Sprekerstoer Margarita Posada


campagne Recht op Gezondheid


Brief naar minister Reynders



 ES  FR  EN  PT


 
 
  FOS | Nieuws: FOSFOR 2-2007
home > nieuws > Fosfor

FOSFOR nr. 2 (juni – juli – augustus 2007)

Inhoudstafel :

  • Wereldgezondheidsfonds moet er komen

  • Links rukt op in Latijns-Amerika
  • Interview met Walter Delgadillo, Minister van Arbeid in Bolivië
  • Resultaten lezersenquête 2006
  • Vanaf 1 mei gaan DDF’ers opduiken om voor FOS te werven
  • Zoek mee met Roselien en Georgette!
  • Succesvolle actie voor Fabia

  • Veertig jaar is genoeg!
  • Leuven Ondersteboven
  • Internationale Gemeenschap voedt inter-Palestijns geweld
  • Wereldkeuken: Latijns-Amerikaanse flan
  • FOS-Spotting

Wereldgezondheidsfonds moet er komen

Op 15 mei 2007 stuurde sp.a volgend voorstel via een persmededeling de wereld in:

“Het budget voor ontwikkelingssamenwerking moet voor ons omhoog. Een deel van die middelen willen we reserveren voor een Wereldgezondheidsfonds.

Er moet beduidend meer geld naar ontwikkelingssamenwerking gaan. Een deel daarvan moet verschuiven van het budget defensie naar dat van ontwikkelingssamenwerking. Maar er zijn ook extra middelen nodig. En één van de prioriteiten binnen dat beleid moet de wereldwijde gezondheidszorg zijn. Vandaar de ondersteuning van een groots project: de vorming van een Wereldgezondheidsfonds.

Dit is gebaseerd op een voorstel van UGent-onderzoeker Gorik Ooms. Internationale kringen gaan uit van de noodzaak om per hoofd van de wereldbevolking 38 dollar per jaar aan gezondheidszorg te besteden. Dat bedrag beschouwt men als een absoluut minimum om de Millenniumdoelstellingen te halen. De realisatie van die doelstellingen moet uiteraard structureel zijn, niet eenmalig.

We stellen daarom voor om een bedrag gelijk aan 1 procent van onze ziekteverzekering in een fonds te stoppen. Voor België komt dat neer op ongeveer 190 miljoen euro. Als we dus geleidelijk aan 800 miljoen meer gaan uitgeven aan Ontwikkelingssamenwerking, reserveren we zowat ¼de van deze verhoging voor het Wereldgezondheidsfonds. Zo’n engagement is niet eenzijdig. Het fonds financiert de gezondheidsuitgaven van landen die minimaal 3 procent van hun BNP aan gezondheid uitgeven. Als alle geïndustrialiseerde en alle ontwikkelingslanden aan beide voorwaarden voldoen, bereiken we die 38 dollar per jaar overal.”

FOS reageert:

‘Dit voorstel vertrekt vanuit de vaststelling dat je snel verspreidende ziektes zoals aids, malaria en tbc niet enkel kunt aanpakken met noodhulpinterventies. Gezondheidszorg vergt inderdaad een structurele aanpak. Vooral de minst ontwikkelde landen (MOL) kunnen hier hun voordeel bij doen. Het is een door de overheid georganiseerd gezondheidssysteem, dus een vorm van sociale zekerheid.

Bij dit interessante voorstel zijn wel een paar valkuilen, zoals het risico op een permanente afhankelijkheidsrelatie tussen donor en ontvangend land. Experts moeten het voorstel grondig bestuderen en de voorwaarden en gevolgen nauwkeurig berekenen. België kan met dit initiatief starten en andere rijke landen overtuigen om mee te doen.’

Annuschka Vandewalle
Algemeen Secretaris FOS


‘Door mijn bezoeken aan aidsprojecten in Zuid-Afrika en Mozambique kan ik getuigen over de nood aan structuur binnen gezondheidszorg. Er worden miljoenen besteed aan de strijd tegen aids, maar door gebrek aan structurele gezondheidszorg komen de middelen niet bij de lokale bevolking terecht. Zo is er op het platteland bijvoorbeeld nauwelijks toegang tot geneesmiddelen om aids of tbc te behandelen. Een Wereldgezondheidsfonds zou hiervoor een oplossing kunnen bieden. Het voorstel is inhoudelijk al sterk onderbouwd en zou het mogelijk maken om de Millenniumdoelstellingen te halen.’

