Inhoudstafel :
Beste Lezer,
fos steunt de sociale strijd van partnerorganisaties in het
Zuiden. In tijden waarin vakbonden geconfronteerd worden met massale ontslagen
bij bedrijven als Carrefour en Opel rijzen dan al snel vragen als: “Hebben wij
hier niet al genoeg problemen?”
Het antwoord is eenvoudig. Sociale strijd is wereldwijd! Als Noord en Zuid de
krachten bundelen kunnen we samen betere arbeidsregels afdwingen. In plaats van
in het Noorden in te binden, moeten we het Zuiden versterken. Enkel zo kan de
wereldwijde afbraak van de arbeidsregels voorkomen worden. Hoe meer de
arbeidsnormen voor de arbeiders in het Zuiden verbeteren, hoe meer dit de
arbeiders in het Noorden versterkt.
Dat internationale solidariteit niet onbelangrijk is, getuigde Leonard Gentle
van het Zuid-Afrikaanse onderzoeksinstituut en fos-partner ILRIG
tijdens de lezing ter herdenking van Karel Van Miert: “Internationale
solidariteit maakte de strijd tegen apartheid mogelijk. Acties in het buitenland
gecombineerd met lokale strijd hebben Zuid-Afrika bevrijd.” Ook voor de
Ecuadoraanse vakbondskoepel Fenacle is internationale solidariteit belangrijk.
Recent voerden ze een succesvolle strijd tegen de wantoestanden bij
onderaanneming. Dit succesverhaal staat centraal in onze voorjaarscampagne rond
waardig werk. We moeten samen strijden voor betere arbeidsregels in Zuid en
Noord. Hier blijven wij op hameren!
Annuschka Vandewalle
Algemeen Secretaris fos-socialistische solidariteit
FOSFOR: inhoudstabel
Stelling: “Werkgevers worden verplicht mensen te werk te stellen via
onderaanneming en tijdelijke contracten, omdat vaste werknemers te duur zijn.”
Noord:
In sommige sectoren moeten werknemers het stellen met een minimumloon van
amper 8,5 euro bruto per uur. Is dat te duur? En uitzendkrachten kosten altijd
meer dan vaste contracten. Waarom doen werkgevers dan zo graag een beroep op
uitzendarbeid? Zodra het wat minder goed gaat willen ze werkkrachten vlotjes
kunnen opzijschuiven. Bovendien verhoogt uitzendarbeid de personeelskosten niet,
want het wordt geboekt als “goederen en diverse diensten”. Winsten worden
beveiligd tegen marktschommelingen door middel van onzekere contracten die de
sociale bescherming van de werknemers ondermijnen.
Jacques Michiels, algemeen secretaris AC, woordvoerder coördinatie interim ABVV
Zuid:
In een economie die alleen maar denkt aan winst maken, wordt altijd bespaard
op de zwakste schakel, namelijk de arbeiders. De onderaanneming was in Ecuador
de manier om alle sociale bijdragen af te schaffen, en arbeiders niet langer in
vast dienstverband aan te nemen. Gelukkig heeft de regering van Rafael Correa de
onderaanneming afgeschaft begin 2007 en in de nieuwe grondwet van 2008 is dit
nogmaals bekrachtigd. Daardoor zijn duizenden tijdelijke arbeidskrachten vaste
werknemers geworden en hebben ze een grotere werkzekerheid verworven.
Angel Rivero, voorzitter Fenacle en Hector Yela, technische steun Fenacle
Zet de discussie verder op de fos-pagina op
www.facebook.com
FOSFOR: inhoudstabel
De recente gebeurtenissen bij Opel en Carrefour tonen aan dat
ook in België werknemers maar al te vaak gezien worden als gereedschap. Net als
apparaten worden ze aan- en uitgezet wanneer gewenst en zijn ze gemakkelijk
vervangbaar. Om winsten te maximaliseren wordt voor het goedkoopste gereedschap
gekozen, ook als het zich in een ander land bevindt.
