Inhoudstafel :
Het is geen leuk idee, maar stel. Stel dat de werkloosheid in
ons land de pan uit swingt. Stel dat de sociale zekerheid het daardoor begeeft.
Stel, jij wordt daar ook door getroffen. Maar stel dat je het al snel over een
andere boeg gooit, en erin slaagt om wat tomaten te verbouwen in je tuin of,
desnoods, wat kruiden op je balkon. Stel dat je producten in de hele buurt
aanslaan. Je slaagt erin om je kinderen naar school te sturen, om als het nodig
is naar de dokter te gaan. Het lijkt misschien al te gek– maar stel: er komen
producten uit een ander continent in je buurt op de markt, tegen een veel lagere
prijs dan de jouwe. Wat zou je dan doen? Zou je dan niet aandringen bij je
regering om de invoertarieven van die buitenlandse producten te verhogen, en
zeker niet te verlagen, zodat je een eerlijke kans maakt? Al te ver gezocht, zeg
je? Dat is dan buiten de Europese Unie gerekend. Lees FOS Focus en geloof je
ogen niet.
Annuschka Vandewalle
Algemeen Secretaris FOS
FOSFOR: inhoudstabel
> Noord
Ja, op voorwaarde dat de ACS-landen (landen
uit Afrika, Caraïben en Stille Oceaan) een eerlijke kans krijgen om zich te
ontwikkelen. Bij het sluiten van de economische partnerschapsakkoorden (EPA’s)
moet ontwikkeling en armoedebestrijding de hoofddoelstelling zijn van de
EU. Goede EPA's zijn akkoorden waarin de ACS-landen voldoende tijd en middelen
krijgen om zich aan te passen. Zoniet worden de ACS-landen met zwakke
markten weggeconcurreerd door sterke Europese markten en sterkere ACS-markten uit
de eigen regio. De ACS-landen moeten geen markten openen voor Europese
concurrentie zolang hun onderlinge regionale integratie niet ver genoeg
gevorderd is.
Saïd El Khadraoui
Europees Parlementslid sp.a
> Zuid
Deze stelling is misleidend en fout om een aantal redenen. Afrika is niet arm
door een gebrek aan internationale handel. De armoede is juist voor een groot
deel te wijten aan Afrika’s verkeerde rol in de wereldeconomie. Ons continent is
een leverancier van grondstoffen voor de wereldeconomie gebleven, de toegevoegde
waarde wordt buiten Afrika gecreëerd. Bovendien zijn Afrikaanse economieën
tweeledig, met een kleine formele sector, die doorgaans los staat van informele
en rurale economieën waar de meeste mensen moeten vechten om te overleven. Dat
zijn de problemen die moeten aangepakt worden voor we armoede de wereld kunnen
uithelpen. Meer handel onder de huidige voorwaarden zal onze ellende enkel
verderzetten.
Herbert Jauch
Senior onderzoeker bij LaRRI, FOS-partner in Namibië.
FOSFOR: inhoudstabel
>> meer handel, minder inkomsten <<
Droogte, oorlogen en vooral veel corruptie. Dat zijn woorden die je vaak
hoort vallen als het gaat over de oorzaken van de almaar voortdurende problemen
in Afrika. Enkele andere oorzaken blijven buiten beeld. Zo wordt Afrika in de
jacht naar goedkope grondstoffen tot op vandaag leeggeroofd. En wat Europa op
dit moment in petto heeft, slaat alles.
Ontwikkelingshulp geven op voorwaarde van ‘goed bestuur’. Klinkt logisch, op
zich zelfs een nobele zaak. Maar het is gevaarlijk om te denken dat het enkel
‘slecht bestuur’ is dat Afrika de das omdoet. Net zoals het ‘geloof’ dat we
eindelijk de oplossing gevonden hebben, namelijk dat meer handel Afrika uit het
moeras van onderontwikkeling zal trekken. Simpele oplossingen bestaan niet, net
zo min als simpele oorzaken.
Verfijnde methodes
Een van die oorzaken van de huidige problemen in Afrika, is het feit dat het
continent altijd door het Westen misbruikt is als melkkoe voor grondstoffen. Het
begon met de slavenhandel: meer dan 10 miljoen mensen volgens voorzichtige
schattingen. Het ging verder met landbouwproducten als rubber, cacao en katoen
en met de minerale schatten. De manden vol met afgehakte handen die men onder
het regime van Leopold II eiste als bewijs dat mensen die niet genoeg rubber
oogstten als ‘stichtend’ voorbeeld dienden, is daarvan een triest hoogtepunt.
Vandaag zijn de methoden verfijnder, en is de retoriek verhullender. En ook
al zijn niet alle overheden, ambtenaren, zakenlieden, ontwikkelingswerkers enz.
over één kam te scheren, de essentie blijft overeind: het westerse,
multinationale bedrijfsleven is nog steeds wereldwijd op jacht naar de
goedkoopste grondstoffen. Naar plaatsen waar je het meeste waar voor je geld
krijgt. En waar de producenten en arbeiders de laagste inkomens en de minste
rechten hebben. Westerse bedrijven krijgen daarbij de steun van westerse
overheden. Die handelen uit nationaal eigenbelang: “Elk land moet overleven in
een wereldwijde competitie”, weet je wel. En zo eisen westerse overheden als
voorwaarde voor hun hulp, dat ontwikkelingslanden hun grenzen voor handel en
investeringen uit het Westen openstellen.
Voor wat hoort wat
De nieuwste truc uit deze doos zijn de EPA’s, de Economische
PartnerschapsAkkoorden, die de Europese Unie (EU) met voornamelijk oud-kolonies
wil afsluiten: Afrikaanse en Caraïbische landen, en landen uit de Stille Oceaan
(zogenaamde ACS-landen). In theorie zijn het ‘instrumenten voor ontwikkeling’:
de betrokken landen krijgen ‘de kans’ om meer Europese producten in te voeren en
Europese investeerders aan te trekken. Ook al worden Afrikaanse landen nu reeds
overspoeld door Europese melk, suiker, graan, slachtkuikens, uien, en andere
landbouwproducten. Die komen tegen afbraakprijzen op hun markt. Lokale boeren
worden weggeconcurreerd.
Een vreemde visie op ontwikkeling, die neoliberalisme heet. Met de EPA’s zet
de EU nog een stapje verder in die richting. Tot nu toe konden veel Afrikaanse
landen hun suiker, rijst en andere producten op de Europese markten kwijt zonder
invoerbelastingen of beperkingen op de hoeveelheid. In de toekomst wil de EU
hiervoor iets in ruil, namelijk dat deze landen hun markten openstellen voor
Europese producten, en hier geen invoerbelastingen meer op heffen.