Jenny Spiessens
Verpleegkundige en ondervoorzitter FOS

FOSFOR: inhoudstabel


Links rukt op in Latijns-Amerika

Geen revolutie maar hervormingen

Enkele jaren geleden begon in Latijns-Amerika een opmars van links. Rechtse neoliberale regimes werden na verkiezingen vaak vervangen door linkse regeringen: Hugo Chávez in Venezuela (sinds 1998 al), ‘Lula’ da Silva in Brazilië (sinds 2002), Néstor Kirchner in Argentinië (2003), Tabaré vazquez in Uruguay (2004), Evo Morales in Bolivië (2005), Michelle Bachelet in Chili (2006), Rafael Correa in Ecuador (2006) en Alan García in Peru (2006). Over de recente machtsovername van Daniel Ortega in Nicaragua hebben we in de vorige Fosfor al bericht.

Chili, Urugay of Brazilië evolueren meer in de richting van sociaal-democratie. Zij kiezen voor een geleidelijke verandering van het systeem door sociale en economische hervormingen. Aan de vrije markt wordt in essentie niet geraakt, er worden wel sociale accenten gelegd. Er wordt zwaar geïnvesteerd in jobs en opleiding.

Correa in Ecuador, Evo Morales in Bolivië en natuurlijk Hugo Chávez in Venezuela gelden als vertegenwoordigers van de ‘harde lijn’. Zij zijn meer populistisch-links, en worden geïnspireerd en gesteund door het Cuba van Fidel Castro. Hun beleid is veel ingrijpender. Evo Morales heeft bijvoorbeeld de natuurlijke rijkdommen genationaliseerd en herverdeelt de grond. Cuba geraakt op zijn beurt economisch wat uit het slop door de nieuwe samenwerking met al die linkse regimes.

Brede steun in eigen land

De nieuwe linkse regeringen worden gesteund door het grootste deel van de bevolking, vooral de arme mensen. In Bolivië en andere landen zijn er ook goed georganiseerde sociale bewegingen die Morales mee aan de macht hebben geholpen en zijn beleid nu ook steunen.

Die brede steun is het gevolg van de teleurstelling over het mislukte neoliberale beleid. Volgens recente cijfers van de Wereldbank is de kloof tussen rijk en arm in Latijns-Amerika de afgelopen dertig jaar groter geworden, en de armste groepen zijn nog armer geworden. Nergens op de wereld is de inkomenskloof zo groot als in Latijns-Amerika.

Eigen koers zonder VS

De breuk met de afhankelijkheid van de VS en breken met een neoliberale economische politiek lijken constanten in zowel de meer gematigde als de meer uitgesproken linkse regimes. Als alternatief voor de door de VS gedomineerde FTAA (Vrijhandelszone van de Amerika’s) worden nieuwe economische regionale samenwerkingsverbanden in het leven geroepen, of oude worden versterkt.

ALBA (Bolivariaanse Alternatief voor de Amerika’s) is zo’n nieuw initiatief dat vooral getrokken wordt door Venezuela, met als leden ook Bolivië, Cuba en Nicaragua. Venezuela trad ook toe tot Mercosur (Vrijhandelsorganisatie van Argentinië, Paraguay, Uruguay en Venezuela, geleid door Brazilië) en stuurt daar aan op een nog onafhankelijkere koers van de VS.

Volk participeert

Na jarenlange onderdrukking en uitsluiting kunnen de arme bevolkingsgroepen nu stilaan deelnemen aan het politieke bedrijf en aan het beleid. Er wordt rekening gehouden met de stem van basisorganisaties en sociale bewegingen. Rechtstreeks of onrechtstreeks worden zij bij de machtsuitoefening betrokken. Politieke participatie en decentralisatie zijn overal aan de orde.

