Inhoudstafel:
Hartelijk bedankt voor jullie steun en enthousiasme tijdens het
voorbije jaar!
We wensen jullie een solidair en strijdbaar 2009 toe!
Edito:
Beste lezer,
Dit jaar vierden we de dertigste verjaardag van de verklaring van Alma Ata. De
verklaring van wat? Precies: een verjaardag die misschien onopgemerkt voorbij
gegaan is, reden te meer om er nog gauw het glas op te heffen voor het jaar om
is. Deze verklaring werd in 1978 in de stad Alma Ata in Kazachstan ondertekend
door maar liefst 134 landen en ook door de Wereldgezondheidsorganisatie en
Unicef Ze stelden het doel voor ogen dat in het jaar 2000 gezondheid voor
iedereen bereikt moest zijn. En ze stelden dat dit het best gerealiseerd kon
worden via een basisgezondheidszorg die voor iedereen toegankelijk is.
Eigenlijk verklaarden ze daarmee dat gezondheid geen kwestie is van toeval of
geluk, maar van rechten. De verklaring is dertig jaar, maar deze rechten zijn
nog steeds iets om voor te strijden. Dat doen wij aan de zijde van onze partners
in het Zuiden, samen met de socialistische beweging. In deze fosfor kom je te
weten wat deze strijd inhoudt in een land als Mozambique, waar de weg naar
gezondheid voor allen nog lang is, maar de bevolking strijdbaar! Ik wens je een
gezond en solidair 2009 toe.
Annuschka Vandewalle
Algemeen Secretaris fos-socialistische solidariteit
FOSFOR: inhoudstabel
Basisgezondheidszorg moet gratis zijn.
Noord:
Belangijker dan het al dan niet gratis zijn van basisgezondheidszorg is
volgens mij de toegankelijkheid. Iedereen heeft recht op een kwalitatieve
gezondheidszorg en de financiële draagkracht van een individu of gezin mag
hierbij geen belemmering vormen. Voor de socialistische mutualiteiten is het
belangrijk dat de financiering van gezondheidszorgen rechtvaardig en billijk
gebeurt en dat ze gekoppeld is aan de draagkracht van mensen, eerder dan aan
consumptie.
Dit is het geval in België waar gezinnen zowel op een directe als een indirecte
manier aan de financiering van het gezondheidszorgsysteem bijdragen.
Guy Peeters, Algemeen Secretaris, Nationaal Verbond van
Socialistische Mutualiteiten
Zuid:
Ja, dit moet zeker in een land als Mozambique, waar een groot deel van
bevolking - ook de meerderheid van kleinschalige boeren die wij
vertegenwoordigen - in absolute armoede en met voedselonzekerheid leeft. De
basisgezondheidszorg in Mozambique is vrijwel gratis maar biedt geen oplossing
zolang de kwaliteit van en de toegang tot de dienstverlening ondermaats blijft.
Een groot deel van de plattelandsbevolking woont ook nog eens op grote afstand
van klinieken met een zeer beperkte dienstverlening en middelen.”
Munenganu José Basquete, leider van de Provinciale Unie van Kleinschalige Boeren
in Manica (Ucama)
Zet de discussie verder op de fos-pagina op
http://www.facebook.com/
FOSFOR: inhoudstabel
Gemeenschappen nemen lot in eigen handen
Mozambique is een van de armste landen
van Afrika en van de wereld. Dat heeft een enorme weerslag op de gezondheid van
de mensen. Die blijven echter niet bij de pakken zitten.
Ondanks de positieve geluiden over
wederopbouw en de economische groei, leeft het grootste deel van de bevolking
nog steeds in absolute armoede. Er is een enorme kloof tussen arm en rijk. 70 %
van bevolking woont op het platteland en probeert te overleven van kleinschalige
landbouw. In de hoofdstad Maputo springen de private klinieken als paddestoelen
uit de grond. Ze varen wel bij de toenemende koopkracht van de lokale elite en
de groeiende, maar nog steeds zeer kleine middenklasse. Voor de arme bevolking
in de uitgestrekte sloppenwijken van Maputo en provinciesteden, maar ook voor de
mensen op het platteland, is gezondheidszorg alles behalve vanzelfsprekend.