Daarom voert fos samen met de vakbonden en andere ngo’s al bijna
twee jaar campagne voor waardig werk, want werknemers zijn helemaal geen
gereedschap! Daarom blijven we er op hameren: we willen betere arbeidsregels in
Noord en Zuid. Overal ter wereld zouden mensen degelijke inkomsten moeten
krijgen om een waardig leven te kunnen leiden.
Waardig werk is helaas nog geen realiteit voor miljoenen werknemers in het
Zuiden én het Noorden. Zonder internationale, bindende, arbeidsnormen zullen we
er nooit in slagen hier verandering in te brengen. Niet enkel politici hebben
hier een verantwoordelijkheid, ook de werkgevers kunnen heel wat doen om waardig
werk te realiseren.
Waardig Werk…
- heeft oog voor een gelijke toegang tot werk zonder enige vorm
van discriminatie;
- moet zorgen voor een waardig loon, voor de werknemer en het
gezin, waarmee ze waardig kunnen leven;
- garandeert sociale bescherming in geval van ziekte, zwangerschap
en bij eventuele andere problemen tijdens het leven;
- verzet zich tegen elke vorm van uitbuiting;
- moet mensen toelaten om zich onderling te organiseren zodat ze
hun belangen collectief kunnen laten vertegenwoordigen via vakbonden
en om zich te engageren in een echte dialoog als burger en
werknemer.
|
Concreet vragen we aan de Belgische werkgevers alle
basisarbeidsrechten te respecteren en te doen respecteren. Zowel in de eigen
onderneming als bij hun leveranciers, onderaannemers en dochterbedrijven. Niet
door vrijblijvend een charter te ondertekenen, maar door een tastbaar
engagement.
Tijdelijke arbeid
Grote bedrijven doen meer en meer een beroep op onderaanneming. Dit betekent dat
ze niet alles meer zelf doen. Hun werking wordt in allemaal kleinere delen
opgesplitst en die deeltaken kunnen gemakkelijk verschoven worden naar een ander
bedrijf. Ze huren bijvoorbeeld steeds meer tijdelijk poetspersoneel in via een
gespecialiseerd bedrijf, terwijl ze hier vroeger vast poetspersoneel voor in
dienst hadden. Ze schuiven op die manier de verantwoordelijkheid voor dit
personeel af op de onderaannemer; het poetsbedrijf. Ook worden vaste werknemers
meer en meer vervangen door tijdelijke contracten, bijvoorbeeld via
interim-kantoren. Als de zaken even minder goed gaan, zal het bedrijf in de
eerste plaats de tijdelijke contracten stopzetten.
Het opsplitsen van de werking maakt het niet alleen gemakkelijk om taken door
onderaannemingen te laten uitvoeren, steeds vaker verhuist een volledig deel van
de productie zelfs naar een andere plaats. Een gsm wordt bijvoorbeeld niet meer
volledig in één fabriek in Duitsland gemaakt, maar het scherm produceert men in
China, het toetsenbord in Taiwan en de batterij in Thailand.
Braaf zijn
“Braaf zijn of we zijn hier weg!” is een drukkingsmiddel dat bedrijven maar
al te graag gebruiken. Als werknemers niet instemmen met lage lonen, slechte
werkomstandigheden of zich organiseren in een vakbond, dreigt de werkgever om de
productie simpelweg te verplaatsen naar een plaats waar de werknemers wel
“braaf” zijn. Soms slagen grote bedrijven er in om ook overheden in hun greep te
krijgen. Vaak heeft men het over de ‘Race to the bottom’. Dit is een neerwaartse
wedloop tussen landen om de slechtste werkomstandigheden te bieden en op die
manier competitief te zijn tegenover andere landen.
Om deze ‘Race to the bottom’ te keren, zijn er regels nodig. Enkel zo kunnen
multinationals de werknemers van arme landen niet meer uitspelen tegen die van
de rijkere landen. Bovendien moeten de bedrijven de reeds bestaande regels -
zoals de Internationale Arbeidsnormen - naleven. Het is aan de overheid om erop
toe te zien dat dit effectief gebeurt. Werknemers en overheden chanteren met
uitspraken als “Braaf zijn of we zijn hier weg!” zal dan niet langer mogelijk
zijn.
