Inhoudstafel :
Wij gaan steeds vaker en steeds verder op reis. Vliegtuigtickets
worden almaar goedkoper. Een zalige vakantie doorbrengen in een exotisch oord,
het ligt steeds meer binnen ons bereik. Maar worden de gewone man en vrouw in
dat exotische toeristenparadijs daar ook beter van? Niet noodzakelijk.
In Namibië bijvoorbeeld zien heel wat eigenaars van grote farms in het toerisme
een bijkomende troef. Ze investeren veel geld in luxehotels, zwembaden en
georganiseerde safari’s. Maar niet in hun personeel. De arbeidswetgeving wordt
niet gerespecteerd en de werknemers hebben vrijwel geen sociale bescherming.
Een voorbeeld? De welgestelde Westerse toerist betaalt voor zijn verblijf op een
Namibische toeristenlodge bijna 250 euro per dag in volpension. Terwijl de
landarbeiders die dag moeten rondkomen met amper 2 euro. Welkom in Hungryland.
FOS wil een Leefbaar inkomen via Waardig werk voor iedereen. Samen met onze
partner NAFWU, de Namibische landarbeidersvakbond, willen wij een beter bestaan
voor de landarbeiders in Namibië en voor alle mensen wereldwijd.
Annuschka Vandewalle
Algemeen Secretaris FOS
FOSFOR: inhoudstabel
Reactie uit Z:
‘Niet waar. Maar een kleine groep rijken, vooral blanken, wordt steeds beter van
het toerisme. Het lijkt wel of het toerisme de kloof tussen arm en rijk nog
dieper maakt. In de sector wordt steeds vaker met korte arbeidscontracten
gewerkt. De lage lonen laten niet toe om uit de vicieuze cirkel van de armoede
te ontsnappen. Zelfs de fooien gaan vaak naar de zaak en niet naar het
personeel. Een aantal toeristen houdt hier heel wat prostitutie in stand, die
ook rechtstreeks met onze armoede te maken heeft.’
Japhet Shapanda Hellao
Kok in de vakbondskantine van Katutura, een zwarte buitenstad van Windhoek
Reactie uit N:
‘Toerisme biedt in principe perspectieven voor de economische ontwikkeling in
het Zuiden, maar het spreekt vanzelf dat veel afhangt van de wijze waarop het
wordt georganiseerd. Van leefbaar inkomen via waardig werk is geen sprake
wanneer de toerisme-opbrengsten niet naar het land zelf terugvloeien en de
sociale rechten van de lokale werknemers niet worden gerespecteerd. Als vakbond
maken we best werk van “sociaal” toerisme op mondiaal vlak waarbinnen waardig
werk en inkomen centraal staan.’
Caroline Copers
Algemeen Secretaris Vlaams ABVV
FOSFOR: inhoudstabel
FOS één mei-campagne 2007
In 2007
gaat onze 1 mei-campagne over ‘Een leefbaar inkomen via waardig werk’. Ook dit
jaar past het thema in de campagne over de millenniumdoelstellingen van de
Vlaamse Noord-Zuidbeweging: ‘2015 De tijd loopt’. FOS-partner NAFWU, de
landarbeidersvakbond in Namibië, staat centraal.
Wat is waardig werk?
Gewoon
‘werk hebben’ is op zich onvoldoende. Want kinderarbeid, dwangarbeid, slechte en
ongezonde werkomstandigheden zijn nog steeds dagelijkse realiteit, ook in de
formele economie. Waardig Werk is een belangrijke motor om tot ontwikkeling te
komen, wereldwijd. Ook de recent opgerichte wereldvakbond IVV is een belangrijke
pleitbezorger van Waardig werk.