Inkomsten afschaffen
Voor Afrikaanse overheden zou dat een groot verlies van inkomsten betekenen.
In het Westen komt het overgrote deel van de inkomsten van de overheid uit
belastingen op inkomsten en op winsten van het bedrijfsleven. Maar in de meeste
Afrikaanse landen ligt dat anders. Daar verdienen maar heel weinig mensen een,
vaak ook nog laag, inkomen; er zijn nog weinig lokale bedrijven. Bovendien
hebben de grote internationale bedrijven meestal regelingen bedongen waardoor
zij hun winsten met een minimale belasting mogen uitvoeren. Dus veel inkomsten
krijgen die overheden niet uit dat soort belastingen. Waar zij relatief veel aan
‘verdienen’ zijn de belastingen op invoer van producten waarvoor tarieven
gelden. Maar de expliciete bedoeling van de EPA’s is nu juist het afschaffen van
die tarieven!
Gedaan met ontwikkeling
Als je naar de absolute bedragen kijkt die de Afrikaanse overheden zouden
gaan mislopen, lijkt het niet eens zoveel. Maar we mogen niet uit het oog
verliezen dat we het over landen en overheden hebben met een heel laag nationaal
inkomen. Neem een land als Zimbabwe met 15 miljoen inwoners en een
overheidsbegroting lager dan die van Gent. Als daarvan dan 10-20-30% of meer
afgaat, waar moet zo’n overheid dan haar wegen, telefoonlijnen en waterleidingen
van betalen? Om nog maar niet te spreken over onderwijs en gezondheidszorg....
Eigenlijk zouden Afrikaanse landen hun tarieven moeten verhógen om hun eigen
landbouw en industrie te beschermen en de productie op poten te kunnen zetten.
Pas wanneer dat gebeurd is en zij de concurrentie met andere landen aankunnen,
zouden de beschermende tarieven geleidelijk aan afgebouwd kunnen worden. Maar
als de EPA’s en de verlaagde tarieven erdoor komen, is het dus gedaan met de
lokale verkoop door de Afrikaanse producenten. Dus ook met inkomens en banen.
Kortom, met ontwikkeling.
En wanneer de lokale industrie niet van de grond kan komen, worden Afrikaanse
landen veroordeeld tot de status van eeuwige leverancier van grondstoffen. Die
zijn laag geprijsd op de wereldmarkt: de grote winsten zitten in de verwerking
ervan, en die vindt in het Westen plaats.
Een wortel en een stok
Waarom zouden Afrikaanse landen dan zo gek zijn om in te stemmen met die
EPA’s? Er lijken toch alleen maar nadelen aan vast te zitten? Enerzijds wordt
hen een grote dikke wortel voorgehouden die moeilijk te weerstaan is: als jullie
je grenzen openstellen voor westerse producten en investeringen dan gaan wij
jullie exporten naar Europa ook gemakkelijker maken. Nu ja, wel niet voor suiker
en rijst, tenzij je tot de allerarmste landen behoort, maar wel voor een heel
aantal andere producten, ten minste in hun onbewerkte vorm.
Anderzijds krijgen Afrikaanse landen ook met dreigementen af te rekenen. Ook
zij hebben buitenlandse valuta nodig: ze hebben vaak torenhoge schulden, of
moeten gas of olie importeren. Maar die valuta krijg je alleen door te
exporteren. Landen als Botswana en Namibië verdienen een heel groot deel van hun
buitenlandse valuta door het exporteren van rundvlees; Kenia is voor zijn valuta
erg afhankelijk van de export van bloemen naar Europa. Europa dreigt in de
onderhandelingen botweg om op 1 januari 2008 die exporten onmogelijk te maken,
tenzij die landen de EPA-verdragen ondertekenen. Voor dat soort landen is het
een kwestie van slikken of stikken.
SolidariteitsAkkoorden
Er is een Engels gezegde dat luidt: ‘Beggars can’t be choosers’. Het betekent
zo veel als: wanneer je arm bent heb je niets in de pap te brokken, kan je niet
met je vuist op tafel slaan. Tenzij de Afrikaanse landen met ondersteuning en
lobbyen van ons, kritische en solidaire, individuen en organisaties in Europa,
die EPA’s kunnen tegenhouden en vervangen door echte overeenkomsten van
solidariteit die niet gaan over de winstmogelijkheden van de grote bedrijven,
maar over werk, inkomen en ontwikkelingsmogelijkheden voor Afrikanen, mensen als
jij en ik.
| Winnaars en verliezers Een recente impactstudie door de
Economische Commissie voor Afrika van de VN, schat dat de volledige
openstelling van de markten zal leiden tot een verlies aan
overheidsinkomen van
- 6% voor Burundi en Mauritius,
- 8% voor de Seychellen
- 16,5 voor Djibouti
- 20% in Guinee Bissau en Ghana
De Economische Commissie voor Afrika van de VN stelde in september
2005 een reeks impactstudies voor waaruit blijkt dat de intrede van de
EPA’s een groei van de EU-export zal mogelijk maken van:
- 1,15 miljard € in oostelijk en zuidelijk Afrika
- 1,87 miljard € in West-Afrika
- 0,69 miljard € in centraal Afrika
|
| wat kan jij doen?
Lobbywerk achter de schermen is belangrijk, maar kan veel meer effect
hebben wanneer de Europese politici merken dat hun kiezers ook
verontwaardigd zijn door het EPA-verhaal. Op
www.stopepas.be kan je de petitie tekenen. Naar aanleiding van
belangrijke onderhandelingen, voeren we regelmatig en zichtbaar protest
voor de EU-poorten. Op
www.11.be en op
www.fos-socsol.be vind je regelmatig informatie over EPA’s en de
actiemomenten voor de deur van de EU-beleidsmakers. Zet zeker ook
vrijdag 26 oktober in je agenda als Krabdag, en wie weet wint jouw lot …
voor Afrika! |
Jos Martens, landencoördinator voor FOS in Zuid-Afrika
FOSFOR: inhoudstabel
Als de prijzen verder dalen, dan gaan onze katoenboeren ten onder. En de
arbeidsplaatsen met hen.
Naome Chakanye is economiste en onderzoekster bij LEDRIZ, partner van FOS in
Zimbabwe. Ledriz is het een onderzoeksinstituut verbonden aan de vakbondskoepel
ZCTU. Naome vertelde ons wat de mogelijke gevolgen zijn van de nieuwe
liberaliseringen die de Europese Unie wil bedingen met de Economische
PartnerschapsAkkoorden (EPA’s). En hoe netwerken van organisaties het tij kunnen
keren.
