De hoop dat in Midden-Amerika na de
gewapende conflicten van de jaren ’70-’80 de democratische rechtsorde definitief
was gevestigd, werd in juni 2009 met de staatsgreep in Honduras de kop
ingedrukt. In El Salvador won het FMLN met Mauricio Funes eindelijk de
presidentsverkiezingen en hopen de volksorganisaties op de noodzakelijke sociale
maatregelen. In Nicaragua doen de Sandinisten er alles aan om hun sociaal beleid
te kunnen verder te zetten en zitten ze in een felle strijd tegen de oppositie. De
economische crisis doet zich ook hier voelen: de tewerkstelling in de
exportgerichte sectoren valt drastisch terug. Zo komen nog meer mensen terecht
in de zogenaamde “informele economie”, wat gewoon wil zeggen dat ze hun plan
moeten trekken, door een kleine werkplaats te starten of als straatverkoper van
bics, gsm’s, etenswaren etc.
Economisch blijft de regio erg gericht op en afhankelijk van de Verenigde
Staten. Het vrijhandelsverdrag met de VS. stimuleerde de regionale integratie.
De Europese Unie onderhandelt al enkele jaren over het afsluiten van een
Associatie-akkoord dat de handelsbetrekkingen tussen Europa en Centraal-Amerika
een impuls moet geven. Vooral westerse economische sectoren zoals
watermaatschappijen en telecommunicatie blijken geïnteresseerd in het opengooien
van de Centraal-Amerikaanse markt. Vakbonden en boerenorganisaties uit de regio
vrezen echter een verdere afbouw van de nationale economie.
Veel
inwoners trekken weg, vooral naar de Verenigde Staten, en komen daar terecht in
een zeer onzekere positie. Ze zijn belangrijk voor de Midden-Amerikaanse
economieën. Het geld dat zij terugsturen naar hun thuisland evenaart het bedrag
aan buitenlandse investeringen. De economische groei in de regio hangt dus voor
een groot deel af van het kapitaal van deze arbeiders.
Kapitaal dat vaak weinig productief wordt ingezet, wel om consumptiegoederen en
kleine bouwwerken te financieren.
fos
steunt vakbonden in Midden-Amerika in hun strijd voor een betere
arbeidssituatie.
De economische groei in de regio van de voorbije jaren heeft zich immers niet
vertaald in betere arbeidsomstandigheden voor het gros van de bevolking.
Integendeel.
Steeds minder arbeiders werken met een formeel arbeidscontract. Toenemende
flexibilisering en informalisering van de arbeid hollen nogal wat arbeidsrechten
uit. Ook de controle
op de naleving ervan laat te wensen over.
Vakbondsorganisaties hebben het in die context erg moeilijk, hun activiteiten
worden door werkgevers vaak genadeloos in de kiem gesmoord.
fos
steunt vakbondsorganisaties in die sectoren waar de arbeidsrechten het meest op
de helling staan: in de kledingindustrie (maquilasector), in de agro-industrie
en sectorwerknemers in de geïnformaliseerde economie.
We steunen onze partners onder meer in hun onderhandelingen met overheden en
werkgevers.
Daarnaast bevorderen we de regionale uitwisseling van kennis en ervaringen
tussen organisaties door het opzetten van regionale evenementen rond belangrijke
vakbondsthema`s. Verder speelt fos in de regio een actieve rol bij
uitwisselingsactiviteiten tussen vakbondsorganisaties uit België en
Midden-Amerika.
Omdat regionale
samenwerking belangrijk is, ondersteunt fos een van de drie
regionale syndicale netwerken om het recht op vakbondswerk te verdedigen,
namelijk het Plataforma Sindical Común Centroamericana (PSCC - Gemeenschappelijk
Midden-Amerikaans Vakbondsplatform).
191
landen ondertekenden een akkoord om tegen 2015 de
armoede in de wereld te halveren.
Voer samen met de Vlaamse Noord-Zuidbeweging actie
om de politici aan hun belofte te herinneren én de
lat hoger te leggen.
Armoede moet de wereld uit!