Mozambique telt minder dan 1000 artsen op een bevolking van 21 miljoen inwoners.
In
België zijn er meer dan 400 artsen per
100.000 inwoners.
De gezondheid van de bevolking wordt ook
bedreigd door de stijgende prijzen van voedsel en andere basisbehoeften, zoals
transport, lampenolie, zeep, waspoeder, maar ook schoolmateriaal en simpele
landbouwwerktuigen. Volgens de cijfers van onder meer Unicef stierven vorig jaar
per 100 000 bevallingen 520 vrouwen in het kraambed. Ook bij zuigelingen en
kinderen onder de vijf jaar zijn de sterftecijfers hoog: 138 kinderen op 1000
vonden de dood.
Horacia Amosse (39 jaar) is sinds
augustus van dit jaar coördinator van het gezondheidsprogramma van de
Provinciale Unie van Kleinschalige Boeren in Manica (Ucama), partner van
fos. Het gezondheidsprogramma wordt ook gesteund door De Voorzorg
Limburg. Begin dit jaar onderzocht fos de gezondheidssituatie in
de meer afgelegen gemeenschappen in het centrum van de provincie Manica. Die
liggen op vele tientallen kilometers van de Beiracorridor, de transportader
vanuit de havenstad Beira naar de buurlanden Zimbabwe, Zambia en Malawi. Horacia:
“Ondanks die bedrijvigheid, is het slecht gesteld met de gezondheid en de
toegang tot gezondheidszorg in de acht gemeenschappen waar de studie plaatsvond.
Zo zijn er de lange afstanden tot de gezondheidsposten en de gebrekkige
kwaliteit van de dienstverlening. Chronische diarree gaat samen met de slechte
voorzieningen op het vlak van water en sanitair. Daarnaast vormen vooral malaria
en hiv/aids de grootste uitdagingen.”
Hiv/aids
Meer dan 10% van de bevolking is
drager van het hiv-virus, waaronder iets meer vrouwen dan mannen. Meer en meer
mensen met hiv kunnen een behandeling met antiretrovirale medicatie volgen, die
de ontwikkeling van aids afremt. Dat is nu voor 20 tot 30% van de patiënten,
vooral in de steden, het geval. Maar voor het merendeel van de seropositieve
bevolking, zeker op het platteland, is zo’n behandeling nog steeds onbereikbaar.
Bovendien moet men de behandeling combineren met een voedzaam en uitgebalanceerd
dieet. Een immense uitdaging in een land waar bijna de helft van de kinderen
tussen zes maanden en vijf jaar ondervoed is. Discriminatie is een ander heikel
punt in de strijd tegen hiv/aids. Heel wat mensen verkiezen te sterven zonder
dat hiv ooit aangetoond wordt, dan zich te laten testen en te leven met de
stempel ‘hiv-positief’.
Malaria: doodsoorzaak
nummer een
Ondanks alle aandacht die naar aids gaat,
is malaria naar alle waarschijnlijkheid doodsoorzaak nummer één. De
plattelandsklinieken beschikken over medicatie maar vaak worden de zieken,
waaronder veel kinderen, te laat naar de kliniek gebracht. Een ander probleem is
dat zieken vaak zware antimalariamedicijnen voorgeschreven krijgen zonder dat er
eerst een test plaatsvindt, wat een zware belasting betekent voor hun
gezondheid.
De weg naar Nendanga
Dat is het algemene plaatje, maar hoe zit
dat in zo’n kleine gemeenschap waarover Horacia het had?
Dat zoeken we uit in Nendenga. We
vertrekken op een warme oktoberdag rond 8 uur ’s ochtends vanuit het
Ucama-kantoor in Chimoio, de hoofdstad van de provincie Manica. Vervolgens gaat
het verder over de goed geasfalteerde weg door de Beiracorridor, zo’n 70 km, en
na een klein uur komen we aan in de stad Manica, nabij de grens met Zimbabwe.
Vanaf daar gaan we het stoffige heuvelland in over een onverharde weg.