Waardig
Werk is volgens de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO) een recht voor alle
mannen en vrouwen op zinvol werk dat een eerlijk loon oplevert. Er is veiligheid
en gezondheid op de werkplaats en sociale bescherming voor de families. Het
biedt uitzicht op persoonlijke ontwikkeling en sociale integratie. Het biedt de
vrijheid om zich te organiseren en de mogelijkheid om deel te nemen aan
beslissingen die het leven van de werknemer beïnvloeden. Er zijn gelijke kansen
en behandeling voor iedereen.
Wat is een leefbaar inkomen?
Alle
mensen hebben recht op voeding, onderwijs, huisvesting en gezondheidszorg. Dat
moet kunnen met een leefbaar inkomen. Voor liefst 1,4 miljard mensen is het
beroepsinkomen echter ontoereikend. 90% van alle landen in de wereld heeft een
wettelijk minimumloon. Maar niet alle werknemers vallen onder deze wetgeving.
Vooral thuiswerkers en landarbeiders vallen uit de boot, terwijl zij vaak de
meerderheid van de armen vertegenwoordigen. Maar zelfs het wettelijk bepaalde
minimumloon is vaak veel te laag. Wie geen leefbaar inkomen
heeft komt in een neerwaartse spiraal terecht. De armoede wordt van de ene
generatie op de andere doorgegeven.
Wat wil
FOS?
FOS wil
dat álle werknemers een leefbaar loon kunnen afdwingen op grond van een
wettelijke bepaling. En minstens even belangrijk is dat zij dit loon verwerven
via ‘waardig werk’. Zodat de werknemer en zijn of haar familie daarmee hun
basisbehoeftes kunnen vervullen!
|
Wilde beesten uit Hungryland…
Op 1 mei lanceren we onze campagne in Oostende,
Kortrijk, Gent, Mechelen en Bilzen. Let tijdens de optocht op de
leeuwen, zebra’s en andere struisvogels uit Hungryland! Zij delen
zonneklepjes uit met informatie over dit paradijs voor de welgestelde
toerist, samen met charmante stewards en hostesses van het reisbureau.
Na de optocht en de toespraken willen we zo veel
mogelijk mensen met deze wilde dieren op de foto. En we vragen of ze een
steunbrief voor NAFWU willen ondertekenen. Die brieven en foto’s
bezorgen we dan aan NAFWU, die daarmee weer een argument hebben in het
overleg met de werkgevers en de Namibische overheid. Om iets aan de
slechte arbeidsomstandigheden te veranderen.
Wil je op 1 mei meehelpen in één van de steden waar
FOS actie voert? Alle hulp is welkom! Bel 02/552 0314 of mail naar
sissi.vlamynck@fos-socsol.be
Win een maandloon!
Vanaf half april tot eind mei 2007 hangen we onze
campagneaffiche uit in de kantoren van ABVV en de Socialistische
mutualiteiten. Via een folder met een prijsvraag kunnen mensen een heus
maandloon winnen… het maandloon van een Namibische landarbeider: 46
euro! |
Toeristisch paradijs
In Namibië zien een aantal van de zeer
grote boerderijen toerisme als een interessante extra inkomstenbron. Brad Pitt
en Angelina Jolie maakten de rust en het natuurschoon van Namibië wereldwijd
bekend. Maar ook Unicef-ambassadeurs Goedele Liekens en Helmut Lotti vertoefden
afgelopen jaren al in het Namibische toeristenparadijs.
Sommige toeristische farms richten zich
specifiek op de welgestelde Westerse toerist en vragen bijna 250 euro per dag in
volpension, terwijl de landarbeiders daar slechts 50 euro per maand verdienen.
Onze partner NAFWU
Onze vakbondspartner NAFWU (Namibian
Farm Workers Union) probeert iets aan de situatie te veranderen. Eén van de
speerpunten van NAFWU is de naleving van het minimumloon door de werkgevers.
Werkgevers die dat niet doen komen hiermee in de publiciteit, en dat is erg
doeltreffend. Ook werkgevers die de arbeidswetgeving hun werknemers respecteren
- en die zijn er ook wel – worden kenbaar gemaakt door NAFWU.