Crisis als excuus
“Eerst economie, dan werknemers”, lijkt in tijden van crisis op het eerste zicht
een logische uitspraak. Niets is echter minder waar. De uitdagingen waar we nu
voor staan, mogen niet als excuus gebruikt worden om de bestaande arbeidsregels
in vraag te stellen of zelfs af te bouwen. Dit zegt ook Guy Ryder, de Algemeen
Secretaris van het Internationaal Vakverbond (IVV): “We willen een economie
gebaseerd op sociale rechtvaardigheid en duurzaamheid met respect voor syndicale
en arbeidsrechten. We willen een wereldregering die voorrang geeft aan de
mensen.”
Niet alleen in België en Europa strijden ngo’s en vakbonden voor waardig werk.
Organisaties in het Zuiden doen dit ook en bereiken wel degelijk resultaten.
fos kiest ervoor om aan de kant te staan van deze moedige mensen.
Internationale steun en solidariteit is namelijk allerminst onbelangrijk. In
Ecuador resulteerde de strijd van de vakbond in een verbod op onderaanneming in
de nieuwe Grondwet. Een mooi voorbeeld van wat mogelijk is!
| Ecuador
telt ruim 13 miljoen inwoners. 0,5% van de Ecuadoranen bezit 30% van
de nationale rijkdom. Terwijl haast de helft van de bevolking onder de
armoedegrens leeft. 69 % van de bevolking die op het platteland leeft,
is arm. Een gemiddelde arbeider die 240 dollar per maand verdient, geeft
200 dollar per maand uit aan eten, terwijl een basispakket aan
levensmiddelen 483 dollar kost. Zowel op vlak van tewerkstelling,
publieke inkomsten, ontwikkeling en voedselzekerheid, speelt de landbouw
een belangrijke rol.
Bron: UNDP Human Development Report 2009, World Development Indicators -
Wereldbank |
Koppelbazen
Omdat Ecuador zijn landbouwbeleid afgesteld heeft op de agro-industriële
exportbedrijven, hebben vele boeren hun grond verloren en zijn zij landarbeiders
geworden in dienst van middelgrote en grote landbouwbedrijven.
Het werk in de landbouwsector is vaak tijdelijk en de werkomstandigheden zijn
hard. Het loon is laag en arbeidsrechten zo goed als onbestaande. De
landarbeiders in de agro-industrie zijn bij de armste werkenden. Sinds de jaren
tachtig werd in de agro-industrie onderaanneming steeds verder doorgeduwd. In de
suikerrietsector stelden de grote bedrijven tussenpersonen aan om arbeiders te
ronselen, de zogenaamde ‘koppelbazen’.
“We gingen van de ene naar de andere onderaannemer. We werkten twee, drie dagen
voor Juan, dan weer voor Pedro. Zij trokken wel sociale bijdragen af, maar
stortten die niet door. Al dat geld zijn we kwijt”, zucht arbeider Jorge Muñoz.
Op die manier onttrokken de bedrijven zich aan hun verantwoordelijkheid als
werkgever. Dertiende of veertiende maand, ontslagvergoeding of eindejaarspremie:
de landarbeiders kregen er niets van te zien. “Van zodra je voor je rechten
opkwam, kende de baas je niet meer. Ook de koppelbaas keek de andere kant op.”
Contracten waren onbestaande of in het beste geval tijdelijk. Voor de meeste
landarbeiders betekende dat ook een gebrek aan sociale zekerheid. “Als je ziek
werd, bleek meestal dat de werkgever geen of weinig bijdragen had doorgestort.
Dan moest je de dokter helemaal uit eigen zak betalen, als je dat al kon.”