In de verte zie je de bergen langs de
grens met Zimbabwe. We zitten aan het eind van het droge seizoen en er waait nog
meer stof op als we een veld met gouddelvers passeren. Het zijn veelal jonge
mannen, vaak afkomstig uit de buurlanden en soms zelfs uit West-Afrika. Na 85 km
onverharde weg bereiken we Mavonde, een dorp met een deeldistrictadministratie
en een gezondheidspost. Hier gaat het verder over een route waar geen
semi-openbare minibusjes - lokaal “blikken” genoemd - meer rijden. De lokale
bevolking moet de laatste 20 km tot aan de gemeenschap van Nendanga lopen. Na
zo’n half uur bereiken we het centrum van Nendanga, niet meer dan een school met
twee klaslokalen, het enige grote stenen gebouw, en verder wat met gras bedekte
huisjes. De inwoners wonen verspreid binnen een straal van 5 km en leven van wat
hun veld voortbrengt.
Lot in eigen handen
Ucama is in Nendanga en in de andere
zeven gemeenschappen die deelnamen aan de studie, gestart met een programma voor
het oprichten van gezondheidskernen. Horacia: “De gezondheidskernen moeten
ervoor zorgen dat de gemeenschappen het lot van hun gezondheidszorg meer in
eigen handen kunnen nemen. Op dit moment zijn er al twee gezondheidskernen
actief, waaronder die van Nendanga. En we verwachten dat zeer binnenkort ook in
zes andere gemeenschappen gezondheidskernen actief zullen zijn.”
Iets om voor te vechten
Op de open plaats voor de school
worden we opgewacht door de mensen van de gezondheidskern. Horacia is hier
gekend en we worden hartelijk ontvangen met veel gezang. In een van de
klaslokalen worden we aan elkaar voorgesteld. Het is warm vandaag en de
temperatuur is gestegen tot ver in de 30 graden Celcius.
Een van de activisten, Bitoni Quembo (50
jaar), schetst de levensomstandigheden van de mensen in het dorp: ”Van de 450
families hier zijn er minder dan tien die koeien bezitten. Ongeveer de helft
heeft wat kippen en geiten. Onder ons bevinden zich ook veel vluchtelingen uit
Zimbabwe. De bodems zijn hier arm maar blijkbaar is het hier toch nog beter voor
hen. De Zimbabwanen spreken overigens de dezelfde taal, het Shona, en hebben
dezelfde cultuur en er zijn geen problemen”.
Helena, leidster van de gezondheidskern,
vervolgt: “Ucama heeft ons al bijna een jaar geleden benaderd met het idee een
gezondheidskern op te zetten, maar sinds begin september met de regelmatige
bezoeken van Horacia, gaan de ontwikkelingen in sneltreinvaart.” Een andere
activist, Simba Amosse (30 jaar), vult aan: “In de gezondheidspost van Mavonde
moet je na een lange voettocht vaak lang wachten en er is een gebrek aan
medicijnen die dan pas na dagen vanuit het plattelandsziekenhuis in Manica op 85
km van Mavonde gehaald worden. Toch dringen we er bij ernstig zieken, ook
degenen die wel eens aan aids zouden kunnen lijden, op aan om naar Mavonde te
gaan. We gaan er vanuit dat er hoop op behandeling is wanneer ze worden
doorverwezen naar het plattelandsziekenhuis in Manica waar wel mogelijkheden
zijn voor antiretrovirale behandeling. Gezondheidszorg is geen vanzelfsprekende
zaak, het is iets om voor te vechten.”
Spektakel
We wonen een theatervoorstelling over de
gezondheidsproblematiek bij, zoals de groep die ook herhaaldelijk opvoert binnen
de gemeenschap. Men kondigt een optreden aan in het centrum of een buitenwijk
van het dorp en omdat mensen op spektakel afkomen zijn ze gemakkelijker te
bereiken en meer geïnteresseerd dan wanneer het om enkel een saaie toespraak zou
gaan.
Gezondheidspost bereikt
Op de terugweg bezoeken we de
gezondheidspost in Mavonde; niet meer dan een huis met twee kamers, een
spreekkamer en een behandelkamer. Het grote zonnepaneel aan de zijkant valt wel
op als een oplossing voor de koeling van medicijnen. Verderop staat er een
bouwvallige grote hut van lokaal materiaal op het terrein. Het dient als
“ziekenzaal” en verblijfplaats voor zwangere vrouwen voor en na de bevalling.