Eind 2006 werd linkse nieuwkomer en ex-minister van economie Rafael Correa president van Ecuador. Onze partners FENOCIN en FENACLE hebben zich mee ingespannen om hem een overwinning te bezorgen, samen met heel wat andere sociale en basisbewegingen. Wat zijn nu de verwachtingen voor de werking van onze partners in die landen?

FENOCIN

Door de overwinning van Correa is FENOCIN een nationale drukkingsgroep geworden die voorstellen doet ten gunste van de kleine boer, en ze ook voor een deel kan doordrukken. Zo werd door de nieuwe regering al een ‘Secretariaat voor Solidaire Economie’ toegevoegd aan het Ministerie van Economie, deels gesteund op een beleidsvoorstel van FENOCIN.

Edwin Navarrete van FENOCIN, onze partner in de landbouwsector, plaatst enkele kanttekeningen bij de nieuwe linkse regering in Ecuador:

“De regering heeft ons verzekerd dat ze links is, dat ze een brede verstandhouding zoekt met alle linkse groeperingen en werkt aan het socialisme van de 21ste eeuw. Ze wil dat doen door herverdeling, nuttig gebruik van de nationale rijkdommen, plannen om gezondheidszorg en onderwijs te verbeteren, sociale programma’s… De linkse groepen waarover ze spreken blijken de Communistische Partij van Ecuador te zijn, die niets voorstelt, en allemaal organisaties die er banden mee hebben. Welk brede verstandhouding met linkse groeperingen bedoelen ze?

Sommige ministers in de nieuwe regering hebben helemaal geen links verleden. Zo wordt de minister van binnen- en buitenlandse zaken door kwatongen ‘de man van de ambassade’ (van de VS) genoemd. De minister van planning en productie is een oudgediende van vroegere christen-democratische regeringen. Hij is verdediger van de markteconomie en een macro-economische politiek en heeft banden met de exportbedrijven. De minister van landbouw heeft een plan op tafel gelegd dat breekt met alle eerdere afspraken, o.a. met FENOCIN. Hij wil massale herbebossing en geeft voorrang aan suikerriet, soja, maïs, rijst en bananen, allemaal exportgewassen. Op alle vragen om een gesprek met ons wordt niet gereageerd. Onlangs deelde het ministerie van landbouw zakjes ingevoerde meststof uit, maar alleen aan bevriende organisaties en personen. Dat is toch politiek oude stijl!

Maar toch onderhouden we een open relatie met de nieuwe regering. We steunen de sociale maatregelen, we steunen de ministers met een echt links profiel, we hebben kritiek op onduidelijkheden en afspraken die niet nagekomen worden, op plannen die weer in een neoliberale richting gaan.

Voor de parlementsverkiezingen hebben ze ons een plaats aangeboden, maar we doen alleen mee als we een goede, verkiesbare plaats krijgen. Het is moeilijk voor de sociale basisorganisaties om toegang te krijgen tot de partijstructuren. Onze kandidaten zullen hopelijk de vruchten plukken van hun inzet voor en contact met de mensen, want voor dure campagnes hebben we geen geld.

In de provincie heerst er veel verdeeldheid onder de sociale organisaties. Veel groepen en organisaties proberen zelf een lijst in te dienen. Het is nog de vraag of ze genoeg handtekeningen kunnen verzamelen, maar die verdeeldheid is geen goede zaak.”

FENACLE

De analyse van Héctor Yela van FOS-partner FENACLE is gelijkaardig:

“Ondanks verwoede oppositie door de traditionele partijen doet de regering haar best om de hoge verwachtingen van vooral de arme bevolkingsgroepen in te lossen. Meer dan één miljoen mensen krijgen toegang tot microkrediet voor kleine producenten. Het elektriciteitstarief voor de armen is gedaald. Er werden zeven nooddecreten getekend voor maatregelen op diverse gebieden voor een bedrag van 600 miljoen dollar. De prijs van verschillende producten werd verankerd.