De werkonzekerheid was erg groot. “Als je een probleem had, met een chef
bijvoorbeeld, werd je zonder een cent aan de deur gezet. Het eerste wat men ons
zei was: ‘Als jij weggaat, staan er tien anderen te wachten om je plaats in te
nemen.’”, vertelt Orlando Rosado, suikerrietarbeider en vakbondsmilitant.
Einde van de wantoestanden
Vakbondskoepel en fos-partner FENACLE voerde in Ecuador jarenlang
campagne voor de afschaffing van onderaanneming. In het begin stonden ze alleen,
maar geleidelijk aan slaagden ze erin om medestanders te vinden om de wetgeving
rond onderaanneming aan te vechten. En met succes! De nieuwe grondwet die per
referendum op 28 september 2008 massaal werd goedgekeurd, moet een einde maken
aan de wantoestanden.
De opluchting is dan ook groot en de waardering voor FENACLE navenant. De
voorzitter van FENACLE, Guillermo Touma, zetelde in de door de president Correa
samengeroepen grondwettelijke vergadering en slaagde erin om de beperking op
onderaanneming op de agenda te plaatsen. Wat eerst een brug te ver leek, bleek
na stevig lobbywerk toch haalbaar. Onder president Correa was het politieke
klimaat bovendien rijp. Nu is onderaanneming enkel nog toegestaan voor wat niet
tot de kernactiviteiten van het bedrijf behoort.
Dit is het begin
Is het werk daarmee afgerond? “Zeker niet”, zegt Touma. “Dit is nog maar het
begin. We zullen de naleving van de wet moeten afdwingen”. Een van de huidige
strijdpunten is bijvoorbeeld het optrekken van het loon tot het overeenkomt met
de kost van een basispakket aan levensmiddelen. Nu is het minimumloon
onvoldoende om van te leven.
Verder moeten vakbonden als FENACLE ook de arbeidsrechten doen respecteren,
zoals beschermende kledij, rustpauzes, vakantie…. Momenteel is FENACLE actie aan
het voeren voor de erkenning van de anciënniteit van de arbeiders. Aangezien de
arbeiders vele jaren in onderaanneming gewerkt hebben, worden al deze jaren
totnogtoe niet erkend noch in geval van ontslag noch voor hun pensioen. De hoop
leeft dat het lobbywerk zijn vruchten zal afleveren.
Waar de vakbond sterk staat, worden de arbeiders vrij goed beschermd. Arbeiders
die geen vakbond achter zich hebben, zien hun rechten veel minder gerespecteerd,
ook al werken zij nu in direct loonverband. FENACLE wil daarom vakbonden
oprichten en leden werven om naleving van de arbeidswet af te dwingen.
Strijdvaardigheid
Dat de militanten strijdvaardig zijn, is duidelijk. Ze zullen er alles aan
doen opdat de grondwet ook in de feiten zijn weerslag krijgt. Vakbondsmilitant
Ángel Rivero wijst op het belang van internationale steun en solidariteit: “We
hopen vooral dat internationale donoren, in dit geval fos en de
Belgische vakbonden, onze spreekbuis kunnen vormen en zo ons werk met anderen
delen. Dat ze anderen vertellen over de werkomstandigheden in Ecuador en dat ze
een van onze bondgenoten zijn. Zo kunnen we verder werken aan de strijd om
respect te eisen voor de rechten van de arbeiders.”
fos wil samen met de vakbonden en andere ngo’s de strijd van
FENACLE en vele andere arbeiders en hun vakbonden in Noord en Zuid ondersteunen.
Met de slogan “Werknemers zijn geen gereedschap, daar blijven we op hameren.
Betere arbeidsregels afdwingen in Noord en Zuid” komen we naar buiten en vragen
aan de werkgevers een concreet engagement.
Sissi Vlamynck en Lisa Develtere
FOSFOR: inhoudstabel
Succesvolle strijd tegen onderaanneming
Joffre ging op elfjarige leeftijd aan de slag als suikerrietkapper. Hij werkt nu
10 jaar bij het Ecuadoraans suikerrietbedrijf Valdez en is er politiek
secretaris binnen de vakbond.