Een nog zeer jonge, gediplomeerde verpleger met ruime bevoegdheden, de enige
medewerker op dit moment, staat in de deuropening (zie foto) en zegt verheugd te
zijn met de gezondheidskern. “In de afgelopen weken heb ik al een tiental
patiënten doorverwezen gekregen via de gezondheidskern in Nendanga. Dit levert
een positieve bijdrage aan onze missie.”
Danny Wijnhoud
Landencoördinator Mozambique
FOSFOR: inhoudstabel
Interview: Helena Xadreque, leidster van de gezondheidskern in
Nendanga
In de kleine gemeenschap van Nendanga in Mozambique, is sinds kort een
gezondheidskern actief. Een keerpunt in het welzijn van de 450 families met in
totaal ongeveer 2300 personen, volgens activiste Helena Xadreque.
Kan je iets vertellen over jezelf?
“Ik ben 39 jaar en net als vrijwel iedereen in ons dorpje werk ik al vanaf
mijn jeugd op het veld. Tijdens de burgeroorlog is hier flink huisgehouden en
als kind ben ik met mijn familie naar het huidige Zimbabwe gevlucht. Na de
burgeroorlog zijn we teruggekeerd. Ik heb vier kinderen. Mijn man werkt ook op
het land maar hij klust wat bij als timmerman.”
Wat zijn de grootste gezondheidsproblemen in jullie dorp?
“Chronische diarree, malaria, astma, tuberculose en chronische wonden. Dit
laatste heeft wellicht met hiv/aids te maken. Veel zieken gaan naar een van de
zeven ’traditionele dokters’ die de gemeenschap rijk is. Dat komt ook door de
lange afstanden en beperkte dienstverlening in de gezondheidspost van Mavonde,
op 20 km stappen van hier. Daar aangekomen moet je vaak lang wachten en er is
een gebrek aan medicijnen. Hoogzwangere vrouwen moeten op tijd naar Mavonde
lopen om daar te bevallen in de kliniek.”
En hoe zit het met hiv/aids?
“Dat lijkt een groot probleem in onze regio en we zien mensen sterven
waarvan we denken dat het door hiv/aids komt. In tegenstelling tot zo’n tien
jaar geleden is er vrijwel niemand meer die aan het bestaan ervan twijfelt. Toch
is er in Nendanga haast niemand die zich ooit heeft laten testen, laat staan dat
er iemand een behandeling met aidsremmers volgt. Er zijn hier nooit campagnes
geweest om de verspreiding van het virus tegen te gaan. Wat dat betreft leven we
allemaal in het duister en met een groot risico. Onze gemeenschap wordt bedreigd
en daar willen we verandering in brengen!”
Wat doen jullie precies?
Door middel van zang, dans en theater houden we voorlichtingscampagnes over
het belang van hygiëne, goede voeding en nu ook over hiv/aids, om de
verspreiding van het virus en discriminatie van zieken tegen te gaan. Want hiv/aids
moet men beshouwen zoals elke andere ziekte. We hebben een schema voor
huisbezoeken van chronisch zieken. We wassen de patiënten en helpen met zware
taken. We moedigen hen en hun families aan om naar de gezondheidspost te gaan of
we lopen met hen mee. We dragen hen op een draagberrie naar daar, of we regelen
personen die dit op zich nemen. De mensen van Nendanga wonen verspreid en door
de grote afstanden - soms 5 km heen en 5 km terug - neemt een ziekenbezoek
binnen het dorp snel een hele dag in beslag. Gemiddeld doen we dit allemaal drie
dagen per week.
Wat willen jullie in de toekomst bereiken?
“Ik ga er vanuit dat het belang van de gezondheidskern nu al duidelijk is
geworden en dat we al veel nuttig werk gedaan hebben. Ik hoop dat we ons team in
stand kunnen houden en dat we onze werkzaamheden kunnen uitbreiden. We pleiten
bij de lokale overheid voor een fiets-ambulance, een EHBO-post en een lokale
verloskundige. Met de hulp van Ucama hopen we met de gezondheidsautoriteiten in
het district en de provincie in overleg te gaan om onze situatie te verbeteren.
Wij hebben nu het gevoel dat we onszelf beter kunnen helpen!”