De vakbondsorganisaties beleven een gunstige tijd. Nieuwe vakbonden ondervinden veel minder weerstand en ook de corruptie die vroeger met de erkenning gepaard ging is verminderd. Zo is voor de eerste keer in Ecuador een vakbond opgericht in een bedrijf van ex-presidentskandidaat Alvaro Noboa, die banden heeft met de bananengigant Bonita. Hetzelfde is gebeurd in de bloementeelt en andere sectoren. Ook heeft de regering contracten van werknemers via onderaannemers verboden. Die bedrijven dienen vooral om de arbeidswetgeving en de arbeidersrechten te omzeilen. 80% van het budget voor vorming gaat naar vorming van arbeiders. De representatieve organisaties worden geconsulteerd en betrokken bij regeringsbeslissingen.

Natuurlijk kan het beter: participatie is nog altijd niet in een wet gegoten of geformaliseerd, we hebben geen inspraak in het budget, en veel beslissingen worden nog genomen zonder ons te raadplegen.

Een probleem blijft het huidige landbouw- en milieubeleid, dat niet anders is dan de voorbije twintig jaar. Men blijft zweren bij monoculturen en gewassen voor biobrandstoffen, en sterke steun voor de export, zonder aan de voedselvoorziening van de bevolking of aan de bescherming van het milieu te denken. Er zijn zelfs plannen om naar olie te boren in een van de regio’s met grootste biodiversiteit, zelfs wereldwijd, waar inheemse volken geïsoleerd leven en een groot risico lopen.

Maar wij blijven hopen dat deze regering erin slaagt om de democratische samenleving en de solidaire economie die ze nastreeft waar te maken in Ecuador.”

Arnout Fierens
FOS-Educatie

FOSFOR: inhoudstabel


Interview met Walter Delgadillo, Minister van Arbeid in Bolivië

Ex-fabrieksarbeider Walter Delgadillo was van 1982 tot 1987 leider van Central Obrera Boliviana (COB). Sinds februari 2007 is hij Minister van Arbeid in de regering van Evo Morales.

Welke betekenis heeft de machtsovername door de regering van Evo Morales?

‘Eerst en vooral is er het symbolische belang. De regering van Evo Morales symboliseert de opstanding en de intrede van de inheemse Boliviaan in de nationale politiek.

Daarnaast proberen we de vooraanstaande rol van de overheid in de promotie en het beheer van de economie te herstellen.

Ten slotte verschuift de macht van de economische sectoren naar de sociale bewegingen met een sterk inheems bewustzijn. Volgens sommige analisten beleven we een heuse sociale en democratische revolutie.’

Kiest de nieuwe regering voor een socialistisch model?

‘Ik moet erkennen dat we nog volop aan het gewenste model bouwen. Maar ik weet wel duidelijk wat we niet willen. Onze MAS-regering (MAS is de partij van president Evo Morales) wil het neoliberale model niet handhaven en is dat aan het ontmantelen. De essentie van deze regering is haar antikoloniale, anti-imperialistische en antineoliberale karakter.’

Hoe trof u het ministerie van Arbeid aan?

‘De neoliberale machthebbers waren nooit echt geïnteresseerd. Ze streefden liever naar een deregulering van de arbeidsmarkt. Dus er bestond alleen in naam een totaal ontmanteld ministerie. Wij moeten nu een nieuw ministerie van Arbeid opbouwen, en bovendien een sociale politiek ontwikkelen en installeren.’

Wat zijn daarvan de krachtlijnen?

‘Op de eerste plaats willen we de armoede terugdringen door een doeltreffende herverdeling van middelen, en op de tweede plaats willen we meer rijkdom produceren om te herverdelen. Meer concreet willen we dat via waardig werk en een betere bescherming van de werknemersrechten.’

Welke concrete maatregelen voorziet u op dit vlak?

‘Op vier jaar tijd willen we ongeveer 150 miljoen dollar investeren in waardig werk.

We hebben al genoeg ideeën. Vandaag dekt het arbeidsrecht bijvoorbeeld slechts 15 % van de loontrekkenden. Wij zullen dat optrekken tot meer dan 80%. De Algemene wet op de Arbeid moet terug de centrale norm worden.