Zou meer exporteren naar Europa geen zegen zijn voor een land als
Zimbabwe?
Maar we hadden al toegang tot de Europese markten! Alleen wordt ons nu
gevraagd om zelf ook onze markten meer open te stellen voor Europese producten.
Onze kleine export naar jullie contreien weegt niet op tegen de mogelijke
overrompeling van onze markt met Europese producten, de voordelen wegen niet op
tegen de nadelen. Hoe kunnen we trouwens meer gaan exporteren als onze
producenten toch niet aan de Europese standaarden voor voedselveiligheid kunnen
voldoen? Neem iemand die het geluk heeft dat hij enkele koeien heeft. Hij laat
ze grazen op een of ander domein. Hoe moet hij informatie gaan geven over de
zuurtegraad van de bodem waar die koe heeft gegeten? En stel dat hem dat wel
lukt. Dan moet hij een keurmerk kopen om aan zijn product te hangen. Maar dat
kan enkel in het buitenland gekocht worden. Waar moet hij het buitenlands geld
halen om dit te kopen? Ik denk ook aan het voorbeeld van een boer die toegang
kreeg tot de Europese markt voor zijn sinaasappels. Na het regelen van de
verpakking, de verscheping enzovoort, kreeg hij te horen dat zijn sinaasappels
om een of andere reden bij aankomst afgekeurd werden in Europa. Dat is een
financiële ramp, en natuurlijk gaat hij het geen tweede keer proberen.
Hoe schatten jullie de mogelijke gevolgen in van de akkoorden zoals ze nu
voorliggen?
Kijk, in Zimbabwe werkt bijna 20 % van de werknemers in de landbouwsector, en
ongeveer 15% in de industrie. Voor deze mensen zijn de gevolgen niet te overzien
als de EPA’s erdoor komen. Neem de werknemers in de katoensector, een grote
sector. Nu is het al zo dat de katoenprijs op de wereldmarkt heel laag staat
doordat sommige landen hun katoenproducenten subsidiëren. Iets dat een arm land
als Zimbabwe niet kan. Als de prijzen verder dalen, dan gaan onze katoenboeren
ten onder. En de arbeidsplaatsen met hen. Hetzelfde geldt voor sectoren als de
tuinbouw en de tabak. In de industrie is het hetzelfde liedje. Zoals in de
textielindustrie, die van de katoensector afhangt. Of de voedselverwerking
bijvoorbeeld: daar vrezen we de oneerlijke concurrentie met gesubsidieerde
producten uit Europa.
Wat doen jullie om dit scenario te veranderen?
Als lid van de Zuidelijk Afrikaanse Vakbondskoepel (SATUC), zijn we betrokken
bij beleidsbeïnvloeding. Ook netwerken is essentieel. Daarom hebben we vakbonden
uit heel zuidelijk Afrika samengebracht om een gezamenlijk standpunt te bepalen.
Dat is onze ‘Big Five Declaration’ geworden. We hebben hierover ook een folder
gemaakt, voor het middenveld in onze regio in het algemeen, en voor de
onderhandelaars in naam van ons land in het bijzonder. Daarnaast organiseren we
ook tal van workshops voor alle geledingen van de vakbonden: secretarissen,
educatiediensten, personeel en leden. We willen hen helpen in het analyseren van
het beleid. Als ze dan in het tripartiete overleg zitten, weten ze hoe ze de
belangen van hun leden kunnen behartigen.
Internationaal netwerken is blijkbaar heel belangrijk voor jullie?
Inderdaad. Wat belangrijk is voor Zimbabwe, is belangrijk voor Mozambique of
Zuid-Afrika. Samen kunnen we onze stemmen luider laten klinken. Maar ook onze
relaties met het Noorden willen we aanhalen. Als vakbonden in het Noorden bij
hun overheden lobbyen, is de kans groter dat de inhoud en de gevolgen van de
EPA’s veranderd kunnen worden.
Opgetekend door Isabel Wagemans
FOSFOR: inhoudstabel
Biologisch tuinieren, veilig zonnen, tai chi, volksspelen
allerhande: het ruime aanbod aan stands en workshops won het ruimschoots van de
dreigende wolken op 9 september tijdens de Gezondheidsdag van De Voorzorg
Limburg te Kelchterhoef. Met een portie salsa en djembé kon je ook van andere
culturen proeven. Dat was ook het geval aan de FOS-stand. Daar kon je de kleuren
van Mozambique en hun betekenis ontdekken, tijdens de workshops die schilderes
Olga Dengo begeleidde. Gezondheid in Mozambique was eveneens een gesmaakt thema
aan onze stand, waar 254 deelnemers aan de hand van videofragmenten twee vragen
konden beantwoorden over Antonietta. Zij is een Mozambikaanse vrouw die net
zoals 1 op 8 landgenoten met het aidsvirus leeft, en actief is als
aidsconsulente. Uit de juiste antwoorden trokken we 20 namen, die je op onze
website kan terugvinden. Deze mensen ontvangen het FOS-pakket binnenkort bij hen
thuis.
FOSFOR: inhoudstabel
Je kon er een heus maandloon mee winnen, dus hopelijk heb
je ze opgemerkt: tussen 16 april en 31 mei hingen er affiches en lagen er
deelnemingsformulieren in de loketten van ABVV en de socialistische
mutualiteiten. Misschien heb je zelf het deelnemingsformulier ingevuld met de
vraag ‘Wat is het maandloon van een Namibische landarbeider?’. Het juiste
antwoord was 46 euro per maand. Onleefbaar, ook in Namibië. Maar wel een bedrag
dat wij over hebben om dit probleem op een ludieke manier aan te klagen. De
respons was navenant en een onschuldige kinderhand heeft uit de honderden juiste
antwoorden per Vlaamse provincie een winnaar geloot: Andrée Goudeyne uit
Poperinge (West-Vlaanderen), Veerle Van der Beken uit Gent (Oost-Vlaanderen),
Didier Vergouwen uit Antwerpen, Erik Geysemans uit Tremelo (Vlaams-Brabant) en
Magda Vranken uit Zonhoven (Limburg). Proficiat!