46 euro per maand
In 2003 werd in Namibië voor het eerst
een minimumloon voor landarbeiders vastgelegd: een maandloon van 46,13 euro voor
een 45-urenweek, overigens nog steeds onder de armoedegrens van 2 dollar per
dag. De helft van de landarbeiders krijgt zelfs dat niet uitbetaald.
Bovendien moet de werkgever zijn
werknemers registreren bij de sociale zekerheid. Voor meer dan de helft van de
landarbeiders is dat niet gebeurd. Als je dan ziek wordt, bevalt of sterft,
hebben jij of je familie nergens recht op. Vaak hebben de mensen dan ook geen
geld om zich te laten behandelen. Of ze moeten geld van familie en vrienden
bijeenleggen om de kist van een overleden familielid te kunnen betalen.
Een landarbeidersvakbond heeft een
aantal specifieke problemen. De boerderijen liggen zeer afgelegen en vaak ver
uit elkaar, wat de communicatie en mobilisatie beperkt. Daarnaast zijn de
landarbeiders door hun geringe scholing vaak niet op de hoogte van hun rechten.
Die rechten worden frequent geschonden:
te lage lonen, geen contracten, gebrekkige huisvesting, geen registratie bij de
sociale zekerheid, onrechtmatig ontslag, ongezonde en onveilige
arbeidsomstandigheden.
Ontslagen
Veel werkgevers zijn niet blij als hun
werknemers zich aansluiten bij de vakbond. Ze geven dat niet openlijk toe. Maar
bijna alle uitvoerende leden van de vakbond zijn ondertussen met een smoes
ontslagen, en dat is geen toeval.
Als landarbeiders niet meer in staat
zijn te werken, dan zijn ze overgeleverd aan de goede wil van werkgever, familie
of vrienden. Van overheidswege is er op dat vlak niets geregeld. Als de
arbeiders zijn kromgewerkt zoekt de eigenaar vaak een reden om hen te ontslaan.
Dat bespaart hem de eenmalige “pensioenvergoeding” van enkele maanden salaris.
Eén van de meest recente strijdpunten van NAFWU is een pensioenfonds waarop alle
leden een beroep kunnen doen. Om op die manier de overheid onder druk te zetten.
Onleefbaar
De wantoestanden in Namibië staan niet
alleen. Het minimumloon voor landarbeiders in Mozambique is bijvoorbeeld 25,43
euro per maand. Ook in Mozambique, met zijn lage levensstandaard, kan je daar
niet van leven. Wanneer je de minimumlonen aanpast aan onze Westerse
levensstandaard, dan krijg je een maandloon van ongeveer 130 euro. Zelfs in een
land als België, met degelijke sociale zekerheid en onderwijs betaald door de
overheid, kan je daar niet van leven.
Arnout Fierens
FOS-Educatie
FOSFOR: inhoudstabel
FOS sprak met Alfred Angula, Algemeen
secretaris van NAFWU
“De landarbeiders vormen een grote
gemeenschap op zich en worden ook door de rest van de bevolking als aparte groep
beschouwd. Ze leven, wonen, werken en sterven op de grond van iemand anders. Dat
is onwaardig. Het is onmogelijk je in die omstandigheden op je gemak te voelen.
Als ze stoppen met werken mogen ze niet op de grond van de eigenaar blijven. Ze
hebben geen pensioen en komen op straat terecht. We willen dat de overheid
bepaalt dat landarbeiders op rust daar toch kunnen blijven wonen. Als je nu je
baan kwijtraakt, heb je niets. Er zijn ook wel een paar goede werkgevers, die
bijvoorbeeld onlangs een stuk land aan hun werknemers gaven. “
“Zeven families leven nu al een jaar op
straat. Door een ruzie om land met de eigenaar. Nu wonen ze onder een zeil. We
zijn een rechtszaak begonnen, maar dat kan lang duren.”