Daarnaast zullen we het collectieve arbeidscontract herinvoeren volgens de richtlijnen van de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO). Wij zullen ook procedures voor de arbeidsrechtbank vergemakkelijken. Nu laat een uitspraak over een arbeidsconflict soms jaren op zich wachten, met bijna steeds een negatief resultaat voor de werknemers.

Ook plannen we de afschaffing van dwangarbeid in inheemse gemeenschappen, en de geleidelijke vermindering van kinderarbeid. ‘

Hoe zijn de relaties met de privé-sector?

‘Wij zijn geen vijanden van de werkgevers maar we willen wel dat ze deelnemen aan het veranderingsproces, via het tripartite sociale overleg.’

En hoe zijn de relaties met de Central Obrera Boliviana (COB)?

‘Onze regering moet een voortdurende en respectvolle relatie onderhouden met een arbeidersvertegenwoordiging als COB. Behalve met de organisaties van inheemsen en boeren moeten we immers ook rekening houden met het geheel van sociale organisaties die verandering nastreven.’

Wat is er veranderd in de werksfeer met de regering van Evo Morales?

‘In de eerste plaats oefenen de arbeiders en de sociale organisaties nu de politieke macht uit.

Vroeger werden de werkgevers bevoordeeld. Nu promoten we meer rechtvaardige arbeidsrelaties. Dat bewijzen de nieuwe wetten en maatregelen die vakbondsrechten garanderen, ontslagen reglementeren, de arbeidsstabiliteit bevorderen, de salarissen verbeteren, enz…

Gelijkheid tussen man en vrouw is voor ons essentieel. In de huidige administratie bezetten veel vrouwen – bovendien uit de sociale bewegingen – posten met grote verantwoordelijkheid.’

Interview voor FOS door Dr. Carlos Camargo, directeur van LABOR (een NGO die FOS helpt om de vakbond te ondersteunen in Bolivië)

FOSFOR: inhoudstabel


Resultaten lezersenquête 2006

De lezersenquête 2006 van Fosfor kende een betere verspreiding dan vorig jaar en er kwamen dan ook drie keer meer ingevulde enquêtes terug.

Focus en Interview werden het hoogst gewaardeerd. Uit het Zuiden, Wereldkeuken en FOS-spotting scoren ook erg goed. Een grote meerderheid vindt Edito, Mijn gedacht en Samen in beweging interessante rubrieken. De kruiswoordpuzzel kan op het minste waardering rekenen, al vindt een groep mensen die toch nog leuk.

Op de vraag naar suggesties voor inhoud en/of vormgeving werd opvallend veel geantwoord: ‘Doe zo voort’. Drie keer wordt meer aandacht gevraagd voor initiatieven van plaatselijke FOS-werking. Twee keer komt de suggestie om cartoons op te nemen in het blad. Iemand geeft aan Fosfor regelmatig te gebruiken in de vakbondsvorming. Iemand anders suggereert ons om meer websites te vermelden.

Winnaar van de geschenkenmand met OWW-producten werd Karel Verschooten, Stijn streuvelslaan 17, 3010 Leuven.

FOSFOR: inhoudstabel


Vanaf 1 mei gaan DDF’ers opduiken om voor FOS te werven

FOS ondersteunt ruim 40 projecten in Afrika, Latijns-Amerika en het Midden-Oosten. Daar werken we samen met onze lokale partners aan toegankelijke gezondheiszorg en waardig werk.

Een grote groep mensen uit de socialistische beweging met een hart voor internationale samenwerking steunt ons op tijd en stond met een gift. Veel sympathisanten doen dat al verschillende jaren met een vaste opdracht bij hun bank. Het is een investering die kan tellen. Voor onze partners in het Zuiden maakt jouw bijdrage echt wel een verschil.

Dankzij onze nieuwe samenwerking met DDF (Direct Dialogue Fundraising) zullen vanaf 1 mei overal op congressen, feesten en bijeenkomsten van partij, vakbond en mutualiteit wervers voor FOS opduiken. Deze geëngageerde wervers – meestal jongeren – zullen je aanspreken om een bijdrage te leveren aan onze middelen – en dus die van onze partners. Ze zijn goed op de hoogte van onze werking en zeer gemotiveerd. Je bent gewaarschuwd!