FOSFOR: inhoudstabel
Hoe ziet een vakbond in Peru en Nicaragua eruit? Wat zijn de hete hangijzers
op hun werkvloer? Op welke manier kunnen mensen opkomen voor hun arbeidsrechten
als ze werken in de informele economie? Het zijn maar enkele van de vragen die
zeker gesteld zullen worden aan vijf syndicalisten uit Peru en Nicaragua. Zij
zijn bij ons op bezoek van 17 tot 27 oktober. Allemaal zijn ze actief bij
vakbonden die door FOS worden gesteund. Op 20 oktober kan je hen ontmoeten op de
Dag van de Internationale Solidariteit die dit jaar in Oostende plaatsvindt. Van
22 tot 25 oktober nemen ze deel aan de vormingsweek ‘Waardig Werk’,
georganiseerd door ABVV West-Vlaanderen en FOS. Op 18 en 26 oktober kan je een
debat met hen bijwonen, georganiseerd door ABVV-Oost-Vlaanderen.
Ervaring en kennis uitwisselen tussen syndicalisten uit Noord en Zuid, dat is
het doel!
FOSFOR: inhoudstabel
Voor het tweede jaar op rij bezochten een tiental leden
van MJA en Bond Moyson Oost-Vlaanderen Bolivia. De plaatselijke FOS-partners
lieten hen kennismaken met het dagelijkse leven en met de
gezondheidsproblematiek. Pol Hoste uit Gent was een van de deelnemers: “In
de wereldberoemde mijn van Potossi werd onze hele groep geconfronteerd met vroeg
19e eeuwse werkomstandigheden. Op het moment zelf waren de emoties misschien
sterker dan de sociale verontwaardiging over de beestachtige werkomstandigheden,
maar het is een ervaring die iedereen is bijgebleven en ongetwijfeld heeft
bijgedragen tot het politiek bewustzijn.”
De Bolivianen hopen van harte dat hun Belgische vrienden
nu gewapend zijn met de nodige kennis om samen op te komen voor het recht op
gezondheid. Dat kunnen ze volgend jaar zelf komen beproeven, want de Bond Moyson
en FOS nodigen een delegatie van Bolivianen naar ons land uit.
Meer hierover op
http://vivavivabolivia.blogspot.com.
FOSFOR: inhoudstabel
Het was letterlijk en figuurlijk mooi weer tijdens 8ste
editie van het Limburgs Wereldfeest op zondag 26 augustus. Een massa van 20.000
bezoekers kwam genieten van een culinaire smeltkroes van culturen rond het thema
‘Recht op Voedsel’. Vissen drogen, pinda’s roosteren, confituur maken…: je kon
met eigen ogen zien hoe men in tropische temperaturen op traditionele manieren
voedsel bewaart. Al fietsend kon je de kilometers berekenen die jouw dagelijks
menu aflegt. Het schevetafel-dessertenbuffet maakte de bezoekers duidelijk dat
meer dan een kwart van de bevolking moet overleven met minder dan 1 dollar per
dag. FOS-kern SocSol Limburg vertelde samen met Trias een beeldverhaal over
microkredieten: hoe vrouwen met een lening kleine handeltjes opzetten en zo hun
ontwikkeling in eigen handen nemen. Het Limburgs Platform
Ontwikkelingssamenwerking tekende voor een perfecte organisatie en jong en oud
beleefden een onvergetelijke ontdekkingsreis door het Zuiden.
FOSFOR: inhoudstabel
Als het gaat over gelijke rechten voor vrouwen en mannen,
hebben we een flink stuk van de weg afgelegd, maar hebben ook nog een lang eind
voor de boeg. Niet alleen in eigen land. Wereldwijd gaan vrouwen dagelijks de
strijd voor hun rechten aan, en eisen ze hun plaats in de maatschappij en haar
organisaties op. ‘Vrouw en werk’ en ‘vrouw en vrije tijd’ zijn dan ook de
centrale thema’s op de nationale vrouwendag van dit jaar. Deze
zesendertigste editie vindt plaats in de Vooruit in Gent op 11 november. Het
programma zit boordevol debatten, optredens, tentoonstellingen en workshops. En
natuurlijk zullen de Ladies in Red – bestaande uit ABVV-vrouwen, Zij-kant,
VIVA-SVV en FOS – ook van de partij zijn. Met een interactieve stand kaarten we
de hedendaagse stereotiepen aan. Wil je nagaan of ook jij een 'supervrouw' bent?
Kom dan zeker langs en doe de test!
FOSFOR: inhoudstabel
María, Cristina en hun familie zouden heelhuids uit de aardbeving zijn
gekomen.
In oktober organiseren FOS en ABVV West-Vlaanderen samen een
uitwisselingsweek met Latijns-Amerikaanse partners. Er komen 3
vakbondsmedewerkers uit Peru en 2 uit Nicaragua om het met militanten van ABVV
te hebben over het vakbondswerk in de informele economie. Françoise Vermeersch
van ABVV West-Vlaanderen was in augustus in Peru om een en ander voor te
bereiden. Vlak voor haar terugkeer was ze getuige van de zware aardbeving die
het land trof. Een persoonlijk verslag.
Ica, 4 augustus
María en Cristina zijn militanten van de vakbond in Ica. Zij
wonen in ‘asentamientos humanos’. Dat zijn sloppenwijken waar duizenden
inwijkelingen uit de berggebieden wonen. Zij komen naar dit woestijnachtige
kustgebied, omdat er werk is voor landarbeiders. In de bergen is er geen werk,
geen infrastructuur, geen toekomst. Voor 3 à 4 euro per werkdag van 10 à 15 uur
kweken ze asperges, paprika, citrusvruchten, katoen, … voor de export naar
Europa en Noord-Amerika. Vele huisjes bestaan uit riet en zeilen. Na een paar
jaar hard werken en sparen, kunnen ze een stenen huisje bouwen. Er is
elektriciteit, maar voor drinkwater moeten ze wachten op de bevoorrading door
een vrachtwagen. Riolen bestaan al helemaal niet. Dit is het lot van de ongeveer
70.000 landarbeid(st)ers in de regio van Ica.
María en Cristina proberen hun buren te overtuigen dat ze rechten hebben als
arbeiders, dat ze sterker staan als ze zich verenigen in de vakbond. De buren
knikken instemmend als ze het hebben over de mensonwaardige omstandigheden
waarin veel van hen wonen en werken, maar niemand lijkt zich lid te durven maken
van de vakbond. De meesten werken met tijdelijke contracten en ze zouden hun job
kunnen verliezen.
De regering trekt zich weinig aan van het lot van deze mensen: ze zijn
ontsnapt aan de constante hongersnood die in de bergen heerst, en ze horen ook
niet meer bij de 45% extreem armen die het land bevolken. De regering stelt nu
een sociaal pact voor om aan de schrijnendste situaties een einde te maken, maar
waardig werk staat niet op het programma. En zo kunnen de multinationals
profiteren van de zwakke situatie van deze migranten in eigen land… De
toehoorders zijn wel onder de indruk dat de arbeiders in België zich hun lot
aantrekken.