Vrije radio
“Hoe maken we de mensen bewust en de
eigenaars verantwoordelijk? Onze vrije radio is de enige manier om een groot
bereik te verzekeren. We gaan ook zelf naar de boerderijen. Om niet enkel
gehoord maar ook gezien te worden. En om solidariteit te tonen, moed in te
spreken en advies te geven. “
Weeskinderen
“Er is leerplicht, maar de kinderen op de boerderijen leven
te ver van de steden. En het schoolgeld is ongeveer twee keer het loon van een
landarbeider. Wezen door HIV/aids zijn een acuut probleem in
Namibië. Er is geen enkele opvang van overheidswege. Als ze geen familie meer
hebben of als die niets doet, komen de weeskinderen gewoon op straat terecht.
Druk
“NAFWU heeft 15.000 tot 20.000
ingeschreven leden. De laatste jaren kunnen we de overheid onder druk zetten. We
demonstreren en we tonen ook goede voorbeelden, die onze eisen kracht bijzetten.
Dat kan de overheid niet zomaar negeren. En er is een goede samenwerking en
solidariteit met andere vakbonden. NAFWU is in staat om andere nationale
vakbonden van landarbeiders in de regio te assisteren, en dat doen we ook. “
Opgetekend door Sissi Vlamynck
FOSFOR: inhoudstabel
Interview met Nationaal NAFWU-Secretaris Roselien !Gorases
(32)
Roselien:
“Mijn moeder werkte als huishoudster op Midgard, een grote boerderij op 80 km
van Windhoek, die nog steeds eigendom is van de rijke ‘Duitse’ familie List.
Mijn stiefvader was er landarbeider. Zij kreeg voor haar werk een weekloon van
amper één euro, hij kreeg een maandloon van nog geen 25 euro.
Mijn oudste broer en ik zijn de enige overlevenden van zeven kinderen. Het
dichtstbijzijnde hospitaal bevindt zich op 65 km en qua transport waren we
volledig afhankelijk van de familie List. Het verlies van mijn broertjes en
zusjes was uiterst traumatiserend.
We stonden elke dag om halfzes op om het vuur aan te steken en thee te zetten
voor onze ouders. Wij moesten ook hout sprokkelen en voor vuur en warm water
zorgen. In de hut sliep iedereen op de grond, dicht tegen elkaar aan. Er waren
niet genoeg dekens en ‘s nachts daalde de temperatuur soms tot het vriespunt.
Naar het toilet gaan gebeurde in de bush. ’s Avonds was er altijd de angst voor
slangen en schorpioenen. Elektriciteit was er niet. Mijn mooiste herinneringen
zijn de verhalen die mijn stiefvader op zondagen vertelde.
Ik was een goede leerling en de kerk besloot om het schoolgeld voor mijn hoger
middelbaar onderwijs te betalen. Ik kon in Windhoek logeren bij een oom. Daar
moest ik voor het ganse gezin schoonmaken, koken, wassen en plassen, als eerste
opstaan en als laatste gaan slapen. Ook de kinderen beschouwden me als hun
persoonlijk slaafje. Daar zijn dingen gebeurd waarover ik nu nog niet durf
spreken. Toen ik mijn diploma behaalde ben ik onmiddellijk terug bij mijn moeder
en broer gaan wonen. Mijn stiefvader was intussen overleden.
Mijn diploma was van geen tel op de farm, die intussen ook een groot toeristisch
hotel en conferentiecentrum geworden was. In de week aten we millepap met een
rantsoen vlees. Enkel op zondag kwamen er groenten en wat fruit op tafel, uit
het kleine moestuintje van mijn stiefvader.
In 2001 schold multimiljonair Werner List enkele van zijn werknemers uit voor
bavianen. Na vijf maanden actie volgde dan toch een publieke verontschuldiging
en zelfs een bescheiden steunfonds voor de landarbeiders. De goede naam van de
familie List mocht immers niet langer besmeurd worden.