FOSFOR: inhoudstabel


Zoek mee met Roselien en Georgette!

Onze Noordwerking heeft weer een leuk campagnespel in elkaar gebokst, dat het allemaal wat concreter maakt.

Roselien woont in Afrika, en Georgette woont in Gent. Roselien is 32 jaar, Georgette is er 75. Toch heeft hun leven meer overeenkomsten dan je op het eerste gezicht zou denken. Welke verhalen komen uit het leven van Georgette, welke verhalen zijn van Roselien? Hoe zijn ze in die situaties terecht gekomen, hoe geraakten ze er weer uit? Dat kom je te weten tijdens de drie rondes van dit discussiespel. De groepjes spelen niet tegen elkaar, maar voor elkaar: hoe meer ze juist hebben, hoe meer punten voor iedereen. Iedereen wint!

Dit spel voor minimum 10 en maximum 50 personen duurt ongeveer twee uur. Je hebt voldoende ruimte nodig voor het grote spelbord, wat tafels en stoelen.

Om de spelgeest te bevorderen, zorg je best voor koekjes of andere kleine en lekkere snoepjes die als ‘punten’ kunnen dienen. Smakelijk en veel plezier!

FOSFOR: inhoudstabel


Succesvolle actie voor Fabia

‘Ik wil alle Belgische syndicalisten bedanken voor de publicaties over mij via de websites, en bedankt voor de solidariteit die FOS me betoonde bij de doodsbedreigingen die ik de laatste tijd kreeg’ aldus een berichtje van Fabia.

Via onze website werden tijdens de actie meer dan 1300 mails naar de Hondurese overheden verstuurd. Daarnaast kregen we ook per post meer dan 600 handtekeningen op petitielijsten en brieven binnen. Ook uit naam van verschillende organisaties vertrok een brief naar de Hondurese overheden. Sp.a-fractieleider Dirk Van der Maelen heeft in de Kamer een parlementaire vraag gesteld, en uitdrukkelijk naar Fabia verwezen. De brief die FOS op 15 mei van de 'Presidencia de la Republica' kreeg, toont alvast dat de acties niet onopgemerkt zijn gebleven. Fabia en de vakbond zijn bezig met een dossier waarmee we naar de Hondurese ambassade kunnen stappen.

Ook van ons: heel erg bedankt voor jullie medewerking en het mobilisatiewerk!

FOSFOR: inhoudstabel


Veertig jaar is genoeg!

Het Actieplatform Palestina (APP) sluit zich aan bij het wereldwijde protest tegen de Israëlische bezetting van de Palestijnse Gebieden. 5 juni 1967 was de eerste dag van de Zesdaagse oorlog, die het begin van veertig jaar bezetting inluidde. Voor de Palestijnse bevolking humanitair een catastrofe, politiek een vernederend onrecht.

In plaats van het einde van de bezetting, ziet de Palestijnse bevolking een nog zwartere toekomst tegemoet. Als het van Israël afhangt, wordt de toekomstige Palestijnse staat een ommuurde verzameling geïsoleerde enclaves waar het leger dagelijks kan binnenvallen.

Koepelorganisatie 11.11.11 vroeg aan de voorzitters van zes Vlaamse partijen wat hun visie is op het Israëlisch-Palestijnse conflict. Daar maakten we een kritische analyse van, met de opdracht aan de partijvoorzitters om in de volgende regeerperiode een coherenter beleid ten aanzien van het Israëlisch-Palestijns conflict te voeren, op basis van respect voor het internationaal recht.

FOSFOR: inhoudstabel


Leuven Ondersteboven

Op zondag 6 mei 2007 bruiste het in Leuven: die dag boden een dertigtal organisaties aan alle deelnemers de kans om Leuven te ontdekken op een unieke wijze. Meer dan 1300 mensen genoten van boottochten, tentoonstellingen, geleide wandelingen… Via boeiende getuigenissen leerden ze Leuven van een andere kant kennen.