Lima, 15/08/2007, 18u40
Ik ben op bezoek bij de vakbond in Lima. Plots begint heel het gebouw te
schudden en te beven. Het gebouw wordt geëvacueerd. Op het plein is de
straatverlichting uitgevallen, honderden mensen staan er onthutst rond te
kijken. Na 2 minuten houdt het beven op. Alle mensen rondom mij beginnen te
bellen met hun GSM’s. Tevergeefs. Een radio wordt aangezet. Er komen bitter
weinig berichten binnen. De beving zou gevoeld zijn tot in het noorden van Peru
en ook in het Amazonegebied. Maar geen nieuws uit het zuiden van het land.
Op het plein pogen honderden mensen een bus, een taxi of een colectivo te
nemen. Iedereen wil naar huis. De telefoon doet het niet, dus is het
onwetendheid troef. Hoe zou het zijn met de familie? Hoe zou het zijn met hun
huis? Het was zeker 30 jaar geleden dat de mensen nog zoiets hadden meegemaakt!
Pas donderdagochtend dringt de omvang van de natuurramp ten volle door tot
Lima, Peru en de rest van de wereld: de hele regio rond Pisco, Ica en Chincha
zijn grotendeels verwoest door een aardbeving van bijna 8 op de schaal van
Richter. Honderden doden, duizenden gewonden, tienduizenden daklozen. Wegen,
scholen, hospitalen en vooral huizen zijn vernield.
16/08/2007
Het nieuws uit de regio van Ica en Pisco raakt wereldwijd bekend. Hoe zou het
zijn met María en Cristina en hun buren? Eerste berichten van de vakbond uit de
getroffen regio stellen mij alvast een beetje gerust: María, Cristina en hun
familie zouden heelhuids uit de aardbeving zijn gekomen. Het zijn wel de
asentamientos humanos die het zwaarst getroffen zijn. Meer nieuws kan ik niet
krijgen. Ondertussen blijven de cijfers over slachtoffers oplopen: 33.900
gezinnen dakloos, 510 doden, duizenden gewonden… Ik kan maar raden dat het
vooral zij zijn, die al heel weinig hadden, die het meest hebben verloren. De
strijd van María en Cristina zal er niet makkelijker op worden…
Françoise Vermeersch, politiek en syndicaal diensthoofd ABVV West-Vlaanderen.
FOSFOR: inhoudstabel
In Zimbabwe maakt men dit lunchgerecht met mashamba: een Zimbabwaanse
variëteit van de pompoen, die opvallend veel lijkt op de meloen, maar groen
vruchtvlees heeft. Nhopi dovi is een recept van de Shona-bevolking, en doet het
goed bij kinderen.
Ingrediënten voor 4 personen:
- 1 middelgrote mashamba of pompoen, geschild, van zaad ontdaan en in
blokjes gesneden
- 500 ml water
- 500 gr aardnoten(pinda)pasta
- zout of suiker naar smaak
Kook de mashamba of pompoen in het water tot hij goed gaar is. Het
vruchtvlees moet heel zacht zijn en gestampt kunnen worden. Giet het water af.
Roer de aardnotenpasta erdoor. Prak dit samen tot een romige, gladde massa.
Voeg, afhankelijk van uw smaak, suiker of zout toe. Serveer als warme of
koude lunch. Koude nhopi dovi wordt enigszins geleiachtig.
FOSFOR: inhoudstabel
60 jaar S-plus
2 oktober 2007
Elisabethzaal, Antwerpen
FOS-campagnestand
Kaderdriedaagse S-plus West-Vlaanderen
4 oktober 2007
Barkentijn, Nieuwpoort
Speel mee met Roselien en Georgette
¡ Salud !
Kaaifeesten
6 oktober 2007 vanaf 14u
Zakkaai, Geraardsbergen
FOS-campagnestand door FOS-kern Geraardsbergen
Dagvorming ‘Globalisering bij ons en in de maquila’
ABVV Oost-Vlaanderen: 10 oktober, Gent en 14 november, Sint-Niklaas
ABVV Vlaams-Brabant: 15 oktober, Leuven
Reis met FOS-bezoeken naar Zuid-Afrika
8 tot 23 oktober 2007
In samenwerking met S-plus West-Vlaanderen
Uitwisseling syndicalisten uit Nicaragua en Peru over informele economie
17 tot 27 oktober
West-Vlaanderen
In samenwerking met ABVV West-Vlaanderen
Dag van de Internationale Solidariteit
20 oktober 2007
Duin en Zee, Oostende
FOS-campagnestand en spel
Org. ABVV West-Vlaanderen
Vrouwenkracht = vredesmacht
20 oktober 2007
Vredeshappening in het centrum van Ieper
Ladies in Red met FOS
Org. Wereldvrouwenmars
Nationale Vrouwendag
11 november 2007
Vooruit, Gent
Ladies in Red met FOS
Org. V.O.K.
Reuze Baby- en Kinderrommelmarkt 2007
18 november 2007
Grenslandhallen, Hasselt
FOS zet partnerschap De Voorzorg – Mozambique in de kijker
Org. De Voorzorg Limburg
FOSFOR: inhoudstabel
We kunnen onmogelijk alles wat we in 2006 gedaan hebben,
opsommen. Daarom geven we hieronder een greep uit onze activiteiten in
Vlaanderen en in onze partnerlanden. Wie graag een exemplaar van het uitgebreide
jaarverslag ontvangt, geeft ons een seintje op 02 552 03 00. Je kan het ook
raadplegen op www.fos-socsol.be.
Globaliseren kan je leren
In samenwerking met de vormingsdiensten van het ABVV West-Vlaanderen,
Scheldeland en Vlaams-Brabant, gaf FOS in 2006 verschillende vormingen over
Internationale (vakbonds)solidariteit.
Er werden twee verschillende vormingen gegeven over globalisering en de
gevolgen voor arbeidsrechten in Noord en Zuid. De eerste vorming, ‘Gats in je
kennis?’ legde de klemtoon op de verbanden tussen liberalisering en
privatisering van openbare diensten in Noord en Zuid. Een tweede vorming
‘Globalisering bij ons en in de maquila’ woog de voor- en nadelen van de
globalisering af. Telkens werd gestart vanuit de ervaringen van de militanten
zelf. Op die manier werden de vormingen boeiende en interactieve dagen. Ook in
de toekomst blijven we deze vormingen actualiseren en aanbieden.