“Toen groeiden onze bewustwording en zelfrespect. Ik had nog nooit van vakbonden
gehoord maar werd wat later zowaar vakbondsafgevaardigde op Midgard. Ik kreeg
zelfs de kans om naar Europa te gaan. Intussen was ik gepromoveerd tot
kamermeisje van de VIP-vertrekken. Als ik uit NAFWU stapte, mocht ik
receptioniste worden, wat ik natuurlijk weigerde!”
Door een drastische herstructurering in 2005 verloren meer dan honderd
landarbeiders op Midgard hun job. Dankzij NAFWU konden ze kiezen tussen een
eenmalige ontslagvergoeding van 1800 euro of een stukje land aan de grens van
het domein.
“Mijn moeder koos voor een stukje grond en mijn broer en ik voor het geld.
Daarmee bouwden we een klein huisje voor haar en kochten we twee koeien en twee
geiten. Ik ga haar elke week bezoeken, maar vorige week brak mijn hart. Er was
amper iets te eten. Het land ligt braak en niemand kijkt naar hen om. Ik ben nu
zelf op zoek naar een betrekking in de stad en probeer van mijn spaargeld af en
toe een zak rijst of meel voor haar te kopen…
“Generaties lang offerden we onze levens op voor enkele steeds rijker wordende
families. Wanneer kunnen we eindelijk van ons eigen zweet leven?”
FOSFOR: inhoudstabel
1 Een gewone huisvrouw op bezoek
Margaretha Guidone, de ‘gewone huisvrouw uit Kapellen’ is op bezoek geweest
bij FOS.
Minister Bruno Tobback nodigde haar uit om voor België het woord te nemen op de
VN-klimaatconferentie van 15 november 2006 in Kenia. Daar bezocht ze ook de
ravage die de overstromingen ten gevolge van de klimaatswijziging in een paar
sloppenwijken aanrichtte.
En ze besloot iets te doen om de moeilijke levensomstandigheden van die mensen
in de sloppenwijk te verbeteren. Daarom bezocht ze ons kantoor en had midden in
de eindejaarsperiode een lange babbel. Want ze wil in ons land meer aandacht
voor de klimaatproblematiek in relatie tot de Noord-Zuidproblematiek.
Margaretha Guidone werd vorig jaar bekend door haar bewustmakingsacties in
verband met het milieu en de opwarming van de aarde. Ze spoorde met succes
politici aan om naar de nieuwe klimaatdocumentaire ‘An Inconvenient Truth’ van
Al Gore te gaan kijken.
2 Vakbonden en NGO’s vinden elkaar op WSF in Nairobi
Het 7de Wereld Sociaal Forum vond plaats in Nairobi van 20 tot
25 januari 2007, voor de eerste keer in Afrika. FOS werd vertegenwoordigd door
Kwaku Acheampong (FOS-Brussel) en Jos Martens (FOS-Pretoria). Verschillend
Afrikaanse FOS-partners waren aanwezig. De aanwezigheid van deze
partnerorganisaties bood een goede gelegenheid om contacten te leggen en aan
‘networking’ te doen.
Uit Vlaanderen waren Eddy Van Lancker en zijn collega’s van het ABVV present.
Voor de arbeidersbeweging was deze bijeenkomst belangrijk. Zo erkende de top van
de nieuwe mondiale eenheidsvakbond IVV dat zij de NGO’s en de andere sociale
bewegingen nodig hebben voor de sociale strijd. ‘NGO’s en andere sociale actoren
zijn bondgenoten in de strijd om een rechtvaardige wereld’, zei Guy Ryder,
algemeen secretaris van de wereldvakbond, tijdens de workshop over Waardig Werk.
De lancering van de campagne ‘Waardig Werk - Waardig leven’ was een van de
hoogtepunten.
3 ANSA stelt boek voor op WSF
Een andere belangrijke gebeurtenis op het WSF was de officiële voorstelling
van het boek over Alternatives to Neo-liberalism in Southern Africa (ANSA). Deze
alternatieve politiek om duurzame menselijke ontwikkeling te bevorderen werd
gelanceerd door enkele academici en sociale activisten in Zimbabwe in 2003.