Maar ook de andere kant van de wereld kwam onder de aandacht. ’s Ochtends kregen de deelnemers alvast een zonneklepje met ‘Welkom in Hungryland’, en een woordje uitleg over de FOS-campagne. Gelukkig begon de zon in de loop van de dag te schijnen! ’s Middags en op de slotreceptie vonden we heel wat mensen bereid om samen met onze leeuw op de foto te staan. Een actie die de landarbeidersvakbond NAFWU uit Namibië graag ziet gebeuren om te kunnen aantonen dat ze buitenlandse bekendheid en steun genieten.

Djembéband Sanza Na Moyi bracht het publiek in beweging met zuiders feestgedruis en vrolijke danseressen.

FOSFOR: inhoudstabel


Internationale Gemeenschap voedt inter-Palestijns geweld

De interne machtstrijd in de Palestijnse gebieden heeft met de machtsovername van Hamas in Gaza voorlopig een hoogtepunt bereikt. Israël en de internationale gemeenschap dragen een grote verantwoordelijkheid.

Voor de parlementsverkiezingen van januari 2006 waande Fatah zich heer en meester in de Palestijnse samenleving. De klinkende verkiezingsnederlaag kwam dan ook hard aan. Van de ene op de andere dag verloor Fatah de controle over het hele overheidsapparaat, opgebouwd in uitvoering van de Oslo-akkoorden.

Zonder het eens te hoeven zijn met Hamas’ visie, moet men toegeven dat de partij aanvankelijk een vrij gematigde koers volgde. Van in het begin nodigde Hamas de andere politieke fracties uit om mee in de regering te stappen, maar die weigerden. Liever dan de controle over de openbare diensten aan Hamas over te laten, opteerde Fatah voor een obstructiepolitiek.

President Abbas ondernam verschillende pogingen om de macht van Hamas te breken en dreigde met de ontbinding van de regering en het uitschrijven van nieuwe verkiezingen. De vorming van een eenheidsregering was de enig mogelijke uitkomst. Fatah verkreeg dat Hamas enkele belangrijke ministeries uit handen moest geven. Hamas zag er een uitweg in om de internationale strafmaatregelen ongedaan te maken. De controle over de veiligheidstroepen en de integratie van Hamas-gezinde groepen bleven echter de knelpunten.

Internationale bemoeienissen

Israël houdt niet van sterke Palestijnse partijen, vroeger niet en nu niet. In zijn strategie van “verdeel en heers” heeft Israël zich tot doel gesteld om Hamas uit te schakelen. In de zomer van 2006 volgden zware militaire invallen in Gaza. Eind mei 2007 voerde de Israëlische luchtmacht gerichte aanvallen tegen Hamas-militanten en –gebouwen uit.

De Europese Unie schakelde zich mee in deze strategie in om Hamas te verzwakken en zette alle directe hulp aan de Palestijnse regering stop. President Abbas wordt nu geknuffeld als de gematigde leider. Europa gaat er verkeerdelijk van uit dat het vredesproces éénzijdig geblokkeerd zit aan Palestijnse kant. Is premier Olmert van Israël bereid om met Abbas over vrede te praten? Israël heeft onlangs nog het Arabische vredesvoorstel verworpen.

Nood aan een andere Europese politiek

De opschorting van de steun aan de Palestijnse Autoriteit heeft geleid tot een humanitaire crisis. Nog nooit is de werkloosheid zo hoog geweest. Nog nooit hebben zoveel gezinnen beroep moeten doen op noodhulp. Deze totale ontwrichting van de Palestijnse samenleving is niet gediend door een internationale politiek die de inter-Palestijnse politieke en militaire polarisatie voedt. Europa moet dringend werk maken van een coherent Midden-Oosten beleid. De Palestijnse politieke partijen moeten uitgenodigd worden hun krachten te bundelen. Tegelijkertijd moet ook Israël onder druk gezet worden om de oprichting van een Palestijnse staat niet langer te ondermijnen via nederzettingen, de muur, militaire invasies.

Wim Leysens
FOS-Regioverantwoordelijke Palestina

FOSFOR: inhoudstabel


Wereldkeuken: Latijns-Amerikaanse flan

Flan is in heel Latijns-Amerika, van Mexico tot Argentinië, een geliefd nagerecht dat in heel wat varianten bestaat.