¡ Salud !
‘Santé’, ‘Gezondheid’, ‘Proost’…twee glazen klinken tegen elkaar en we wensen
elkaar een goede gezondheid toe. ¡Salud! zeggen de Bolivianen, letterlijk
‘gezondheid’ in het Spaans.
In september 2006 trokken een tiental leden van MJA en/of
Bond Moyson Oost-Vlaanderen in samenwerking met deze organisaties en FOS naar
Bolivia, om een realistisch beeld te krijgen van de gezondheidszorg. Ze
bezochten er enkele FOS-partners en andere organisaties die werken rond
gezondheid en namen ruim de tijd om te luisteren naar de mening van de
Bolivianen zelf. Na de inleefreis werd hun informatie en ervaringen gebundeld in
een spel: ¡Salud! Spelenderwijs ontdekken de deelnemers hoe de Bolivianen leven
en hoe ze aankijken tegen gezondheid. Dit spel loopt momenteel nog steeds in de
afdelingen van de socio-culturele verenigingen van Bond Moyson Oost-Vlaanderen.
MJA gaat ermee op pad naar scholen toe. Je kan het ook ontlenen bij FOS.
Antwerpen Ondersteboven
Maar liefst 1000 mensen vonden op 21 mei 2006 de weg naar de vele
activiteiten in Antwerpen, die door tal van verenigingen werden aangeboden, om
de stad op een andere manier te bekijken
Maar er was ook aandacht voor de wereld buiten Antwerpen en daar zorgden wij
voor! Elke deelnemer kreeg een ‘pillendoosje’ waarin de FOS-campagne “Cocktails
moeten betaalbaar zijn…als het over aids gaat” uit de doeken werd gedaan. De
deelnemers konden ook een ‘aids-test’ doen of sjoelend meer te weten komen over
de kostprijs en toegankelijkheid van een aids-behandeling in Zuidelijk Afrika.
Honderden aanwezigen ondertekenden het verzoekschrift en vroegen zo aan de
Belgische regering om werk te maken van de strijd tegen armoede en aids. Op de
tonen van een kleurrijke fanfare werd de dag feestelijk afgesloten. Voor FOS een
meer dan geslaagde activiteit!
Peru: Gezondheidszorg is een recht, ook voor koffieboeren
Sinds 2005 heeft de nationale organisatie van kleine koffieboeren, de Junta
Nacional del Café (JNC), het thema ‘gezondheid’ op haar agenda gezet, en streeft
ze naar een verbetering in de hachelijke gezondheidssituatie waarin meer dan
150.000 families van koffieboeren in Peru verkeren. De organisatie krijgt
daarbij de steun van FOS.
Een eerste verkennende studie, uitgevoerd in 2006 met de steun van de
plaatselijke ngo Ayni Salud, toont aan dat de koffietelers en hun families
lijden aan typische ‘armoedeziektes’: parasitosis, malaria, ondervoeding en
bloedarmoede. De gezondheidsposten kampen met een gebrek aan
de nodige medicijnen en geschoold personeel. De studie en de workshops maken
ook duidelijk dat de koffieboeren – zoals de meeste Peruanen – gezondheid niet
beschouwen als een ‘mensenrecht’ maar eerder als een kwestie van ‘geluk of
ongeluk’. De JNC wil dan ook in een eerste fase de koffieboeren bewust maken van
het recht op gezondheid, en van de verantwoordelijkheden die de Peruaanse staat,
de sociale organisaties en de gezinnen hebben op dit vlak.
Cuba: werken aan voedselzekerheid
Cuba kent nog altijd een groot tekort aan eigen voedselproductie. Sinds begin
jaren 90 hangt het land meer en meer af van de kleine boerencoöperatieven en
steeds minder van de staatsbedrijven. Er is genoeg bebouwbare grond om voldoende
voedsel te produceren, maar er is een nijpend tekort aan landbouwwerktuigen,
irrigatiesystemen, zaden, technische opleiding, enz. Daarom steunde FOS in
2005-2007 ANAP (Organisatie van Kleine Boeren) in de gemeente Gibara van de
provincie Holguín bij het uitvoeren van een groots irrigatieproject waardoor de
plaatselijke voedselproductie vele malen vermenigvuldigd wordt. Wie daar het
meest gelukkig mee is, is de plaatselijke bevolking en in het bijzonder de
tehuizen voor moeders en kinderen, en bejaarden. De landbouwers zelf hebben een
beter inkomen, beschikken over meer voedsel voor eigen verbruik, zijn
enthousiast over hun werk en hun perspectieven op lange termijn qua productie en
commercialisatie.
ERO: samenwerking om Europees handelsbeleid uit te
pluizen
Het European Research Office (ERO) doet aan onderzoek en voorlichting over de
relaties tussen de Europese Unie en Zuidelijk Afrika. ERO
ondersteunt regionale en nationale netwerken in het Zuiden, onder andere door
hen te informeren over het landbouwbeleid van de Europese Unie. Sedert begin
2006 heeft ERO een samenwerkingsakkoord met SACAU, de Zuidelijk Afrikaanse
confederatie van landbouwvakbonden. Daarbij ondersteunt ERO deze koepel in de
analyse van een negental specifieke thema’s, van voedselzekerheid tot gevolgen
van bepaalde handelsakkoorden voor de tuinbouw. Sacau gebruikt deze analyses
voor het versterken van de capaciteiten van boerenorganisaties. ERO blijft op de
hoogte van het nut en het effectief gebruik van deze gegevens voor boer en
tuinder in zuidelijk Afrika.
Mozambique: vakbondsmensen leren nieuwe arbeidswetten
kennen
In Mozambique stond 2006 in het teken van de discussies
over de nieuwe algemene arbeidswet, die het globale kader van de verhoudingen
tussen werkgevers en werknemers moet regelen, met inbegrip van de rol van de
overheid. De vraag om de oude wet aan te passen kwam vooral van de werkgevers,
die hem te protectionistisch vonden en te weinig flexibel. Bovendien zou de
nieuwe wet het creëren van nieuwe arbeidsplaatsen moeten bevorderen. Vooral dat
laatste argument trok de vakbonden over de streep om mee te werken aan de nieuwe
wet. De vakbondskoepel CONSILMO, partner van FOS, zorgde ervoor dat leiders van
arbeidscomités vorming kregen in arbeidswetgeving, maar ook in het onderhandelen
van collectieve arbeidsovereenkomsten. De arbeidswetgeving was ook het onderwerp
van de vormingsweken voor vrouwencomités, waar verder ook gender, HIV/aids en de
familiewet aan bod kwamen.