Danny Wijnhoud, Landencoördinator Mozambique
FOSFOR: inhoudstabel
Vlaanderen bruiste de afgelopen maanden van de debat- en filmavonden,
benefietoptredens en “schafttijden” over het belang van waardig werk. Wellicht
was – of is – er ook in jouw buurt heel wat te doen rond de campagne ‘Werknemers
zijn geen gereedschap’, die fos samen met 11.11.11./CNCD, ABVV,
ACV, Oxfam-Solidariteit en Wereldsolidariteit voert. Leden en sympathisanten van
deze organisaties ontmoetten elkaar op 20 september in de Gentse Vooruit, waar
ze plannen smeedden om de campagne in hun gemeente samen uit te dragen. Op 7
oktober stapten figuranten in Brussel uit een enorme gereedschapskist om
duidelijk te maken dat werknemers geen wegwerpproducten zijn, maar mensen met
rechten en waardigheid. Een actie die heel wat media-aandacht opleverde. Ook de
grote opbrengst van de campagne is een duidelijk teken dat mensen zich achter de
boodschap scharen. In het voorjaar komt er een nieuwe golf van boeiende
activiteiten en acties over dit thema!
FOSFOR: inhoudstabel
Een heel interessante manier om de campagne ‘Werknemers zijn
geen gereedschap’ uit te dragen, is de vorming over waardig werk die fos samen
met ABVV West-Vlaanderen maakt. Deze vorming toont aan hoe werknemers in Noord
en Zuid geconfronteerd worden met eenzelfde mechanisme dat hen tegen elkaar
uitspeelt en arbeid reduceert tot koopwaar. Aan de hand van de actualiteit
worden de echte problemen duidelijk en de militanten krijgen het grote verhaal
te horen. Ze gaan samen na wat zijzelf, als vakbondsvertegenwoordiger, kunnen
doen. Het gaat hier immers niet om natuurkrachten, maar om menselijke
beslissingen. Het uiteindelijke doel van de vorming is de militanten voor te
bereiden om tijdens de campagne in het voorjaar ook hun collega’s te overtuigen
en actie te ondernemen. Want solidariteit tussen de werknemers in Noord en Zuid
komt uiteindelijk iedereen ten goede en is een goede stap in de richting van
waardig werk!
FOSFOR: inhoudstabel
Werknemers onder steeds grotere druk, een stijgend aantal
tijdelijke contracten, slechte arbeidsomstandigheden… niet enkel de Belgische
werknemers hebben ermee te maken. Ook op de idyllische wijn- en fruitplantages
van Zuid-Afrika ondervinden de landarbeidsters de gevolgen van de
concurrentiedrang. Dit verhaal brachten vier Zuid-Afrikaanse dames van Women on
Farms Project en de vakbond Sikhula Sonke, partners van fos,
tijdens hun bezoek aan België. Het werd een leerrijke uitwisseling van kennis en
ervaringen met verschillende organisaties uit de socialistische beweging.
Daarnaast namen ze het woord in talrijke debatten en discussieavonden. Tijdens
deze contacten werd iedereen meegesleept door hun beklijvende verhaal, maar
vooral door hun strijdbaarheid. Deze organisaties van en voor landarbeidsters
hebben nog een lange weg te gaan, maar elke overwinning is een stap dichter bij
waardig werk én een waardig leven.
FOSFOR: inhoudstabel
Op zaterdag 20 december trekt het Actieplatform Palestina, waar
ook fos deel van uitmaakt, mee aan de kar van een nationale actie tegen de
apartheidsmuur die Israël illegaal op Palestijns land bouwt. Het Internationaal
Gerechtshof heeft in 2004 het bestaan van de muur veroordeeld en de afbraak
ervan verordend, maar de bouw van de muur ging onverminderd door. Ook het
groeiend aantal militaire controleposten maakt het leven van de Palestijnen
onmogelijk. Jobs, scholen en ziekenhuizen zijn moeilijk of helemaal niet meer te
bereiken. Het land verandert in een openluchtgevangenis.
Uit protest tegen het bestaan van de muur vormen we op 20 december een
mensenketting in Leuven, een eigen muur die stelt dat het zo niet verder kan. We
verzamelen om 10u in het auditorium Max Weber (Parkstraat 71, 3000 Leuven) en de
actie eindigt rond 14u.