Hoe ben je met vakbondswerk begonnen?
Vijf jaar geleden toen we ons begonnen te organiseren als suikerrietkappers
die voor onderaannemers werkten. We waren de eerste organisatie van het land die
erin slaagde om zich als werknemers van onderaannemers te organiseren. Het lukte
dankzij de hulp van de vakbondskoepel Fenacle en de internationale solidariteit.
Welke strijd hebben jullie reeds gevoerd?
Toen Fenacle in 2000 in het bedrijf Alamo een vakbond wilde beginnen,
ontdekten ze er een draaimolen van een kleine twintig bedrijven die om de zes
maanden de arbeiders doorschoven zodat die geen bescherming konden eisen of
rechten konden claimen. Dat was het begin van de strijd tegen onderaanneming in
Ecuador. We kregen hierbij veel steun vanuit de regering.
Waarom vochten jullie tegen onderaanneming?
Toen we voor de onderaannemers werkten, hadden we geen directe band met het
bedrijf. Het bedrijf was dus niet verantwoordelijk voor onze beschermende
kledij, transport of het gereedschap. We kregen bovendien geen water om te
drinken. Ze gaven ons geen sociale zekerheid en respecteerden de
suikerrietkaptarieven niet. Door ons te organiseren hebben we die tarieven
beetje bij beetje kunnen optrekken. Sinds de afschaffing van onderaanneming in
2008, zitten we in het collectief contract met het bedrijf. We worden nu in
bussen vervoerd en we krijgen gereedschap en water.
Met welke problemen hebben jullie momenteel nog te kampen?
De afschaffing van onderaanneming was al een grote stap, maar is niet
genoeg. In het collectieve contract staat dat we pas over tien jaar recht hebben
op dezelfde arbeidsvoorwaarden als de arbeiders die voorheen reeds vast tewerk
gesteld waren binnen het bedrijf. Het gaat over jaarlijkse bonussen op basis van
productiviteit en anciënniteit, de opbouw van je pensioen, een
hospitalisatieverzekering en schoolgeld voor je kinderen. Velen van ons werken
er echter al meer dan tien jaar. Al die jaren willen we niet zomaar laten
verloren gaan. We willen dat ze erkend worden.
Hoe zit het met de arbeidsomstandigheden in de rietkap?
We worden betaald per ton gekapt riet en niet per uur. Om een voldoende hoog
loon te kunnen hebben, moeten we van zes uur ’s ochtends tot vijf uur ’s avonds
werken. Ik verkoop dus mijn gezondheid,want dit werk is heel ongezond en vergt
veel van mijn krachten. Als het weer het toelaat, wordt het rietveld eerst in
brand gestoken. Dan kan je meer riet kappen op een dag, maar de warmte en de
rook in combinatie met de hitte van de zon, maken het heel uitputtend en
ongezond. De werkgevers zien dat helaas niet.
Jullie voeren ook campagne voor betere arbeidsregels.
Dat klopt. We eisen van de bedrijven dat ze ons een degelijk loon en goede
huisvesting geven. Met ons loon kunnen we niet eens een basispakket aan
levensmiddelen betalen. Het is moeilijk om de bedrijven er bewust van te maken
dat er niets ergs zal gebeuren als je waardig werk voorziet voor je werknemers.
Daarom wil FENACLE de syndicale beweging nieuw leven inblazen en strijden voor
voordelen en lonen die de basisbehoeften dekken. De internationale solidariteit
steunt ons hierbij.
Isabel Wagemans en Lisa Develtere
FOSFOR: inhoudstabel
Werknemers zijn geen
gereedschap. Dit is duidelijk. Nochtans is het een realiteit voor miljoenen
werknemers in het Zuiden én het Noorden. Zonder internationale, bindende
arbeidsnormen zullen we er nooit in slagen hier verandering in te brengen. Voer
actie samen met fos,
de vakbonden en andere ngo’s, want werknemers zijn geen gereedschap!