Zuid-Afrika:
In 2006 is FOS een samenwerking met Women on Farms Project
(WFP) en Sikhula Sonke (SiSo) gestart. WFP is actief op de boerderijen in de
regio van Kaapstad. Onder de vleugels van deze organisatie werd SiSo opgericht,
de lokale bond van landarbeid(st)ers. Die wil men verzelfstandigen, en dat is
iets waar FOS hen in ondersteunt. Training is daarbij een prioriteit: voor het
leiderschap van SiSo, maar ook op niveau van de boerderijen. Daarom vonden in
2006 cursussen over arbeidsrechten plaats op de boerderijen, en
informatiesessies over verschillende thema’s zoals uitzettingen, minimumlonen,
gezondheid en veiligheid op het werk. Alles samen bereikten die meer dan 600
deelnemers. De ondersteuning van de gezondheidspoot staat ook op het
FOS-programma, met het oog op het komende meerjarenprogramma.
Palestina en AC: start van een vruchtbaar partnerschap
In september 2006 breidde FOS zijn programma in Palestina uit en ging het
partnerschap van de Algemene Centrale van het ABVV met de vakbond van de
petrochemie van start. Deze laatste is aangesloten bij de PGFTU – Palestinian
General Federation of Trade Unions. Doel van het project is uitbouw van de
vakbondsstructuur vanuit de basis. Tegelijk zette de Algemene Centrale een
sensibiliseringsproces in gang bij zijn personeel en leden. In november volgden
twee groepen van telkens 25 secretarissen en militanten een vormingstweedaagse,
waar zij uitgebreid werden geïnformeerd over de werking van de vakbonden in de
door Israël bezette Palestijnse gebieden. Voor deze gelegenheid nodigde de AC de
algemeen secretaris en de projectleider van de Palestijnse vakbond naar België
uit. Een intensieve kennismaking die het pad heeft geëffend voor een vruchtbaar
partnerschap.
Jaarverslag 2006 in cijfers
|
FOS VZW 2006 |
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
1. Onze acties in het zuiden |
|
|
|
a) Uitgaven : |
|
|
|
|
|
AFRIKA |
|
|
|
|
|
Angola |
Begeleidings- en logistieke eenheid |
|
71.641,54 |
|
Angola |
Ondersteuning van de vrije syndicaten |
|
134.291,41 |
|
Angola |
IFAD |
|
|
18.688,26 |
| |
|
|
|
|
|
Mozambique |
Ondersteuning van boeren- en
gemeenschapsorganisaties |
|
153.411,93 |
|
Mozambique |
Begeleidings- en logistieke eenheid |
|
86.960,83 |
|
Mozambique |
Ondersteuning van syndicaten |
|
55.185,00 |
|
Mozambique |
Voedselveiligheid (ABVV Sociaal Fonds
voedingsnijverheid) |
|
61.031,23 |
| |
|
|
|
|
|
Namibia |
Ondersteuning van organisaties van
kleinschalige landbouwers |
|
94.000,03 |
| |
inzake verhoogde toegang tot
productiemiddelen en markten |
|
|
|
Namibia |
Ondersteuning van vakbonden in het
bewustmaken van |
|
54.999,99 |
| |
arbeiders over globalisering |
|
|
| |
|
|
|
|
|
Zimbabwe |
Ondersteuning van vakbonden in het
bewustmaken van |
|
115.999,09 |
| |
arbeiders over globalisering |
|
|
|
Zimbabwe |
Ondersteuning van organisaties van
kleinschalige landbouwers |
|
71.000,00 |
| |
inzake verhoogde toegang tot
productiemiddelen en markten |
|
|
| |
|
|
|
|
|
Zuid-Afrika |
Ondersteuning van organisaties van
kleinschalige landbouwers |
|
73.029,79 |
| |
inzake verhoogde toegang tot
productiemiddelen en markten |
|
|
|
Zuid-Afrika |
Ondersteuning van vakbonden in het
bewustmaken van |
|
238.074,41 |
| |
arbeiders over globalisering |
|
|
|
Zuid-Afrika |
#VERW! |
|
|
100.081,05 |
| |
|
|
|
|
|
Ghana |
Voedselveiligheid (ABVV Sociaal Fonds
voedingsnijverheid) |
|
65.073,90 |
| |
|
|
|
|
|
Totaal Afrika-programma |
|
|
1.393.468,46 |
| |
|
|
|
|
|
ZUID-AMERIKA |
|
|
|
|
Bolivia |
Versterking van de positie van kleine
boeren / inheemsen in |
|
115.457,00 |
| |
de landbouw en de rurale ontwikkeling |
|
|
|
Bolivia |
Begeleidings- en logistieke eenheid |
|
40.942,64 |
|
Bolivia |
Institutionele versterking van
vakbondsorganisaties gericht op |
|
128.165,01 |
| |
verdediging van de arbeidsrechten van hun
leden |
|
|
|
Bolivia |
Verbetering van de toegankelijkheid tot
gezondheidszorg voor |
|
26.668,02 |
| |
armen |
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
Chili |
Voedselveiligheid (ABVV Sociaal Fonds
voedingsnijverheid) |
|
22.407,00 |
| |
|
|
|
|
|
Peru |
Begeleidings- en logistieke eenheid |
|
65.050,01 |
|
Peru |
Ondersteunen van organisaties van kleine
boeren |
|
151.000,00 |
|
Peru |
Syndicale vorming. Gedecentraliseerde
scholen voor syndicale |
|
113.094,01 |
| |
vorming |
|
|
|
|
Peru |
Promotie van een solidaire gezondheidszorg |
|
45.000,02 |
|
Peru |
Voedselveiligheid (ABVV Sociaal Fonds
voedingsnijverheid) |
|
91.264,97 |
| |
|
|
|
|
|
Ecuador |
Ondersteunen van organisaties van kleine
boeren |
|
38.201,76 |
| |
|
|
|
|
|
Totaal Zuid-Amerika programma |
|
837.250,44 |
| |
|
|
|
|
|
CENTRAAL-AMERIKA |
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
Nicaragua |