Meer info:
www.actieplatformpalestina.be
FOSFOR: inhoudstabel
De vrijwilligers in de verschillende fos-kernen zaten ook in 2008
niet stil! Zo deelden ze in Pittem pinda’s uit, een ludieke manier om aan te
klagen dat het gemeentebestuur ‘peanuts’ geeft aan ontwikkelingssamenwerking.
Dit moet dringend opgetrokken worden tot 0,7% van het budget! fos-Kapellen
informeerde de bewoners over onze werking door een stand te plaatsen op
verschillende grote activiteiten, zoals het Grosso Modo festival. In het najaar
zetten ze een wijnactie op ten voordele van onze partners in Nicaragua. De
vrijwilligers van SocSol Limburg organiseerden onder andere een gesmaakte
theateravond. Op 1 mei stelden alle kernen traditiegetrouw onze campagne voor in
hun gemeente. En dit is slechts een greep uit de vele activiteiten die dit jaar
werden opgezet. We willen onze vrijwilligers dan ook bedanken en wensen hen een
solidair en strijdbaar 2009 toe!
Ook voor 2009 staat er heel wat op de agenda: een filmavond, een wereldfeest,
enz. Hou onze activiteitenkalender zeker in het oog!
FOSFOR: inhoudstabel
Begin oktober kregen we acht Boliviaanse gasten op bezoek in het
kader van het partnerschap met Bond Moyson Oost-Vlaanderen en fos. Samen met de
deelnemers van de inleefreizen in 2006 en 2007, die intussen in de VIVA-Boliviagroep actief zijn, staken we een mooi programma in elkaar. Er waren
tal van ontmoetingsmomenten met het personeel, leden en het ruime publiek. De
bezoekers, allen actief bij CGTFB of FTFR, twee Boliviaanse vakbonden en
partners van fos, kregen ook een zicht op onze gezondheidszorg en sociale
zekerheid via bezoeken aan een ziekenhuis, een apotheek, een bedrijf, een crèche
… en de Bond Moyson natuurlijk. Dankzij hun verblijf in gastgezinnen is ook het
dagelijks leven van Belgen hen wat beter bekend. De hele uitwisseling leidde
ertoe dat de banden tussen Noord en Zuid verstevigd werden en dat we het
partnerschap ook in de toekomst met veel enthousiasme verder zetten. Je kan het
allemaal (her)beleven in het fotoverslag op onze website!
FOSFOR: inhoudstabel
lobbywerk en campagnes werpen hun vruchten af
In Ecuador waait een nieuwe wind sinds het aantreden van president Correa
vorig jaar. Om te beginnen nodigde hij zijn landgenoten uit om mee te schrijven
aan een nieuwe grondwet. ForoUrbano, partner van fos, blikt terug op de
afgelegde weg en het resultaat.
“Ecuador bevindt zich niet in een tijdperk van verandering, maar in een
verandering van tijdperk”. Zo verwoordde de pas verkozen president Correa in
2007 de hoop die leefde bij de Ecuadoraanse bevolking. Na jarenlange politieke
instabiliteit, corruptie en een liberaal wanbeleid dat zich voornamelijk wreekte
op de minstbedeelden in Ecuador, lanceerde hij een eerste groot project om
Ecuador sociaal herop te bouwen: een grondwetgevende vergadering. Vele
organisaties uit het middenveld, zoals vakbonden en gezondheidsorganisaties,
werden uitgenodigd om mee te schrijven aan een nieuwe grondwet en om zo mee te
werken aan een beter Ecuador voor de 13 miljoen inwoners die het
Zuid-Amerikaanse land telt. Zij keurden de nieuwe grondwet massaal goed op 28
september.
Ook de fos-partners in Ecuador waren actief in deze
grondwetgevende vergadering. Zo was ForoUrbano bij dit proces betrokken. Waar
staan zij voor en wat hebben zij kunnen realiseren?