Handje toesteken?
Wil je de campagne en de eisen mee
bekendmaken? Bestel gratis affiches, placemats, folders, pins en magneten via
campagne@fos-socsol.be of tel 02 552
03 14, zolang de voorraad strekt.
Zin om met ons op campagnepad te gaan? We hebben een campagnestand op tal van
evenementen en activiteiten van de socialistische beweging en daarvoor kunnen we
steeds helpende handen gebruiken: opstellen en inkleden van de stand,
bemannen/vrouwen van de stand, mensen informeren, en hen warm maken om de
petitie te ondertekenen. Ga naar www.fos-socsol.be of lees verder in deze fosfor
voor een eerste overzicht van data en locaties!
Gebeten om te weten
Wil je graag wat meer te weten komen over
onderaanneming, deregulering of over de sociale strijd van Fenacle,
fos-partner
in Ecuador? Dat kan! Je kan een glashelder dossier gratis downloaden op onze
website www.fos-socsol.be.
Dat er manieren bestaan om te beletten dat arbeid onderbetaalde koopwaar wordt
en werknemers gereedschap worden, tonen Dirk Barrez en John Vandaele aan in hun
boek ‘Het mondiale uitzendkantoor Waardig werk in tijden van globalisering’.
Bestel het boek via
campagne@fos-socsol.be of tel 02 552 03 14. Het kost €15+ verzendkosten.
Onderteken de actiekaart!
Wil jij ook dat werkgevers de vrijheid van
vereniging respecteren? Onderteken dan deze actiekaart en verstuur ze naar ons!
We bezorgen alle kaarten aan de werkgeversorganisaties.
FOSFOR: inhoudstabel
Haïti, een van de armste landen ter wereld, werd in januari
getroffen door een zware aardbeving. De aardbeving maakte minstens 100.000
slachtoffers.
De internationale noodhulp draaide al snel op volle toeren. Gespecialiseerde
noodhulporganisaties zijn nog steeds aanwezig en zorgen onder meer voor voedsel,
geneesmiddelen en drinkbaar water.
Na de levensnoodzakelijke eerste hulp zal de bevolking ook behoefte hebben aan
meer structurele ondersteuning. Daarom lanceerde fos samen met
ABVV, sp.a en de Socialistische Mutualiteiten een oproep tot solidariteit met de
slachtoffers van deze ramp.
De oproep kwam niet in dovemansoren terecht. Verschillende geledingen van de
socialistische beweging bleven niet op hun geld zitten en maakten een mooi
bedrag over aan fos en heel wat individuen deden hetzelfde. Op
sommige plaatsen werden zelfs zeer originele acties opgezet om geld in te
zamelen. Alles samen ontving fos intussen ruim 35.000 euro aan
giften! Dit geld zal besteed worden aan de duurzame wederopbouw van Haïti.
FOSFOR: inhoudstabel
Voor een werkende vrouw in Afrika heeft de strijd voor waardig werk een extra
dimensie. Om haar recht op waardig werk te garanderen, moet ze zich niet alleen
actief inzetten tegen seksisme op de werkplek en binnen de huishoudelijke sfeer,
maar ook binnen de eigen vakbond.
Het Afrikaans Netwerk voor Onderzoekers over de Arbeid (ALRN), een partner van
fos, bracht in een studie de ervaringen van vrouwelijke leiders
binnen de vakbeweging in Afrika in kaart. Het ALRN is een netwerk van
vakbondsonderzoekers in Afrika dat onderzoek verricht naar gedeelde problemen
binnen de Afrikaanse vakbondsbeweging. fos is nauw betrokken
geweest bij de oprichting van het netwerk en ook fos
partnerorganisaties LaRRI uit Namibië en LEDRIZ uit Zimbabwe zijn zeer actieve
leden van het ALRN.