Dankzij de steun van donoren als FOS gebeurde onderzoek naar dit
beleidsalternatief. Dat werd nu gebundeld in een boek en CD-rom.
Een Duitse dame maakte volgende opmerking bij de voorstelling: ‘Dit is een grote
dag in de geschiedenis van ontwikkelingssamenwerking. Tijdens de laatste
vijftien jaar riep iedereen om haalbare beleidsalternatieven voor de opgelegde
maatregelen van de Bretton Woods-instellingen. Eindelijk hebben we iets
concreets in handen om na te streven’.
Nu kunnen activisten deze maatregelen massaal te verspreiden en uitleggen, en
politici en beleidsmakers warm maken voor dit alternatief. Exemplaren van het
boek zijn gratis te downloaden op www.ansa-africa.org .
4 Arbeiders (M/V) van Hermosa danken ons
Vorige maand kreeg FOS van de arbeiders van Hermosa, een textielfabriek in
El Salvador, plechtig een ingelijste ‘Reconocimiento’, als dank voor onze
solidariteit. Na jaren onderhandelen behaalden de werknemers vorige maand immers
een overwinning.
Toen ze in mei 2005 een onderzoek wilden naar de arbeidsschendingen in hun
fabriek, sloot de werkgever prompt de deuren. De werknemers bleven achter zonder
werk en zonder uitbetaling van de laatste lonen. Op allerlei fronten voerden ze
actie. Ook tegen Nike en Adidas. Die waren opdrachtgevers van Hermosa en
ondertekenden een gedragscode. Die zegt dat hun leveranciers het recht op
vereniging moeten toelaten en mensen correct betalen. Ze waren op de hoogte van
de schendingen van arbeidsrechten, maar lieten toch begaan.
Honderden mensen betuigden hun steun door de petitie te ondertekenen. We danken
iedereen dan ook van harte voor dit duidelijke signaal. We houden jullie zeker
op de hoogte van de reactie van Adidas en Nike!
Vakbondsleidster Fabia Gutierrez en haar dochtertje met de dood bedreigd
FOS-partner FESITRADEH uit Honduras vraagt dringend om internationale
solidariteit. Algemeen secretaris Fabia Guttierez, die ons bezocht tijdens een
uitwisselingsweek in oktober 2005, ontvangt sinds de jaarwisseling
doodsbedreigingen. Ook haar dochtertje wordt bedreigd. De bellers verwijzen
regelmatig naar de onopgehelderde dood van haar tienerzoon jaren geleden. De
vakbondskoepel vreest voor een nieuwe golf van syndicale repressie.
Jarenlang heerste er een klimaat van totale syndicale repressie in Honduras.
Verschillende vakbondsleiders werden vermoord, verdwenen spoorloos of werden
continu achtervolgd door staatsveiligheid of knokploegen van het patronaat. Dit
klimaat verbeterde langzamerhand. Maar in nieuwe sectoren zoals de maquila,
deden en doen de werkgevers er alles aan om onafhankelijke, vrije vakbonden
binnen hun bedrijven tegen te gaan.
Steun Fabia en de Hondurese vakbonden. Teken onze online petitie aan de
Hondurese overheid: www.fos-socsol.be
6 Internationale Vrouwendag in Kortrijk
“Sikhula Sonke”: we groeien samen. Het is niet alleen de naam van de vakbond die
binnen onze Zuid-Afrikaanse partnerorganisatie Women on Farms Project (WFP) is
ontstaan. Het was ook de slagzin van de Internationale Vrouwendag op 8 maart
2007 in Kortrijk. En warempel ook de naam van een nieuwe cocktail op basis van
gembersap!