Meer dan diagnoses
ForoUrbano, partner in het gezondheidsprogramma van fos in Ecuador, is een
netwerk dat ijvert voor een betere toegang tot gezondheidszorg voor de armste
laag van de bevolking in de hoofdstad Quito. Deze grote bevolkingsgroep ontvangt
van de overheid een overlevingsbon van 30 dollar per maand en heeft sinds een
jaar ook recht op gratis toegang tot de gezondheidsdiensten. “Velen van hen
weten dit niet, en weten nog minder wat hun rechten precies zijn,” stelt María
Hernández van de organisatie Mujeres por la Vida (Vrouwen voor het Leven), een
van de voortrekkers binnen ForoUrbano. “Daarom organiseren we deze mensen in
gebruikersnetwerken: op hun maandelijkse bijeenkomsten kunnen mensen terecht
voor informatie over de diensten waar ze recht op hebben. Maar er gaat ook veel
aandacht naar de kwaliteit van de diensten en de dienstverlening door het
medisch personeel.”
ForoUrbano verenigt daarnaast ook de armste bewoners van Quito om te ijveren
voor sociale woningen en technische opleidingen die leiden tot tewerkstelling in
catering, poetsdiensten, enz. Want gezondheid is meer dan diagnoses en
medicijnen. Het is het geheel van omstandigheden die een gezond leven
bevorderen: tewerkstelling, gezond wonen, gezonde voeding, promotie van
gezondheid en preventie.
De stem van de mensen
Het opstellen van de nieuwe grondwet ging niet over een nacht ijs. María
Hernández legt uit wat er allemaal bij kwam kijken voor haar organisatie: “Wij
waren met twee deelneemsters van Mujeres por la Vida vertegenwoordigd in de
grondwetgevende vergadering en tal van commissies die daaraan verbonden zijn.
Daar legden we onze voorstellen uit. We hebben geprobeerd om de stem van de
mensen te betrekken in onze voorstellen op tal van manieren:
rondetafelgesprekken, workshops, grote bijeenkomsten en demonstraties, stands op
de Grote Markt en andere centrale plaatsen in de stad, enz. We deelden brochures
en informatiemateriaal uit over de rechten van vrouwen en het recht op
gezondheid en we ontwikkelden strategieën om voortdurend te communiceren in
verschillende steden.” Zo ontstond er een heel breed draagvlak voor de
voorstellen bij de doelgroep.
Tot in het huishouden
Nu de nieuwe grondwet goedgekeurd is, mag ForoUrbano terugblikken op een
succesvolle campagne. “De meerderheid van onze voorstellen werd opgenomen in de
nieuwe grondwet, niet in het minst het voorstel tot een gratis
gezondheidsverzekering ingericht door het ministerie van gezondheid,” vertelt
María. Bij Mujeres por la Vida zijn ze ook heel blij met de opgenomen
voorstellen specifiek over vrouwen, die ze heel hard verdedigd hebben. Zo moeten
mannen en vrouwen op verkiezingslijsten elkaar afwisselen. Artikel 333 is ook
behoorlijk revolutionair: het gaat over een gezondheidsverzekering voor
huisvrouwen en de gedeelde verantwoordelijkheid van mannen en vrouwen in het
huishouden.
Nu het echte werk
Allemaal goed en wel, maar eigenlijk begint het echte werk nu pas voor
ForoUrbano. “We moeten de organisaties in ons netwerk versterken zodat ze de
uitvoering van de verworven rechten kunnen afdwingen. We moeten actief meewerken
aan het uitwerken van wetten en reglementen, zodat ze ook in de praktijk
gebracht worden,” aldus María. ForoUrbano zal dus zeker kritisch maar
constructief waken over de ontwikkelingen in de gezondheidszorg. Bovendien
verandert een nieuwe grondwet niet veel aan de realiteit zolang Ecuadoranen hun
rechten niet kennen. Ook op dat vlak blijven de uitdagingen overeind…
Karl Pfeffer, regioverantwoordelijke Zuid-Amerika
Roos De Witte, coöperant Ecuador
FOSFOR: inhoudstabel
Ingrediënten voor 6 personen
- 1 kg gehakt of tofu (zoals op de foto)
- 300 ml groentebouillon
- 400 gr. gepelde tomaten (in blik)
- 6 aardappelen, gesneden in blokjes
- 2 fijngehakte uien
- 4 teentjes geperste look
- 3 eetlepels mangochutney
- 10 gr. verse gember
- 15 gr. kurkuma
- 10 gr. gemalen koriander
- 10 gr. gemalen komijn
- 10 gr. garam masala
- 2 mespuntjes chilipeper
- 2 laurierblaadjes
- 2 kaneelstokjes
- 4 eetlepels olijfolie
- Zout
- Peper
- 750 gr basmatirijst
Bereiding
Verwarm de olijfolie. Fruit de uien, knoflook, gember in de olie tot ze
goudgeel van kleur zijn. Voeg alle kruiden aan het geheel toe. Laat de kruiden
één minuut meebakken. Doe er beetje bij beetje het gehakt of de tofu bij.
