrekkersweekend voor inleefreizigers Bolivia
21-23 juli 2006
Provinciaal vormingscentrum Dendermonde
i.s.m. MJA en Bond Moyson O-Vlaanderen
Gezondheidsdag De Voorzorg Limburg
27 augustus 2006
FOS verzorgt een workshop en interactieve tentoonstelling over gezondheidszorg
in het Zuiden met focus op Mozambique
Domein Kelchterhoef
Houthalen-Helchteren
Inleefreis Bolivia
24 augustus-10 september 2006
i.s.m. MJA en Bond Moyson O-Vlaanderen
Cuba-weekend in Kapellen
15-17 september 2006
Org. FOS-Kapellen
Dag Van de Internationale Solidariteit
FOS-stand
23 september 2006
CC De Steiger Menen
Org. ABVV W-Vlaanderen
Nationale Vrouwendag
Stand ‘Ladies in Red’
11 november 2006
C.C. Berchem
Solidariteitsmaaltijd
Doorlopend interactieve tentoonstelling en beeldprojectie, die Mozambique
centraal stelt
1 december 2006
Org. FOS-Socsol Limburg
Solidariteitsmaaltijd
Campagnethema van FOS, betaalbaarheid van aidscocktails, komt doorlopend aan
bod in een spel en beeldprojectie.
8 december 2006
Oostende
i.s.m. Bond Moyson W-Vlaanderen
FOSFOR: inhoudstabel