Door de sterke drank is dit een pittige versie. Opgelet, niet voor kinderen!

Voor 6 tot 8 personen:

Ingrediënten:

  • 200g suiker

  • 1 liter warme melk

  • 6 eieren

  • 1 scheut whisky of lokale brandewijn

Bereidingswijze:

Smelt 50g suiker met drie eetlepels water en laat karameliseren in een metalen vorm.

Klop de eieren los in een kom, voeg er 150 g suiker bij. Doe de warme melk (niet kokendheet!) en de whisky erbij en klop nog een minuutje. Giet het mengsel – voor een fijne flan door een zeef - bij de karamel in de metalen vorm. Bak de flan in een voorverwarmde oven (200°C) au bain-marie in ongeveer een uur klaar. Smakelijk!

FOSFOR: inhoudstabel


FOS-Spotting:

Waar vind je FOS de komende maanden? Voor meer informatie over deze en andere activiteiten, surf naar onze website www.fos-socsol.be of bellen naar 02/552.03.00

Vorming ‘aids in Afrika, het verhaal van 2 vrouwen’
3 juli om 14.30u
Afdeling S-plus WVL
zaal Astoria, Hospitaalstraat 67, Lauwe

Solidariteitsmaaltijd voor personeel
FOS-campagnestand
5 juli
Kortrijk
Bond Moyson WVL

Vorming ‘aids in Afrika, het verhaal van 2 vrouwen’ + uitleg partnerschap
6 juli om 19u
VIVA-SVV afdeling
OC 't Gaverke, Zeswegenstraat, 120, 8790 Waregem

Limburgs Wereldfeest
Zondag 26 augustus 2007
10-19u
Domein Bokrijk (Park Midden Limburg)
Kom proeven van een culinaire smeltkroes van culturen en creatieve animatiehoekjes voor kinderen
Kom genieten van een swingende mix van Afrikaanse en Braziliaanse wereldmuziek.
Toegang gratis

Santé Locale
FOS-campagnestand+campagnespel

2 september
Mechelen
De VoorZorg Antwerpen

De Voorzorg Gezond
FOS verzorgt een workshop en interactieve tentoonstelling over gezondheid in Mozambique
9 september
Domein Kelchterhoef Houthalen-Helchteren
De Voorzorg Limburg

Infodag voor deelnemers reis Zuid-Afrika
19 september
S-plus West-Vlaanderen

Vorming ‘aids in Afrika, het verhaal van 2 vrouwen’ + uitleg partnerschap.
24 september
S-plus West-Vlaanderen
om 14.30u in het Cultureel centrum,
Sint Niklaasstraat 4
8900 Ieper

Reis met FOS-bezoeken naar Zuid-Afrika
8 tot 23 oktober
Zuid-Afrika
S-plus en Linx-plus

Uitwisseling met syndicalisten uit Nicaragua en Peru over informele economie
17 tot 27 oktober
West-Vlaanderen
ABVV-West-Vlaanderen 

Dag van de Internationale Solidariteit
FOS-campagnestand + campagnespel

20 oktober
Duin en Zee, Oostende
ABVV West-Vlaanderen

Vredesvrouwenmars
Stand ‘Ladies in red’

20 oktober
Centrum van Ieper

FOSFOR: inhoudstabel


 

FOSFOR: inhoudstabel


 

FOSFOR: inhoudstabel


 

FOSFOR: inhoudstabel


 

FOSFOR: inhoudstabel


 
     
 

siteplan | zoek | links | contact

 
 fos-socialistische solidariteit
 Grasmarkt 105 bus 46
 1000 Brussel
Tel: (+32) (0)2 552 03 00
e-mail: info@fos-socsol.be
fos op facebook

 191 landen ondertekenden een akkoord om tegen 2015 de armoede in de wereld te halveren.
Voer samen met de Vlaamse Noord-Zuidbeweging actie om de politici aan hun belofte te herinneren én de lat hoger te leggen.
Armoede moet de wereld uit!

Webdesign| www.at10.be