Midden-Amerika leeft nog steeds met
de naweeën van de gewapende conflicten van de jaren ’70-’80 van de vorige eeuw.
Economisch blijft de regio nog steeds erg afhankelijk van de Verenigde Staten.
In Nicaragua en El Salvador staan de linkse en rechtse partijen lijnrecht
tegenover elkaar, wat niet bevorderlijk is voor een rustig politiek klimaat. De
economische crisis doet zich ook hier voelen: de tewerkstelling in de
exportgerichte sectoren valt drastisch terug. Zo komen nog meer mensen terecht
in de zogenaamde “informele economie”, wat gewoon wil zeggen dat ze hun plan
moeten trekken, door een kleine werkplaats te starten of als straatverkoper van
bics, gsm’s, etenswaren etc.
De integratiebeweging tussen landen is in Midden-Amerika nooit echt aangeslagen.
Pas
met een vrijhandelsverdrag tussen de VS en alle landen in de regio en onder druk
van de Europese Unie kwam er een nieuwe dynamiek op gang tot meer economische –
en op de tweede plaats politieke - toenadering. Die integratietendens is een
belangrijk gegeven voor onze werking. Er is de bereidheid om als regio bepaalde
delen van de nationale wetgeving - waaronder de arbeidswetgeving – op elkaar af
te stemmen.
Zo kan Midden-Amerika als regio de concurrentie aangaan met andere, vooral
Aziatische blokken. Het
gevaar bestaat dat wel men daarbij de zwakste nationale arbeidswetgeving als
standaard verkiest boven meer progressieve voorbeelden.
Veel
inwoners trekken weg, vooral naar de Verenigde Staten, en komen daar terecht in
een zeer onzekere positie. Ze zijn belangrijk voor de Midden-Amerikaanse
economieën. Het geld dat zij terugsturen naar hun thuisland evenaart het bedrag
aan buitenlandse investeringen. De economische groei in de regio hangt dus voor
een groot deel af van het kapitaal van deze arbeiders.
Kapitaal dat vaak weinig productief wordt ingezet, wel om consumptiegoederen en
kleine bouwwerken te financieren.
fos
steunt vakbonden in Midden-Amerika in hun strijd voor een betere
arbeidssituatie.
De economische groei in de regio van de voorbije jaren heeft zich immers niet
vertaald in betere arbeidsomstandigheden voor het gros van de bevolking.
Integendeel.
Steeds minder arbeiders werken met een formeel arbeidscontract. Toenemende
flexibilisering en informalisering van de arbeid hollen nogal wat arbeidsrechten
uit. Ook de controle
op de naleving ervan laat te wensen over.
Vakbondsorganisaties hebben het in die context erg moeilijk, hun activiteiten
worden door werkgevers vaak genadeloos in de kiem gesmoord.
fos
steunt vakbondsorganisaties in die sectoren waar de arbeidsrechten het meest op
de helling staan: in de kledingindustrie (maquilasector), in de agro-industrie
en kleine zelfstandigen in de informele sector.
We steunen onze partners onder meer in hun onderhandelingen met overheden en
werkgevers.
Daarnaast bevorderen we de regionale uitwisseling van kennis en ervaringen
tussen organisaties door het opzetten van regionale evenementen rond belangrijke
vakbondsthema`s. Verder speelt fos in de regio een actieve rol bij
uitwisselingsactiviteiten tussen vakbondsorganisaties uit België en
Midden-Amerika.
Omdat
regionale samenwerking belangrijk is, ondersteunt fos één van de 3
regionale netwerken in hun campagne om het recht op vakbondswerk te verdedigen,
namelijk het Plataforma Sindical Común Centroamericana (PSCC - Gemeenschappelijk
Midden-Amerikaans Vakbondsplatform).
Dit
zijn drie regionale vakbondsplatformen, ontstaan uit de verschillende politieke
stromingen binnen de vakbeweging van Midden-Amerika. fos
ondersteunt hun campagneactiviteiten rond gemeenschappelijke thema´s, zoals de
syndicale repressie in de regio.
191
landen ondertekenden een akkoord om tegen 2015 de
armoede in de wereld te halveren.
Voer samen met de Vlaamse Noord-Zuidbeweging actie
om de politici aan hun belofte te herinneren én de
lat hoger te leggen.
Armoede moet de wereld uit!