Wanneer dit ongeveer gaar is, voeg je de chutney, tomaten en aardappelblokjes
toe. Voeg peper en zout naar smaak toe. Giet er de lauwwarme bouillon bij. Laat
het geheel 45 minuten zachtjes stoven met het deksel op de pot. Serveer met
rijst. Smakelijk!
Dit recept van Michèle Coppejans van S-Plus werd bereid op de
solidariteitsmaaltijd van de Bond Moyson West-Vlaanderen. Wil jij ook je
favoriete recept in deze rubriek bekendmaken? Bezorg het dan aan
isabel.wagemans@fos-socsol.be.
FOSFOR: inhoudstabel
Spots op: Bart Verdeyen
Onze werking in het Zuiden en in Vlaanderen is enkel mogelijk door de inzet van
heel wat mensen voor en achter de schermen. Spots op:
Naam: Bart Verdeyen
Woonplaats: Mechelen
Beroep: cultuurbeleidscoördinator in Antwerpen
Bij fos: beheerder van de fos-groep op
www.facebook.com/
Wat houdt dit in? Ik zorg voor alles dat op die webpagina’s komt: het algemene
deel, activiteiten, links, discussies… De bedoeling is om een mini-gemeenschap
op te bouwen, mensen met dezelfde interesses samen te brengen rond fos. Ik
bekijk de pagina dagelijks, zet er wekelijks nieuwe dingen op. Zo blijft het
levendig!
Hoe ben je hiermee begonnen? Als facebookfan had ik opgemerkt dat heel wat
organisaties zo’n groep hebben en ik miste dat bij fos. Met 1 klik bereik je
immers 200 mensen, die op hun beurt ook mensen kennen en bereiken. Zo begint het
een eigen leven te leiden. Ik heb daarover even met Els van de Noorddienst
gebrainstormd en van het een is het ander gekomen.
Waarom vind je het belangrijk om dit te doen? Het is heel belangrijk dat er
informatie over het Zuiden ook naar het Noorden doorstroomt en dat mensen hier
kunnen meeleven. Er is dagelijks heel wat slecht nieuws te horen, of er zijn
choquerende campagnes over honger in Afrika. Maar er is ook goed nieuws en ander
nieuws: dat willen we naar voor brengen.
FOSFOR: inhoudstabel
Waar vind je fos de komende maanden? Voor meer informatie over deze en andere
activiteiten: surf naar onze website
www.fos-socsol.be of bel naar 02/552 03 00.
Werknemers zijn geen gereedschap!
[datum] januari-maart 2009
[Plaats]Kortrijk en Roeselare
[omschrijving] Vorming over waardig werk wereldwijd voor ABVV-militanten. Zie
blz.7.
[org.] ABVV West-Vlaanderen en fos
Zoek mee met Roselien en Georgette!
[datum] 20 februari 2009
[Plaats] De Barkentijn, Nieuwpoort
[omschrijving] Zijn Roselien uit Namibië en Georgette uit Gent werkelijk zo
verschillend? In dit spel leer je hen en hun levensverhaal kennen.
[org.] VFG West-Vlaanderen en fos
Internationale Vrouwendag
[datum] 8 maart 2009
[Plaats] Het Paterspand, Turnhout
[omschrijving] Tal van debatten en workshops over en met vrouwen wereldwijd.
fos
en VIVA-SVV Antwerpen komen samen met een spel naar buiten.
[Org.] Provincie Antwerpen
FOSFOR: inhoudstabel
Hartelijk bedankt voor jullie steun en enthousiasme
tijdens het voorbije jaar!
We wensen jullie een solidair en strijdbaar 2009 toe!