Drastische aanpak
Voor het onderzoek naar vrouwen binnen de vakbondsbeweging in Afrika maakte
Naome Chakanya, onderzoekster bij LEDRIZ, een analyse van de positie van vrouwen
binnen de Zimbabwaanse vakcentrale ZCTU. ZCTU kan trots zijn op de stappen die
de centrale reeds heeft gezet om aan de genderproblematiek binnen de
vakbondsbeweging in Zimbabwe te werken. De recente ALRN-studie legt echter de
vinger op een aantal problemen die om een meer drastische aanpak van het
gendervraagstuk vragen. “ZCTU heeft een verklaring over gender aangenomen waarin
de nadruk ligt op gelijke kansen en rechten voor vrouwen”, legt Naome uit.
“Daarnaast zijn er weliswaar structuren in het leven geroepen om de
representatie en participatie van vrouwen te garanderen. Toch is er een gebrek
aan concreet beleid rond gender, vooral binnen de geaffilieerde vakbonden. Dit
maakt het moeilijk om veranderingen door te voeren en problemen aan te pakken.”
Neerbuigende houding
Participatie van vrouwen in de vakbondsbeweging in Zimbabwe is net als in vele
andere Afrikaanse landen minimaal. Naome legt uit hoe dit komt: “Vrouwen dragen
naast hun werk ook zorg voor het huishouden. De rol van vrouwen binnen de
vakbeweging wordt – net als binnen het huishouden –sterk bepaald door culturele
verwachtingen van mannen en vrouwen rond gender rollen. Vooral vrouwen die
hogere posities innemen, worden geconfronteerd met een neerbuigende houding van
mannelijke collega’s en superieuren. Hiernaast zullen vrouwen het gevecht moeten
aangaan met hun zelfopgelegde minderwaardigheidsgevoel waardoor ze zich
bijvoorbeeld minder vaak in discussies durven mengen.”
Crisis
Ook de politieke en economische crisis in Zimbabwe heeft een grote impact gehad
op de mate waarin vrouwen binnen de vakbeweging actief zijn. Naome benadrukt
“Ten eerste was er binnen het huishouden een grotere werklast door gebrek aan
water, elektriciteit en basislevensmiddelen. Ook waren er steeds minder formele
werkplekken. In sectoren waarin veel vrouwen werkzaam zijn, zoals de
detailhandel en de agrarische sector, vielen de grootste ontslagen. Een andere
oorzaak is dat vakbondsactiviteiten in Zimbabwe vaak gezien worden als steun
voor de oppositiepartij MDC. Ze worden hardhandig aangepakt door de overheid en
er is veel geweld tijdens vakbondsacties. Uit het onderzoek bleek dat vooral
vrouwen zich hierdoor laten afschrikken. Zij worden uit angst voor repercussies
liever geen lid van een vakbond en vrouwen die dit in het verleden wel waren,
haakten gedurende de laatste jaren uit vrees af”.
Gezamenlijke strategie
Nu de economische en politieke situatie in Zimbabwe langzaam verbetert, zullen
LEDRIZ en ZCTU gezamenlijk een strategie voor de verbetering van de positie van
vrouwen binnen de vakbondsbeweging formuleren waarin de aanbevelingen uit de
recente ALRN studie centraal zullen staan. Veel aandacht zal uitgaan naar een
vormings- en trainingsprogramma, om zowel de slagkracht van vrouwen te vergroten
als om juridische ondersteuning te kunnen bieden aan vrouwen die het slachtoffer
zijn van seksisme en discriminatie. Ook zal er meer aandacht zijn voor de
formulering van genderbeleid door geaffilieerde vakbonden. fos,
als partner van ZCTU en LEDRIZ, zal beide partners de nodige ondersteuning
bieden zodat de aanbevelingen van de ALRN studie ook in praktijk kunnen worden
gebracht en de positie van werkende vrouwen in Zimbabwe daadwerkelijk kan
verbeteren.