Arbeid/Maquila |
|
32.745,38 |
|
Nicaragua |
Grondbezit en coöperatief beheer |
|
41.688,64 |
|
Nicaragua |
Syndicalisme en decentralisatie |
|
65.417,07 |
|
Nicaragua |
Gezondheid en mutualisme |
|
134.428,69 |
| |
|
|
|
|
|
Honduras |
Syndicalisme en arbeid |
|
47.825,86 |
|
Honduras |
Sociale zekerheid op het platteland |
|
67.796,02 |
|
Honduras |
Arbeid/Maquila |
|
37.533,44 |
|
Honduras |
Landbouw en grondbezit |
|
35.501,21 |
| |
|
|
|
|
|
El Salvador |
Gezondheidszorg en coöperatieve beweging |
|
14.166,45 |
|
El Salvador |
Grondbezit en coöperatief beheer |
|
40.009,83 |
|
El Salvador |
Arbeid/Maquila |
|
35.610,51 |
| |
|
|
|
|
|
Cuba |
Steun aan syndicale vorming bij
lidorganisaties |
|
138.200,80 |
|
Cuba |
Seksuele en productieve
gezondheidseducatie |
|
99.407,21 |
|
Cuba |
Versterking van de leidersrol van de vrouw
in de landbouw- |
|
37.381,01 |
| |
coöperatieven |
|
|
|
Cuba |
Conflictpreventie door voedselveiligheid |
|
20.068,77 |
|
Cuba |
Een Mer©k(x) fiets voor Cuba |
|
33.449,49 |
|
Cuba |
Voedselveiligheid (ABVV Sociaal Fonds
voedingsnijverheid) |
|
60.598,00 |
| |
|
|
|
|
|
C-Amerika |
Uitbouw regionale
begeleiding/ondersteuningseenheid |
|
104.651,66 |
| |
|
|
|
|
|
Totaal Centraal-Amerika programma |
|
1.046.480,04 |
| |
|
|
|
|
|
AZIE |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
Sri Lanka |
Sanasa (Tsunami) (12-12) |
|
100.000,00 |
| |
|
|
|
|
|
Totaal Zuid-Oost Azië programma |
|
100.000,00 |
| |
|
|
|
|
|
MIDDEN OOSTEN |
|
|
|
|
Palestina |
Verbetering van de arbeidsomstandigheden
van de |
|
242.222,14 |
| |
Palestijnse arbeiders |
|
|
| |
|
|
|
|
|
Totaal Midden Oosten programma |
|
242.222,14 |
| |
|
|
|
|
|
Diverse kleine projecten |
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
Uitzenden van NGO-coöperanten naar het
Zuiden |
|
289.445,28 |
|
Evaluaties |
|
|
|
810,33 |
|
Europese Unie : blockgrant |
|
139.064,88 |
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
ALGEMEEN TOTAAL PROJECT UITGAVEN |
|
4.048.741,57 |
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
b) Inkomsten : |
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
DGOS Programma |
|
|
3.287.356,48 |
|
EU Medefinancieringen |
|
|
86.830,89 |
|
Consortium 12-12 |
|
|
100.000,00 |
|
Vlaanderen |
|
|
|
20.000,00 |
|
Eigen & Andere inkomsten |
|
|
| |
FOS Fondsenwerving |
|
6.167,81 |
| |
Achterban : |
ACOD |
|
5.202,76 |
| |
|
CMB |
|
4.787,48 |
| |
|
ABVV-Wvl |
|
11.045,00 |
| |
|
AC Nationaal |
|
11.474,59 |
| |
|
Solidariteit Oostende |
|
11.990,81 |
| |
|
De Fiets 2006 |
|
1.000,00 |
| |
|
NVSM |
|
83.973,19 |
| |
|
P& V |
|
45.732,24 |
| |
|
ABVV Sociaal Fonds Voedingsnijverheid |
|
214.069,73 |
| |
|
Stichting Anton Spinoy |
|
11.474,00 |
| |
Provincies en gemeenten |
|
142.324,84 |
| |
Andere : |
11.11.11 |
|
251.358,52 |
| |
|
CFP |
|
40.800,00 |
| |
|
Via andere organisaties |
|
38.555,88 |
| |
|
Nationale Loterij |
|
33.449,50 |
| |
|
|
|
|
|
ALGEMEEN TOTAAL PROJECT INKOMSTEN |
|
4.407.593,72 |
| |
|
|
|
|
|
2. Educatie
(sensibiliseren rond arbeid,
gezondheid en duurzaam beleid in mondiale |
|
context : meewerken aan de strijd voor
meer rechtvaardigheid) |
|
|
|
a) Uitgaven : |
|
|
|
|
| |
Loonkost educatie |
152.315,06 |
|
| |
Werkingskost educatie |
49.027,27 |
|
| |
|
|
|
|
| |
Totaal educatieuitgaven |
201.342,33 |
|
| |
|
|
|
|
|
b) Inkomsten : |
|
|
|
| |
Subsidies DGOS AP2006 |
201.070,02 |
|
| |
Intresten op DGOS subs 2006 |
272,31 |
|
| |
|
|
|
|
| |
Totaal educatieinkomsten |
201.342,33 |
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
3. Dienstverlening
( Policy analysis, capacity
building & participation in policy debates around |
|
EU-ACP relations) |
|
|
|
|
a) Uitgaven : |
|
|
|
|
| |
Loonkost dienstverlening |
117.797,05 |
|
| |
Werkingskost dienstverlening |
19.607,03 |
|
| |
|
|
|
|
| |
Totaal dienstverleninguitgaven |
137.404,08 |
|
| |
|
|
|
|
|
b) Inkomsten : |
|
|
|
| |
Subsidies DGOS AP2006 |
137.236,22 |
|
| |
Intresten op DGOS subs 2006 |
167,86 |
|
| |
|
|
|
|
| |
Totaal dienstverleninginkomsten |
137.404,08 |
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
|
4. Onze acties in het noorden en het
secretariaat |
|
|
|
SECRETARIAAT |
|
|
|
|
a) Uitgaven : |
|
|
|
|
| |
Loonkost algemeen beheer |
392.558,38 |
|
| |
Werkingskost algemeen beheer |
169.503,77 |
|
| |
|
|
|
|
| |
Totaal secretariaatsuitgaven |
562.062,15 |
|
| |
|
|
|
|
|
b) Inkomsten : |
|
|
|
| |
Administratie DGOS, EU-proj |
406.425,52 |
|
| |
Inbreng eigen achterban (oa NVSM, P&V,
sp.a),
fondsenwerving |
109.317,62 |
|
| |
Diversen |
|
48.976,57 |
|
| |
|
|
|
|
| |
Totaal secretariaatsinkomsten |
564.719,71 |
|
| |
|
|
|
|
|
POSITIEF SALDO VAN HET BOEKJAAR |
2.657,56 |
|
| |
|
|
|
|
| |
|
|
|
|
FOSFOR: inhoudstabel