‘Zusterbanden’ was het centrale thema, en Zuid-Afrika het gastland. FOS zorgde
voor beeldmateriaal over het land en de aidsproblematiek waar veel vrouwen het
slachtoffer van worden. ‘Op de sofa’ bij Katrien Rosseel kwamen tal van vrouwen
vertellen over hun banden met vrouwen over de hele wereld. Ook Fatima Shabodien,
hoofd van WFP, werd geïnterviewd via Internet. Hoewel Zuid-Afrika een sterke
bevrijdingsbeweging kende, zijn veel vrouwen die op de landerijen rond Kaapstad
werken nog steeds afhankelijk van hun man om als werknemer erkend te worden.
Gelijke rechten zijn dan ook een prioriteit voor de organisatie.
FOSFOR: inhoudstabel
Op 5 november 2006 stonden in Nicaragua bij de
presidentsverkiezingen twee maatschappijmodellen pal tegenover elkaar: de
‘marktcultuur’ van de rechtse liberale partijen en het ‘sociale alternatief’ van
de Sandinistische partijen.
Daniel Ortega, kandidaat van het Sandinistische FSLN, won met 38% van de
stemmen, na drie opeenvolgende nederlagen. Mensen stemden massaal, vooral
jongeren en inwoners van arme wijken. Met een opkomst van 75% haalde Nicaragua
het hoogste cijfer ooit. Bij de volksbewegingen en vooral bij de allerarmsten
heerste een enorme euforie. De armen stellen hun hoop op een beter leven nog
altijd op Ortega en het Sandinisme. Want na 16 jaar neoliberalisme steeg het
aantal armen van 2 naar meer dan 4 miljoen. 80% van de bevolking moet leven met
minder dan 2 dollar per dag. 35% van de kinderen is ondervoed, en Nicaragua is
het op één na armste land van Latijns-Amerika.
FOSFOR: inhoudstabel
Voor een deel dankt Ortega zijn overwinning aan de verdeeldheid tussen de
twee liberale partijen. Maar het stijgende succes van het FSLN werd al
aangekondigd na de gemeenteraadsverkiezingen van november 2004, waarbij 65% van
de verkozen burgemeesters Sandinisten waren. Die voeren over het algemeen een
degelijk beleid, wat bijdroeg tot het succes van Ortega.
Hoe links zijn het FSLN en Ortega nog? De partij sloot pacten met rechtse
groeperingen en kende corruptieproblemen. Maar ze voert wel de strijd tegen het
neoliberalisme het hoogst in het vaandel en leunt het dichtst aan bij de
radicale strekking van de progressieve as in Latijns-Amerika (Venezuela, Cuba,
Bolivia).
Wat zal Ortega allemaal kunnen verwezenlijken? Op 10 januari had de
machtsoverdracht plaats en Ortega koos zijn kabinet op basis van voorstellen van
de Sandinistische bewegingen. Op Volksgezondheid, Sociale Zekerheid en Arbeid
zitten ministers die door onze partners FNT en ATC voorgedragen werden. Er
bestaat dus hoop dat sociale projecten en programma’s, die totnogtoe enkel door
de civiele maatschappij gedragen waren, nu ook door de overheid zullen worden
ondersteund.
FOSFOR: inhoudstabel
Ondertussen zaten Ortega en de nieuwe regering de eerste weken zeker niet
stil. Toegang tot gezondheidszorg en onderwijs zijn ondertussen volledig gratis.
Openbaar vervoer werd goedkoper. Er werden “volks- en burgerraden” opgericht
voor ‘directe democratie’. Voor de inheemse bevolking van de Caribische kust
werd een programma voor voedselzekerheid gestart. De lonen van hoge ambtenaren
werden teruggeschroefd. Er werden akkoorden gesloten met Venezuela, Brazilië,
Syrië en Iran over goedkope brandstof, gasleidingen, raffinaderijen,
schuldkwijtschelding, samenwerking op gebied van gezondheid en onderwijs, bouw
van sociale woningen, aanleg van een ‘interoceanische’ weg, beton- en
autofabrieken en elektriciteitscentrales. Nicaragua werd lid van ALBA (Alternativa
Bolivariana de las Américas), een ‘eerlijke handelszone’ waarvan ook Cuba,
Venezuela en Bolivia lid zijn. En Nicaragua kreeg ten slotte van de Wereldbank
een schuldkwijtschelding van bijna 1 miljard dollar.