Voor meer informatie zie:
www.alrn.org
Jolanda Jansen, fos Zuidelijk-Afrika
FOSFOR: inhoudstabel
Land: Ecuador
Ingrediënten [voor 2 personen]
- 2 kipfilets
- 2 teentjes look
- 1 grote ui
- sap van 1/2 limoen
- 1 blik kokosmelk
- 2 eetlepels olijfolie
- 1 blikje tomatenpuree
- enkele takjes koriander
- 8 scampi’s
Bereiding:
- Snijd de kipfilet in grove stukken, meng met zout en looksnippers en
laat vervolgens 30 minuten staan
- Verhit de olie in de pan en fruit even de ui
- Meng de limoensap en de tomatenpuree erdoor
- Kruid met peper en zout en voeg vervolgens de kipfilet toe
- Bak heel even mee en overgiet het geheel met kokosmelk
- Breng het geheel al roerend aan de kook
- Voeg op het einde de scampi’s toe en laat alles nog even doorkoken
- Haal van het vuur wanneer de scampi’s gaar zijn
- Bestrooi de Jacqueca met grof gehakte koriander en serveer met rijst.
Dit recept werd ons bezorgd door Truus Barremaecker, educatief medewerkster
van VIVA-SVV in Brugge.
Wil jij ook je favoriete recept in deze rubriek bekendmaken? Stuur het dan naar
lisa.develtere@fos-socsol.be
FOSFOR: inhoudstabel
Wat is een lokale fos-kern?
Een groep vrijwilligers uit de socialistische beweging (leden van sp.a, ABVV
en/of de Socialistische Mutualiteiten) die activiteiten organiseert om het recht
op waardig werk en gezondheid kracht bij te zetten. Deze activiteiten kunnen
sterk uiteenlopen: inzamelacties, informatie verspreiden, vormingen organiseren,
politieke actie voeren, nieuwe mensen overtuigen,… Keuze alom!
Waarom is een lokale kern belangrijk?
Duurzame sociale vooruitgang bereik je vooral met een brede beweging in Zuid en
Noord, op nationaal en lokaal niveau. fos-groepen bouwen een brug
tussen het Zuiden en Vlaanderen. Ze vertegenwoordigen fos, vullen
nationale acties aan en versterken ons draagvlak in dorpen en steden. Een
cruciale meerwaarde.
Wil je een fos-kern opstarten/versterken?
Neem contact op met fos (02
552 03 02 of noord@fos-socsol.be). Wij helpen jou graag verder met
informatie, advies, begeleiding, materiaal,… Kortom, alles om jouw initiatieven
mee op poten te zetten.
FOSFOR: inhoudstabel
Voor meer informatie over deze en andere activiteiten: surf naar
onze website www.fos-socsol.be of bel naar 02 552 03 00.
Werknemers zijn geen gereedschap. Daar blijven we op hameren.
Actie op 1 mei
Kortrijk, Gent, Wellen, Kapellen en andere steden
fos en ABVV doen samen een ludieke actie. Doe mee!
Congres Vlaams ABVV
7 & 8 mei, Floreal, Blankenberge
Thema: “Een sterke vakbond is broodnodig.” fos informeert over
waardig werk.
Org. Vlaams ABVV
Lokettenactie
april – juni In de grote steden van elke provincie
Meer informatie in de kalender op www.fos-socsol.be
Wereldfeest
29 mei, Bruul, Leuven
Bruisend mondiaal feest met als thema: “Het ABC van de wereld.”
sp.a ledendag
30 mei, Bokrijk, Genk
Zak zeker af naar het Wereldplein en maak kennis met fos en de
campagne
Dagje Oostende
26 juni, Zeedijk, Oostende
Ledendag van NVSM. fos is aanwezig met een interactieve stand.
Org. NVSM
Wachtnacht
Zaterdag 11 september Sint-Pietersplein, Gent
De coalitie “2015 De Tijd Loopt”, waar fos deel van uitmaakt,
organiseert een groots evenement. In 2010 resten ons nog vijf jaar om de
Millenniumdoelstellingen te halen. Tijd voor een wake up call. Kruis de datum
alvast aan, want het hele plein moet vol!
FOSFOR: inhoudstabel