FOSFOR: inhoudstabel
Maar Ortega is wel voorzichtig: het vrijhandelsakkoord met de VS (CAFTA) zegt
hij niet op en aan het IMF (Internationaal Monetair Fonds) belooft hij alle
akkoorden trouw na te komen.
Het wordt dus uitkijken of de sociale basisorganisaties in staat zullen zijn
blijvend druk uit te oefenen op het beleid. En daarin zal FOS zijn partners
zeker verder steunen.
Op Volksgezondheid, Sociale Zekerheid en Arbeid zitten ministers die door
onze partners FNT en ATC voorgedragen werden.
Roos De Witte
FOS-Regioverantwoordelijke Centraal-Amerika en Cuba
FOSFOR: inhoudstabel
Voor vier personen
Typisch voor heel Zuidelijk Afrika, zeker ook voor Namibië
Wij probeerden alvast deze variant, het was heerlijk!
Ingrediënten:
500g lams-of rundsgehakt
1 grote zoete ui, fijngesnipperd
1 teen knoflook, zeer fijn gehakt
1 snee wit brood, in melk geweekt
1 eetlepel olie
Stukje gember van twee centimeter, geschild en fijn geraspt
1 zure appel, geschild en in blokjes gesneden
50g rozijnen
25g amandelschraapsel
2 à 3 eetlepels abrikozenconfituur
1 eetlepel suiker
Sap van een halve citroen
Peper en zout volgens smaak
½ eetlepel kerriepoeder
1 mespunt kurkuma (geelwortel)
2 eieren
125 ml melk
4 laurierblaadjes
½ onbespoten citroen in dunne (halve) plakjes
Worcestershiresaus
Bereiding:
Fruit de ui in de olie. Voeg het gehakt, de look, de gember, peper en zout en de
specerijen toe en bak het gehakt rul. Voeg brood, appel, amandelen, rozijnen,
confituur, citroensap en suiker toe en stoof nog een vijftal minuten. Breng op
smaak met peper en zout. Verwarm de oven voor op 175°C. Vet een rechthoekige
ovenschaal van 15 à 20 cm in. Schep het gehaktmengsel er in en strijk de
bovenkant glad. Klop de melk met de eieren los met een snuifje zout en giet dit
uit over het gehaktmengsel. Leg de laurierblaadjes en citroenplakjes er boven
op. Zet de schotel midden in de oven en bak de bobotie in 45 minuten goudbruin.
Serveer met vruchtenchutney, een groene salade en rijst.
FOSFOR: inhoudstabel
21 april
15u
Vorming ‘Gezondheid in de maquila’:
VIVA-WVL
Afdeling Marke
25 en 26 april
Solidariteitsmaaltijd Socialistische beweging
Brussel (vooraf inschrijven bij FOS!)
1 mei
Lancering FOS-campagne
Oostende, Kortrijk, Gent, Mechelen en Bilzen
3 mei
15u
Roeselare
Voordracht van FOS over gezondheid in Zuid-Afrika
S-plus afdeling
6 mei
Leuven
Leuven OndersteBoven
Hou deze datum vrij en geniet van een mooie zondag met een compleet en
verrassend programma voor jong en oud. FOS krijg je te zien en te horen op de
slotreceptie. Daar zetten we onze campagne over loon en werk in de kijker met
heel wat zuiders feestgedruis.
Org. Platform van organisaties
12 mei
Brussel VUB
Cubadag
Org. Coördinatie Cuba
12 mei
Gent, Faculteit economie op Sint-Pietersplein
Congres
ABVV Oost-Vlaanderen
FOSFOR: inhoudstabel
